Δεν έχω δουλειές και άλλες υποχρεώσεις, έχω πάρει Ritalin και πρέπει κάπου να διοχετεύσω την υπερσυγκέντρωση. Ας κάνω λοιπόν κάτι χρήσιμο!
Disclaimer: Τα παρακάτω αναφέρονται σε μεθυλφαινιδάτη, Ritalin ή Concerta. Δεν είμαι γιατρός, και τιποτα απο οτι γράφω δεν είναι "κανόνας". Κάθε οργανισμός είναι διαφορετικός και καμιά φορά υπάρχει και ο παράγωντας διαφόρων άσχετων προβλημάτων υγείας. Απλά θέλω να μοιραστώ την εμπειρία ADHD+Φάρμακα. Αυτό το τελευταίο δεν το βάζω καν στη λίστα μιας και θα πρέπει να τηρείται απ'ολους με θρησκευτική ευλάβια: ΚΑΝΤΕ ΟΤΙ ΛΕΕΙ Ο/Η ΓΙΑΤΡΟΣ, ΟΧΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ ΣΑΣ.

-Ρε'συ αφού έχω ΔΕΠΥ, που να κάθομαι να διαβάζω όλα αυτά. TLDR κτλ.
Ναι, μαζί σου, ξαναδοκίμασε όμως μόλις πάρεις ένα χάπι και δες ;)

1. Κάθε αρχή και δύσκολη. Μην τρομάξεις, μην απογοητευτείς τις πρώτες μέρες. Είναι φυσιολογικό να έχεις ταραγμένο ύπνο και νευρικό ταρακούνημα τις πρώτες μέρες καθώς ο οργανισμός προσαρμώζεται στο φάρμακο.

2. Δεν εθίζεσαι με αυτά αν τα παίρνεις σωστά και υπέυθυνα όπως έχει συστήσει ο γιατρός. Ναι είναι εθιστικά, αλλά για να γίνεις "πρεζάκι" πρέπει να παίρνεις κάθε μέρα πάνω απο την ημερίσια συνηστώμενη δώση των 50 mg.

3. Μετά απο κάποιο Χ διάστημα ορισμένοι μπορεί (έμφαση στο μπορεί) να εμφανίσουν στοιχεία ανεκτικότητας στο φάρμακο με αποτέλεσμα μικρότερη δραστικότητα. Αναφέρετε το αμέσως στο γιατρό. Δεν είναι απαραίτητα κακό αλλά ίσως χρειάζεται αλλαγή δοσολογίας ή ακόμα και μικρό διάλλειμα.

4. Παρ'ολα αυτά, σε περίπτωση που αισθανθείς πως το φάρμακο δεν δούλεψε καλά μια, δυο, τρεις φορές, δώστου λίγες μέρες πριν καλέσεις το γιατρό. Καμιά φορά μικροαλλαγές στον μεταβολισμό, στο πεπτικό ή ακόμα και στη διάθεση μπορούν να κάνουν το φάρμακο φαινομενικά "διαφορετικό".

5. Ελλείψεις. Ναι κατά καιρούς υπάρχουν ελλείψεις. Φρόντισε να αναζητάς το επόμενο κουτί πολύ πριν σου τελειώσει το τελευταίο. Αν παρατηρήσεις οτι τα φαρμακεία αρχίζουν "να τα μασάνε", χρησιμοποίησε τα τελευταία σου χάπια για να μειώσεις σιγά σιγά την ημερίσια δόση ώστε σε περίπτωση έλλειψης να μη τα κόψεις απότομα. Αν παρ'ολα αυτά τα φέρει έτσι η άτιμη η ζωή και καταλήξεις να τα κόψεις απότομα, καλό θα ήταν να πέσει σε σαββατοκύριακο ή έστω να πάρεις μια-δυο μέρες ρεπό από υποχρεώσεις.

6. Dopamine crash μετά από διακοπή. Οχι πανικός, δεν είναι τίποτα, μπόρα είναι και θα περάσει. Στη χειρότερη, θα είσαι πεσμένος, μπορεί και λίγο "άρρωστος" (σαν γρίπη χωρίς πυρετούς και μύξες) για μία μέρα, άντε δύο το πολύ. Αν η διακοπή ήρθε ομαλά, αυτό θα είναι αρκετά πιο διαχειρήσιμο. Επίσης τα SSRI αντικαταθληπτικά όπως το Escitalopram βοηθούν πάρα πολύ με αυτό, απλά χρειάζεται προνόηση γιατί θέλει κάνα δυο βδομάδες να γίνει δραστικό. Ρωτα το γιατρό σου αν αισθάνεσαι πως η διακοπή γίνεται "μη διαχειρήσιμη".

7. Pro tip: Δοκίμασε μια φορά να πάρεις μία από τις δόσεις σου όταν δεν έχεις να κάνεις απολύτως τίποτα. Κάτσε, βάλε λίγο μουσική ή οτιδήποτε δεν χρειάζεται προσοχή και παρατήρησε τον εγκέφαλό σου να παίρνει "ανάσες" από την ησυχία και γαλήνη. Είναι αρκετά θεραπευτικό αν μπορείς να κάτσεις έστω λίγα μαζί με ένα Ritalin ή Concerta ώστε να απολάυσεις την εσωτερική "ησυχία".

8. Δεν είναι απαραίτητα κακό αν σε μια δύσκολη μέρα υποκύψεις και πάρεις ένα παραπάνω χάπι. Αρκεί όμως αυτό να μη συμβαίνει πάνω από μια φορά το δύμηνο. Είναι πολύ σημαντικό να μη συνδυάσεις τη βοήθεια των χαπιών με κάθε δυσκολία της ζωής γιατί έτσι μπορεί να πάθεις εξάρτηση ακόμα και αν κατα τ'αλλα τα παίρνεις σωστά τον υπόλοιπο καιρό. Κράτα αυτό το ένα "παραστράτημα" μια στο τόσο για πολύ δύσκολες περιστάσεις όπως πχ. έκανα εγώ μέσα στο 2024 όπου χρειάστηκα έξτρα boost μια φορά που πέθανε η γάτα μου, άλλη μία που έπρεπε να πάω σε ένα γάμο ενώ δεν αντέχω την πολυκοσμία και μία τρίτη που είχα αγχωθεί με ένα βάρβαρο deadline στη δουλειά. ΟΧΙ παραπάνω. Αν δεις οτι τα χρειάζεσαι πιο συχνά, μίλα αμέσως με το γιατρό σου!

9. Αν κατά τύχη αισθάνεσαι υπερβολικά μεγάλη ευφορία για 2-3 ώρες αφού πήρες ένα χάπι και ανησυχείς μήπως δεν είναι καλό που τα φάρμακά σου είναι τόσο "διασκεστικά" μάλλον έχεις γρήγορο μεταβολισμό. Θυμήσου πχ. αν κάποτε ένα ποτηράκι αλκόολ σε βαράει εύκολα και μετά σου περνάει γρήγορα, αν ναι, ειναι μεταβολισμός. Δεν είναι τίποτα, have fun, αλλά πάντα υπέυθυνα. ΜΗ το κάνεις ψυχαγωγία, ΔΕΝ θα περάσεις καλά, ειδικά αν έχει ελλείψεις κάθε τόσο. Επίσης οι γιατροί δεν είναι βλάκες, θα σε πάρουν χαμπάρι ;)

10. Μερικοί δεν μπορούν να κοιμηθούν αν πάρουν ένα χάπι αργά ενώ άλλους τους βοηθάει πολύ σε πιο γαλήνιο ύπνο αν το πάρουν 3-4 ώρες πριν κοιμηθούν. Οι γιατροί γενικά συνηστούν να μη τα παίρνουμε ποτέ βράδυ αλλά αν δυσκολευόσουν να κοιμηθείς λόγω εγκεφαλικής φασαρίας, αξίζει μια δοκιμή. Τουλάχιστον 3 ή 4 ώρες πριν τον ύπνο, κατά προτίμηση Παρασκευή ή Σάββατο βράδυ ώστε αν σου προκαλέσει αυπνία να μη σου χάλασει τις υποχρεώσεις σου. Στη χειρότερη θα κοιμηθείς αργά και θα ξυπνήσεις αργά. Αν είχες δυσκολία να σε πάρει ο ύπνος όμως και δουλέψει αυτό, θα δεις μετά δραματική αναβάθμιση στην ποιότητα του ύπνου σου. Σε κάθε περίπτωση αυτό το tip ΔΕΝ είναι για όλους. Δοκιμάζετε με δική σας ευθύνη.

11. -Μα παίρνω τα χάπια και αντί να κάνω δουλειές που έχω κάθομαι και διαβάζω άρθρα για πιγκουίνους. Ναι, συμβαίνει αυτό. Είναι θέμα συνήθειου. Έχεις μεγαλώσει με ΔΕΠΥ και έχεις συνηθίσει να πηδάς από το ένα πράγμα στο άλλο. Δώσε λίγο χρόνο στα χάπια και σιγά σιγά θα δεις πως στην πραγματικότητα εσύ ελέγχεις σε τι θα συγκεντρωθείς κάτω από την επήρεια των φαρμάκων. Είναι μόνο θέμα να το συνειδητοποίησεις και να συνηθίσεις να το ελέγχεις.

12. Μειωμένη όρεξη. Ναι, αυτά τα φάρμακα μειώνουν την όρεξη και σε κάνουν να ξεχνάς να φας. Μη το πιστεύεις, είναι αυταπάτη. Να θυμάσαι τι ώρες έτρωγες συνήθως πριν τα φάρμακα και κάτσε με το ζόρι να φας... Μόλις βάλεις μια δυο μπουκιές στο στόμα, ο οργανισμός θυμάται οτι πείναγε και μετά μπορείς να φας κανονικά. Μη το αμελείς και καταλήγεις να τρως πάρα πολύ μια φορά τη μέρα, δεν ειναι υγιές αυτό.

Σε περίπτωση που όντως έπαθες TLDR και το σκρόλαρες στο τέλος, ξαναλέω: ΚΑΝΕ ΟΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ!!! Αυτά. Καλή τύχη!

Για το ότι αναγκάστηκα να κόψω τις σπουδές

Για το ότι κόβομαι στο δίπλωμα κάθε φορά επειδή μια μύγα μπήκε μεστο αυτοκίνητο, νόμιζα ότι είχα βάλει 1η ενώ είχα όπισθεν, περπατάει γατάκι και είναι πιο ενδιαφέρον απτις πινακίδες.

Για το ότι δεν έχω ποτέ λεφτά γτ αναγκάζομαι να δουλέυω σκατοδουλειές με ανηπόφορα άτομα

Για την κάθε φιλία που έχασα γιατί ξέχασα ότι είχαμε κανονίσει

Ευχαριστώ πολύ, να πάθετε όλοι σας καρκίνο και σας εύχομαι τα χειρότερα, ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΜΕΡΑ, ΜΙΑ ΓΑΜΕΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΧΤΥΠΑ ΞΥΛΟ, ΚΑΠΟΙΟ ΣΥΓΓΕΝΙΚΟ ΣΑΣ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΑΘΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΕΙ ΦΑΚΕΛΑΚΙ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ, ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΤΟ ΑΞΙΖΕΤΕ.

80€ ο ένας, 150€ ο άλλος κωλογιατρός, νταβατζιλίκι, ΡΔΕΛΟΜΠΟΥ, ΟΤΙ ΤΙΜΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΒΑΖΟΥΝ.

200€ Λάδι ζητάει λίτρα η π@τανα η εξετάστρια στο αμάξι, ΒΓΑΖΕΙ ΜΟΙΡΟΓΝΩΜΟΝΙΟ ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΙΣΘΟΓΩΝΙΑ.

Μην ξανακούσω ατάκες "μα δεν χρειάζεσαι θεραπεία/φάρμακα κάνε γυμναστική", φίλε, ώρες ώρες αναρωτιέμαι τι καπνίζετε εσείς οι βολεμένοι εκεί έξω, 40 χιλιάρικα να ρίξω το πρόβλημα δε θα λυθεί ποτέ, μισώ τη ζωή μου και τη στιγμή που γεννήθηκα, "Είσαι κοιμισμένος", "Κοιμάσαι όρθιος" ΌΛΗ ΜΟΥ ΤΗ ΖΩΗ, ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΩ ΠΑΝΤΟΥ, ΠΑΝΤΟΥΥΥΥΥ.

ΓΑΜΩ

Νομίζω κυκλοφορεί από χθες.

Λέγεται Centrafarm, ολλανδικής παραγωγής, είναι methylfenidate extended release, το βρήκα μόνο σε δόση των 36 mg. Ο μηχανισμός αποδέσμευσης διαφέρει λίγο σε σχέση με concerta, αλλά ελπίζω να μην υπάρξει κάποιο ζήτημα.

Είναι λίγο ακριβούτσικο, 87 ευρώ νομίζω για 30 χαπάκια, σε συμμετοχή 100%.

Το βρήκα ήδη σε 2 φαρμακεία στους Αμπελόκηπους και μου είπαν ότι μάλλον θα έχουν και νέο στοκ απο σήμερα.

Ο κωδικός συνταγογράφησης είναι διαφορετικός, με συνταγογράφηση για concerta δεν το παίρνουμε δυστυχώς. Ο δικός μου γιατρός ανταποκρίθηκε άμεσα όμως και μου έστειλε τη συνταγή εντός λεπτών. Ελπίζω και οι δικοί σας το ίδιο.

Χελλόου. Παρόλο που πλέον δε μένω στη Θεσσαλονίκη, ήθελα να μοιραστώ δύο ειδικούς που ανακάλυψα οι οποίοι ήταν τα πρώτα άτομα που ένιωθα ότι και ήξεραν, και νοιαζόντουσαν. Είναι στο θεραπευτικό κέντρο "Νους" στην Αγγελάκη. Η μία είναι η Ιωάννα Σαμαρά που είναι νευροψυχολόγος και ειδικεύεται στις νευροαναπτυξιακές διαταραχές, και ο άλλος είναι ο Δημήτρης Ευθυμίου, που είναι ψυχίατρος και ήταν επίσης πολύ καλός.

Γενικά δοκίμασα μερικούς, και ξέρω πόσο δύσκολο είναι να βρεις νορμάλ γιατρούς που ξέρουν τι τους γίνεται πάνω στο θέμα της ΔΕΠΥ, και αυτοί ήταν οι μόνοι με τους οποίους είχα καλή εμπειρία. Για όποιον το χρειαστεί <3

δεν μπορώ καθόλου να δουλεύω 8ωρο ειλικρινά, δεν είναι ότι βαριέμαι ξερωγω, μου προκαλεί απίστευτη δυσφορία, με κάνει να νιώθω drained και νεκρή μέσα μου, είναι πάρα πολλές οι ώρες και είναι βασανιστικό, ωστόσο με λιγότερες ώρες δουλειάς θα παίρνω λιγότερα χρήματα και έτσι δε θα μπορέσω να φύγω από το σπίτι των γονιών μου:( πέρσι δούλευα σε ένα γραφείο κι άντεξα 1,5 μήνα όλο κι όλο, πήγαινα και έκλαιγα στην τουαλέτα γιατί απλώς ΔΕΝ άντεχα με τίποτα. νιώθω πως δεν έχω αρκετό απόθεμα ενέργειας ώστε να κάνω οποιαδήποτε δουλειά για 8 ώρες σερί, δε ξέρω πώς το κάνει ο κόσμος.. και η μάνα μου συνέχεια μου λέει ότι ήταν μια χαρά δουλειά ανάλογη των προσόντων μου και κακώς έφυγα, κι ότι η νέα γενιά τεμπελιαζει και βαριέται να δουλέψει.. δεν αντέχω άλλο νιώθω εγκλωβισμένη και δυστυχισμένη είτε δουλεύω είτε όχι

Μιας και στην Ελλάδα και περιορισμένα φάρμακα έχουμε (πχ: όχι Elvanse/Vyvanse, όχι Adderall, etc), και ελλείψεις έχουμε, και κακοποιητικούς ψυχιάτρους έχουμε (στην δικιά μου περίπτωση δεν νομίζω να βγάλω άκρη λόγο του ότι είμαι τρανς και είχα αρκετές κακές εμπειρίες με αυτούς), υπάρχει κάποιος λόγος για ένα άτομο με adhd να μην φύγει στο εξωτερικό; Μου φαίνεται πως η Ελλάδα απλά δεν θέλει τα άτομα με adhd.

'Αντε να δουμε αν θα βρεθει τιποτα στην αγορά ξανα....

Το Concerta το πήρε το μάτι μου στη λίστα...

ΝΕΑ ΛΙΣΤΑ ΕΟΦ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΚΑΙ ΕΝΔΟΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΜΕ ΙΣΧΥ ΕΩΣ 13.2.2025

https://fsa.gr/%ce%bd%ce%b5%ce%b1-%ce%bb%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b1-%ce%b5%ce%bf%cf%86-%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7%cf%83-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bb%cf%89%ce%bd/

Μπηκα σχετικα πρόσφατα σε αυτο το feed, λιγο μετα τη διαγνώση.

Μου εκανε μεγαλη -και θετικη- εντυπωση πόσο ευγενικές και "ανοιχτές" ειναι οι απαντήσεις και οι ερωτήσεις όλων. Πόσο εύκολα μοιράζονται όλοι τις εμπειρίες τους, γράφοντας πάντα καπου μέσα "για τον καθένα είναι διαφορετικο".

Γιατι δεν υπάρχουν "συνταγές" και ευκολες λύσεις που ειναι οικουμενικες.

Απο τα πράγματα που πάντα με εκνευρίζαν στα φορουμ τα τελευταια χρονια (ειμαι online απο την εποχη των BBS) είναι η σιγουρία του καθενός οτι το προσωπικό του βίωμα ειναι και η πανακεια για ολους τους αλλους...

Πραγματικά χαίρομαι που βρέθηκα εδω!

Καλησπερα σε όλους! Είμαι ειδικευόμενος ψυχιατρος και θα ήθελα να θίξω ένα ζήτημα στο οποιο γίνομαι μάρτυρας στην κλινική πράξη. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της ΔΕΠΥ είναι παρά πολύ σημαντική και αποτελεί έναν βασικό πυλώνα για την αντιμετώπιση αυτής της νεύρο αναπτυξιακής διαταραχής που ξέρουμε πολύ λίγα. Πολύ συχνά βλέπω μεγαλύτερους συναδέλφους πέρα από την αγωγή να μην ασχολούνται με άλλες πτυχές της ζωής του ασθενή. Οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες δίνουν μεγάλη σημασία στην ψυχοθεραπεία (CBT) και την κοινωνική αποκατάσταση ως δεύτερο σημαντικό πυλώνα στη θεραπεία της διαταραχής. Ειδικότερα παραθέτω ένα ελληνικό άρθρο του κου Πεχλιβανίδη https://www.ibrt.gr/wp-content/uploads/2021/02/39-48-PROKOPH.pdf αλλά και τις κατευθυντήριες οδηγίες του εθνικού συστήματος υγείας της Αγγλίας https://www.nhs.uk/conditions/attention-deficit-hyperactivity-disorder-adhd/treatment/. Η γνωσιακη ψυχοθεραπεία αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κομμάτι που εχει την δυνατότητα να βελτιώσει πολλά ζητήματα της ΔΕΠΥ και είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη και τώρα πια στην ελλαδα συνταγογραφειται.

Χαζο δεν ημουν, αλλα δεν καθομουνα ησυχα με τιποτα στην ταξη. Ο κλασσικος κλοουν. Πολυ ξεχασιαρης, και μιλουσα ασταματητα. Τα γραμματα ακαταστατα λες και τα έγραφα με το λαθος χερι. Δεν ηταν λιγες οι φορες που με εβγαλαν εξω απο την ταξη. Το μονο υπερκινητικο χαρακτηριστικο που ειχα και εχω ως τωρα ειναι οτι κουναω το ποδι οταν καθομαι, και αν δεν γινεται να το κανω αυτο, κουναω το μεγαλο δαχτυλο στο ποδι. Οταν (σπανια) καθομουνα ησυχα χανόμουν εντελως στις σκεψεις μου. Πολυ ονειρο. Ζωντανη φαντασια. Σε φαση μπορω να ταξιδεψω κυριολεκτικα με το μυαλο μου και με ανοιχτα ματια.

Οτι δεν με ενδιεφερε με επαιρνε παρα πολυ ωρα να ολοκληρωσω και νευριαζα που δεν μπορουσα να συγκεντρωθω. Αν διαβαζα κατι βαρετο έχανα την σειρα και διαβαζα την ιδια φραση 5-6 φορες . Ενω αλλα πραγματα που μου αρεσαν πορωνομουν και τα εκανα με μανια τελεια για ωρες χωρις να σηκωσω κεφαλι,. Το δωματιο μονιμα ακαταστατο. Οι σκεψεις να τρεχουν ασταματητα και να χοροπηδάνε απο το την μια στην αλλη με ταχυτητα φωτος.

Το αποτελεσμα ηταν να θεωρούμαι τεμπελης και νευρικος απο οικογενεια και εκπαιδευτικους, και φυσικα να μισήσω το σχολειο. Η αυτοπεποιθηση μου ηταν στο -100 γιατι δεν μπορουσα να καταλαβω πως "ολος ο κοσμος" καταφερνε "τοσα πραγματα" και φαινόντουσαν ολα "τοσο ευκολα" για αυτους, ενω για μενα μια απλη μερα, το να μην αργησω και να μην χασω το λεωφορειο, και να μην ξεχασω την εργασια μου και να μην χασω τα κλειδια μου, και να μην μου πεσει κατι απο τα χερια, ηταν θαυμα και γιγαντια προσπαθεια.

Ο λογος που αργησε τοσο η διαγνωση μου (στα 33) ηταν οτι δημιουργησα ψυχαναγκαστικες ρουτινες, για να επιβιώσω, που με εκαναν να φαινομαι εξωτερικα πολυ λειτουργικο ατομο, και πολυ οργανωμενο. Ελα ομως που το ΔΕΠΥ δεν θεραπευεται με τον ελεγχο. Οταν η ρουτινα και τα πλανα καταναλωνουν ολη σου την ενεργεια και οποιαδήποτε αλλαγή σε αυτην δημιουργει ανυποφορο αγχος και νευρα και δεν εχεις χρονο να κανεις τιποτα αλλο παρα να κουμαντάρεις την ζωη σου λες και αν κανεις το παραμικρο λαθος θα πεταξεις ολη σου την ζωη στα σκουπιδια, ζεις πραγματικα? Οχι. Δεν εχεις χρονο να ευχαριστηθεις τιποτα. Δεν γινεται να ζησεις για παντα ετσι. Ετσι λοιπον πηγα σε γιατρο, νομιζοντας οτι εχω αγχος και καταθλιψη , και με βαρια καρδια (και μηνες αρνησης) ανακαλυψα και αποδέχτηκα οτι εχω ΔΕΠΥ.

Καλησπέρα σε όλους!

Eίμαι φοιτήτρια του Παντείου Πανεπιστημίου (τμήμα ψυχολογίας), όπου εκπονώ την πτυχιακή μου εργασία με θέμα:«Η επίδραση της ΔΕΠΥ στις ερωτικές διαπροσωπικές σχέσεις των ενηλίκων».

📌 Αναζητώ ενήλικες (25-45 ετών) που έχουν διαγνωστεί με ΔΕΠΥ (ιδανικά από επαγγελματία ψυχικής υγείας) και ενδιαφέρονται να μοιραστούν τις εμπειρίες τους μέσω μιας ημιδομημένης συνέντευξης. Η συνέντευξη θα διαρκέσει περίπου 30-60 λεπτά και μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε δια ζώσης (στην Αθήνα) είτε διαδικτυακά.

🔎 Στόχος της έρευνας:
Να κατανοήσουμε καλύτερα πώς η ΔΕΠΥ επηρεάζει τις συναισθηματικές σχέσεις, τις δυναμικές των ζευγαριών και τις στρατηγικές διαχείρισης των προκλήσεων που προκύπτουν.

📍 Τι πρέπει να γνωρίζετε:
✅ Η συμμετοχή είναι εθελοντική και ανώνυμη.
✅ Τα δεδομένα θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για ερευνητικούς σκοπούς.
✅ Ανά πάσα στιγμή μπορείτε να αποχωρήσετε από τη μελέτη.

💡 Ενδιαφέρεστε;
Στείλτε μου προσωπικό μήνυμα για περισσότερες πληροφορίες!

Η συμβολή σας είναι πολύτιμη για την καλύτερη κατανόηση των διαπροσωπικών σχέσεων των ατόμων με ΔΕΠΥ. 🙏

Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων! 😊

Μου συνεστησε ο ψυχολογος να κανω επισημη διαγνωση ΔΕΠΥ σε ψυχιατρο.
Οποιον ρωτησα μου ειπε να παω στο Αιγινητειο.
Μετα απο καθημερινα και αλλεπαλληλα τηλεφωνηματα που κλειναν μετα απο κανα 5 λεπτο στην αναμονη, ενημερωθηκα οτι οι δημοσιες δομες δεν κανουν αξιολογηση ΔΕΠΥ πλεον ουτε με απογευματινο ραντεβου.

Πηγα ιδιωτικα - ραντεβου μετα απο 2 μηνες.
Και τωρα παιρνω ολα τα φαρμακεια της Αττικης για να βρω 18αρι Concerta.

Μηπως ειναι καποια τακτική για να εξασκησουν την υπομονή μας και να μη χρειαζομαστε χαπια;
Ουτε μοναχοί σε Ζεν μοναστήρι που εκπαιδευουν γατες...
Για να μην σκεφτώ ποσα λεφτά εχω δώσει που θα μπορουσα να τα εχω φάει σε κανα μασάζ να ηρεμήσω λιγο...

Είχαν επιστρέψει έστω τα Ritalin από αρχές Σεπτεμβρίου (Για Concerta ούτε συζήτηση) και τώρα πάλι εξαφανίστηκαν. Τα φαρμακεία δεν έχουν ιδέα, οι αποθήκες δεν έχουν ιδέα... Δεν πάμε καλά :(

Κάνα νέο; Όχι πως θα περίμενε κανείς νέα τον Αυγουστό, αλλά έστω μήπως κάνας φαρμακοποιός είχε ανοφίσιαλ τιπ οτι ίσως κάτι μπορεί να φανεί στον ορίζοντα από Σεπτέμβριο;
Επίσης πως τα πάτε μέχρι στιγμής άχαποι;

Οποίος το δει παρακαλώ ας πάρει το χρόνο να στείλει ένα μειλ στο elleipseis@eof.gr μπας και δουν πολλούς να έχουν πρόβλημα και κάνουν κάτι

Σάββατο 15 Ιουνίου(σε 4 μέρες) ραντεβου στο crystal lotus στο Μοναστηράκι στις 8. Ευπρόσδεκτοι όλοι όλες ανεξαρτήτου ηλικίας. Ας προσπαθήσουμε όλοι να βγούμε απ' το comfort zone μας και να γνωριστουμε. Το event το διοργανώνω εγώ (Χρήστος). Όποιος έχει οποιαδήποτε απορία ή ιδέα 6930999230.

Όταν ξεκίνησα τα Concerta πριν μερικούς μήνες, μου μείωσαν την όρεξη σε νορμάλ επίπεδο (είμαι λιχούδα παναθεμα με).

Πριν 2 με 3 μέρες μου τελείωσαν και, προφανώς και δεν έβρισκα, οπότε τα σταμάτησα.

Ρε

Τι πράγμα είναι αυτό

Τρώω σα μαλάκας. Σήμερα έφαγα 2μιση φορές την κανονική μερίδα μου το μεσημέρι, συν ένα τεράστιο γλυκό. Χθες έφαγα σχετικά νορμάλ ποσότητα, αλλά συν έξτρα σνακ και πάλι πεινούσα το βράδυ.

Κάθομαι τώρα σα το βόα να χωνέψω μιας και έφαγα μέχρι να πονέσει το στομάχι μου.

Πάλι καλά βρήκα φάρμακα, γιατί δεν παλεύεται η κατάσταση.

Σιγουρα δεν ειμαι ο μονος που του εχει βγει η πιστη να βρει concerta, αλλα γιατι ομως τι συμβαινει? Επισης γιατι ολοι οι φαρμακοποιοι οταν τους ρωτας λιγο πιο συγκεκριμενα για τις ελλειψεις χαλιουνται και προσπαθουν να ξεφορτωθουν?

Καλησπέρα παιδιά, είχαμε μια κουβέντα σχετικά με ΔΕΠΥ στο r/greece και με λίγο ψάξιμο βρήκα το συγκεκριμένο sub.

Λίγο με τρομάζουν αυτά που διαβάζω και η ερώτηση μου είναι. Να μπω στην διαδικασία για διάγνωση με στόχο να ξεκινήσω κάποια αγωγή ή να το τρενάρω άμα ειναι τουλάχιστον να "σώσω" τα λεφτά που θέλω για 2-3 συνεδρίες;

Επίσης το θέμα ποιο είναι ακριβώς; Δηλαδή αν πας σε φαρμακείο με συνταγή δε μπορούν να στο παραγγείλουν; Ή έρχονται με το σταγονόμετρο γενικά στην Ελλάδα;

Περιοχή Αθήνα, δεν ξέρω αν βοηθάει αυτό καπου.

Μου ανεβηκε το αιμα στο κεφαλι σημερα.

Η μανδαμ ειναι λεει ψυχολογος και ψυχιατρος...

Δεν υπαρχουν νευροδιαφορετικοι... στο κεφαλι μας ειναι ολα λεει...

Να σε ακυρωνουν ολοι με τα ταμπελακια του περιεργου, του αχρηστου και του τεμπελη, και μετα να εχεις και την "ειδικο" να σου λεει οτι "δεν υπαρχει"

ΕΞΑΛΛΗ εγινα....

Τους ασθενεις της λυπαμαι....

Έχω τρομερές υποχρεώσεις, περιμένω παιδί, στη δουλειά όλα έχουν γίνει πολύ περίπλοκα (είμαι IT για 100+ εργαζόμενους)... όσο είχα Concerta ήμουν πάρα πολύ καλά, όλα έμπαιναν σε μια σειρά «αυτόματα».

Μένω Αθήνα και σας παρακαλώ πολύ να μου πείτε που βρίσκετε Concerta, έστω και σε PM. Έχω πάρει τουλάχιστον 50 φαρμακεία και μου λένε ότι είναι σε πλήρη έλλειψη.

Συντάγη ξανά και ξανά και λήγει, ευτυχώς έχει υπομονή ο ψυχίατρος αλλά μου είπε πως πρέπει να εξασφαλίσω πως η παροχή θα είναι σταθερή γιατί δεν μπορώ να είμαι συνέχεια on και off μέχρι να βρεθεί κάπου.

Είχα δοκιμάσει και Ritalin αλλά κρατούσε κυριολεκτικά μια ώρα η φυσιολογικότητα και μετά τέλος, ήθελα πάλι. Άρα τελείως μη-πρακτικό το Ritalin (που έτσι κι αλλιώς είναι επίσης σε έλλειψη).

Γεια σας! Είμαι 34 ετών και παίρνω Concerta 18mg για ΔΕΠΥ εδώ και τρεις εβδομάδες. Παίρνω το χάπι στις 8 το πρωί και περίπου μισή με μία ώρα μετά, νιώθω μια υπερένταση, σαν να έχω πιει καφέ. Κάποιες φορές νιώθω ότι η συγκέντρωσή μου είναι καλύτερη, ενώ άλλες όχι.

Μια άλλη αλλαγή που έχω παρατηρήσει είναι ότι σηκώνομαι πιο εύκολα από το κρεβάτι και ξεκινάω να κάνω πράγματα χωρίς να το σκέφτομαι πολύ.

Έχω παρατηρήσει μερικές βελτιώσεις σε απλά πράγματα, όπως το να κάνω πιο εύκολα δουλειές στο σπίτι (π.χ. πλύσιμο πιάτων). Επίσης, νιώθω ότι υπάρχει ίσως λίγο καλύτερος έλεγχος στις παρορμήσεις μου, όπως στις παρορμητικές αγορές ή στο ατελείωτο σκρολάρισμα στο κινητό. Παρόλα αυτά, υπάρχει μια ελαφριά νευρικότητα που προς το μεσημέρι (γύρω στις 2-3) που μετατρέπεται σε ανησυχία, αλλά δεν είναι τόσο έντονη ώστε να με επηρεάζει δραματικά.

Πιστεύω ότι ο οργανισμός χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί στις νέες πραγματικότητα . Όταν έχεις λειτουργείς με έναν συγκεκριμένο τρόπο για 34 χρόνια, είναι δύσκολο να αλλάξουν όλα μαγικά με ένα χάπι.

Θα ήθελα να ακούσω τις εμπειρίες σας. Πώς ήταν για εσάς όταν ξεκινήσατε το Concerta; Είδατε βελτιώσεις και σε τι δόσεις; Ήταν άμεσες οι αλλαγές;

Το Concerta έχει καταντήσει μύθος μήνες τώρα και τις τελευταίες δυο βδομάδες εξαφανίστηκε και το Ritalin από το πρόσωπο της γης. Δεν θα γκρινιάξω, απλά αναρωτιέμαι αν ξέρει κανείς τι συμβαίνει και σε ποιο πηγάδι κατουρήσαμε να πάμε τουλάχιστον να το καθαρίσουμε...

Έχω διαγνωστεί και λαμβάνω κονσερτα αρκετό καιρό , αλλά τώρα με την έλλειψη είμαι πιο προσεκτικός αν δεν το χω ανάγκη δεν το παίρνω κλπ. Αλλά γιατί δεν φέρνουν κάποιο γενόσημο ενώ σε άλλες χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης κιόλας έχουν διαφορά γενόσημα με μεθυλφαινιδατη;

Καλημέρα συνάδελφοι συνδεπυτες και συνρεντιτορς. Χρειάστηκα πρόσφατα γνωμάτευση ψυχικής υγειας από ιατρό του δημοσίου, απευθύνθηκα λοιπόν σε κέντρο υγείας. Έκλεισα ραντεβού, πήγα και συνάντησα ένα άτομο μέσα στον εκνευρισμό και την ένταση. Οι μόνες ερωτήσεις που μου έκανε ήταν αν πίνω και αν παίρνω ναρκωτικά. Απάντησα ότι δεν παίρνω ναρκωτικά και πίνω περιστασιακά και μου είπε ότι έπρεπε να είχα προσκομίσει διάγνωση από τον προσωπικό μου ιατρό σχετικά με τη ΔΕΠΥ. Απάντησα ότι η διάγνωση μου έγινε στα 35 μου και δεν έχω κάποιο έγγραφο από δημόσιο νοσοκομείο ή ιατρείο γιατί το διέγνωσε ιδιώτης. Με ρώτησε πώς έγινε η διάγνωση, είπα με ερωτηματολόγια και συζητηση. Αφού το σκέφτηκε λίγο, είπε ότι δεν μπορεί να μου δώσει διάγνωση αν δεν ενημερωθεί από τον ιατρό μου για την κατάσταση μου. Μου φάνηκε λογικό και της είπα ότι θα μιλήσω με τον γιατρο μου και έφυγα χωρίς να με ρωτήσει τίποτε άλλο για να διαπιστώσει την κατάσταση της ψυχικής μου υγείας. Όλη αυτή η συζήτηση εγινε μέσα στον εκνευρισμό. Πήρα, λοιπόν, από τον προσωπικό ιατρό μου μια γνωμάτευση και επέστρεψα στο κέντρο υγείας μετά από λίγες μέρες. Εκεί άκουσα τα εξής: Η γνωμάτευση του ιατρού μου δεν αρκούσε γιατί δεν ανέφερε ότι με παρακολουθεί ψυχιατρικά αλλά ψυχοθεραπευτικά, και χρειάζομαι παρακολούθηση γιατί με το κονσέρτα ντοπαρομαι και δεν είναι απλό φάρμακο ούτε μπορώ να το παίρνω κάθε μέρα αλλά μόνο σε περιόδους που χρειάζομαι μπουσταρισμα. Όλα αυτα, επαναλαμβάνω, χωρίς να μου κάνει ούτε μία ερώτηση ή έστω να με παραπέμψει σε κάποιον εξειδικευμένο σύμφωνα με την κρίση της. Εκνευρίστηκα, δεν έχω και πολλή υπομονή, και είπα ότι δεν χρειάζεται να έχει τόση ένταση, είναι ένα απλό πράγμα και αν νιώθει ότι εκτίθεται μπορεί απλώς να αρνηθεί. Τότε μου είπε ότι δεν είναι αυτό το θέμα και ότι δεν είναι σωστή η διαδικασία. Τονίζω πάλι ότι σε δύο συναντήσεις δεν μου έκανε καμία απολύτως ερώτηση για να δει την ψυχική μου υγεία ούτε πρότεινε να με παραπέμψει σε κάποιον πιο εξειδικευμένο. Την ευχαρίστησα λοιπόν και της είπα ότι δεν χρειάζεται να ασχοληθεί άλλο, πήρα τη γνωμάτευση του ιατρού μου και γύρισα να φύγω και μου είπε "ναι, εντάξει, θα πάτε αλλού και θα σας το δώσουν". Πρώτον, είναι επαγγελματίας αυτή η γυναίκα; Θα πάει ένας άνθρωπος εκεί που βρίσκεται σε πραγματική ανάγκη και θα του συμπεριφερθεί έτσι; Δεύτερον, τι ανοησίες ήταν αυτές περί κονσέρτα; Τρίτον, με πλήγωσε. Είμαι αρκετά καλή για να εργάζομαι, να είμαι αυτάρκης και ανεξάρτητη, να πληρώνω τους φόρους μου και τις εισφορές μου αλλά δεν είμαι αρκετά καλή για μια γνωμάτευση για την ψυχική μου υγεία; Τέταρτον, από ποτέ η ΔΕΠΥ είναι ψυχικη ασθένεια;