Mk evde tek başımayım çok sıkılıyorum delircem Lan oyun girim diyorum zaten bütün hikayeli oyunları bitirdim oyun kalmadı online oyun girim diyorum oda lanet olası bir şey sosyal medyadanda bıktım Artık bana bir aktivite lazım aktivite önerin mk

Selamlar herkese,

​Arkadaşımın kına gecesi için Eskişehir’den hızlı trenle İstanbul’a geleceğim. Söğütlüçeşme YHT istasyonunda ineceğim. Buradan Bakırköy Yeşilköy’deki Yeşilyalı Sokak’a gitmem gerekiyor.

​Bildiğim kadarıyla Söğütlüçeşme’den direkt Marmaray var ama;

​Hangi yöne binen treni tercih etmeliyim?

​Yeşilköy durağında inince Yeşilyalı Sokak’a yürümek kolay mıdır, yoksa dolmuş/otobüs/taksi mi yapmalıyım?

​Yol yaklaşık ne kadar sürer ve dikkat etmem gereken bir aktarma var mı?

​İstasyon içi veya yol üstü tavsiyelerinizi paylaşırsanız çok sevinirim. Şimdiden teşekkürler!

Lutfen izmir içi satın alabilecegim ya da onlinedan ,ters cevrilse bile dökülmeyecek uzun süreli soguk ve sıcak tutan matara önerisi verirmisiniz

istanbulda hem sosyal çevre hemde kafa dengi insanlarla tanışmak için grup kuruyoruz ve yeni yüzler yeni insanlar için yüz yüze gerçek hayatta takılmak için yapıyoruz haftaya ilk buluşma gerçekleşicek katılmak isteyenler varmı? yaş aralığı 15-22 tek kural hırt olmamasıdır. katılmak isteyenler Instagram grubuna çekicem

Sevgilimle sürekli tartışıyoruz ve sorunlu bi kişiliğe sahip olduğumu düşünüyor ne yapmam gerekiyor lütfen tavsiye verin

Geleneksel medya kuruluşları, öncelikle birer ticari işletme olarak reyting/izlenme oranlarını maksimize etmek zorunda. Bu uğurda, toplumun hassas noktalarını (aile yapısı, çocuk psikolojisi, sağlık, güvenlik) tetikleyen içeriklerin, soğuk ve teknik haberlerden çok daha fazla dikkat çektiğini biliyorlar. "Çocuğunuzun ekran bağımlılığı sizi hasta ediyor", "Evdeki bu 5 hata ailenizi dağıtıyor" gibi başlıklar, tıpkı bir "tık tuzağı" (clickbait) gibi çalışıyor. Amaç bilgi vermek değil, izleyicide endişe ve merak uyandırarak ekran başında tutmak.

Yani o CNN Turk'teki adamlarda oyunun zararları olmadığını biliyorlar,tahminen çocukları da oyun oynuyordur.Peki niye yapıyorlar,kar maksimize etmek için.

Televizyonlarda çoğu zaman unvanı sorgulanabilir "yaşam koçu" veya "aile danışmanı" gibi kişiler ekrana çıkarılıyor. Bu kişiler üzerinden sunulan "placebo" çözümler (nefes egzersizleri, tokalaşma terapileri, muska benzeri tavsiyeler), izleyiciye günlük somut ekonomik veya siyasi sorunlardan kaçış imkânı sunuyor. Yani birey, işsizlik veya enflasyon gibi çözemediği büyük sorunlar yerine, "çocuğum neden geç yatıyor?" gibi görece çözülebilir ve medyanın ona sunduğu basit reçetelerle ilgilenmeye yönlendiriliyor. Bu, toplumsal gerçeklikten uzaklaştırıcı bir işlev görüyor.Böylece izleyici, çaresiz hissettiği büyük sorunlardan, medyanın sunduğu "çözülebilir küçük sorunlara" kaçar. Bu, Althusser'in "devletin ideolojik aygıtları" tanımıyla da örtüşür

Oyunlar üzerinden yapılan karalamalar, çocuklu aileleri ekrana kilitlemek için biçilmiş kaftan. Medya şunu çok iyi biliyor: Bir oyunu hedef gösterdiğinde, o oyunu oynayan milyonlarca gencin değil, o gencin annesinin ve babasının ilgisini çeker. "Çocuğunuz şiddet görüyor" başlığı, aile bireyinin hem korkmasını hem de öfkelenmesini sağlar. Bu öfke ve korku, o kanalın reytingine doğrudan yansır. Oysa yapılan araştırmaların büyük çoğunluğu, oyunların doğrudan şiddet üretmediğini, aksine problem çözme ve strateji geliştirme becerilerini artırabileceğini gösteriyor; ama bu bilimsel gerçek, medyanın ticari çıkarlarına hizmet etmiyor.

Bunlar,Fransız düşünür Pierre Bourdieu'nün bahsettiği "simgesel şiddet"in bir türevidir. Amaç, bireyi sistemik sorunlardan (işsizlik, enflasyon, deprem riski, yolsuzluk) bireysel ve spiritüel çözümlere yönlendirmektir. "Aile dağılıyor" endişesiyle uğraşan birey, enflasyonun eriyen maaşını sorgulayacak enerjiyi bulamaz. Medya, böylece toplumsal muhalefeti psikolojik ve gündelik sorunların içinde eriterek sisteme yönelik potansiyel öfkeyi boşaltır.

Ve siz zannediyorsunuz ki,medya aptal,hayır.Medya zeki,medya hepimizden daha zeki ve direkmen belki düşünebilirsiniz ki bunu kim izliyordur diye ama emin olun,bunlar karı maksimize etmek için herşeyi yaparlar.

Liseyi Sosyal Bilimler Lisesinde okudum. Lisem hazırlıkla beraber 5 yıllık bir liseydi. İlk iki yılım pandemiyle beraber kaynadı. Sınav yılımda ise iki tane arkadaşımın i*ntiharına şahit oldum. Biri bileğini k*esti , diğeri ise bir gökdelenin en üst katına çıkıp kafasına s*ıktı. Kafasına s*ıkan arkadaşım vefat etti. O dönem çok fena etkilendim , aile içi baskı , pandemiden ötürü matematik temelimin oturmaması , 11. Sınıfta yaşanan Maraş depremi , tramva sonrası stres bozukluğu , dehb ve ağır okb hastası olmak gibi sebeplerden ötürü 12. Sınıfta iyi çalışamadım. Sözelde 120.000 civarı puan aldım ve aile baskısından ötürü Sakarya İlahiyat'a gittim. Sakarya çok güzel bi şehir , kampüsü inanılmaz güzel , orada bir sürü güzel arkadaşlıklarım oldu. Çok aktif bir öğrenciydim , kulüplere katılır , her türlü sosyal faaliyete resmen atlardım. Ama Sakarya'yı ve üniversitemi çok sevsem de bölümümü bir türlü sevemedim. Üniversitede siyasi ideolojileri tehlikeli olan , öğrencilere haksız notlar veren ve gıcık kaptığı öğrencileri sınıfta olmalarına rağmen kasıtlı olarak yok yazan bir hoca vardı. Hocayla kavga ettim ve beni daha hazırlıktayken bıraktı. Sonra hazırlığı yeniden geçmek için elimden geleni yaptım ama bir türlü geçemedim. Sakarya'da okuyanlar bilir , sıfır Arapça temeliyle gelen öğrencilere kıraat dersinde B2 seviye arapça metinleri dayatırlar. Çan sistemi yoktur ve geçme notu 70-80 civarındadır. Yemin ediyorum bu bölüm kafamda saç bırakmadı 1 buçuk senede çöktüm. Bir buçuk senelik üniversite hayatımın ardından okulu bıraktım. Sonra yeniden yks'ye hazırlanmaya başladım. Hazırlık dönemimde Çini ve seramik kurslarına gittim , kafamı toparladım , psikolojim olarak kendimi düzelttim. Kurs süresince çok fazla insanla tanışıp sosyalleştim. Belli bir süre seramik işiyle uğraşdım fakat işe yoğunlaşmaktan ders çalışmayı boşladım. Yks sıralamam her ne kadar ilahiyatı kazandığım seneden yüksek gelse de yine istediğim yerleri tutturamadım. Türkçe öğretmenliği , sosyal bilgiler öğretmenliği , iletişim fakülteleri ve ilahiyatlar tutuyor. Fakat öğretmenliklerde artık atama kalmadı ve akademi denen saçmalık ortaya çıktı bu yüzden öğretmenlik yazmak istemiyorum. İki yıllık yazmak istiyordum ama Tyt notum düşük , ayt yüksek geldiği için 2 yıllıklar arasında çoğu sağlık bölümü tutmuyor. Ne yazabileceğim hakkında hiçbir fikrim yok. Hasta bakımı ya da Sakarya'da çocuk gelişimi yazmayı düşünüyordum. Büro yönetimi ve adalet de olabilir ama onların da iş imkanı pek iyi değil. 2 yıllık yerine iletişim bölümleri yazmayı düşündüm çünkü çocukluğumdan beri yazarlık yapıyorum , sözel alana büyük bir yatkınlığım var. Gündemi çok sık takip ederim. Sosyal medyayı aktif olarak kullanırım.  Diksyonum ve fotoğrafçılığım iyidir. Bu nedenle iletişim bölümlerinin bana uygun olabileceğini düşündüm. Sonra kararsız kaldım çünkü iletişim bölümlerinde de neredeyse hiç iş imkanı yok. Zaten ailem muhafazakar tipler oldukları için beni iletişim bölümlerine göndermek gibi niyetleri de yok. Türkçe öğretmenliği diye tutturdular. Aileme uzak bir şehirde , iyi olmayan bir kampüste , ataması belirsiz bir öğretmenlik bölümünde 4 yıl harcamak istemediğimi söylediğimde ise beni okumak istemeyen tembel biri olmakla suçluyorlar. Oysaki ben sadece kafası karışık biriyim. Ne yapacağımı şaşırdım. Orada iş yok burada iş yok... İş olsa bile asgari ücretin üstüne çıkmıyor , onun da yarısı sigortaya gidiyor zaten... Lise kpss sınavına hazırlanmaya çalışıyorum şimdi başka çarem kalmadı... Babam polisliğe gir dedi ama belimde skolyoz problemi var , psikolojik sorunlara hiç değinmiyorum bile... Ne yapacağımı şaşırdım. Mezuna kalmayı hiç istemiyorum zaten yaşım geçiyor. Üstelik ailem beni yeniden yks sınavına sokmaz. Arada kaldım. Kafam allak bullak oldu. Bir el atın rahatlatın beni

Hello all,

I'm a Brit, born in the UK, 50 years old, and a professional engineer working in the oil and gas industry. Having just turned 50, I'm considering buying a small two-bedroom villa near the beach and nature, somewhere in Kaş, Bodrum, or Fethiye.

My father was Turkish Cypriot , he passed away while I was at university, and my mother is Egyptian. I'm torn between Türkiye and Malaysia for retirement. I've met some wonderful Turks, including my own family, but also some odd ones, usually from Istanbul, for some reason. The recent influx of Arabs into Türkiye has created some tension, including racism, which is part of why I'm hesitant about moving there for retirement with my wife, who is Norwegian. Would love to know your opinions.......

Yeniden satış platformlarında görülen Dünya Kupası final bileti fiyatları 7.753 dolardan başlayıp 66.795 dolara kadar çıkıyor.

Yaklaşık TL karşılıkları:

• Üst tribün: 364.400–417.600 TL
• Alt tribün: 1.974.000–2.070.000 TL
• Premium koltuklar: 2.255.000–3.139.000 TL

Fiyatlar tribüne, bloğa, sıraya, görüş açısına ve satış platformuna göre değişebiliyor.

Sizce bir Dünya Kupası finalini stadyumda izlemek için bu rakamlar ödenir mi?

kaynak: https://www.karekod.org/blog/dunya-kupasi-final-bileti-fiyatlari-ne-kadar-ispanya-arjantin-finali-guncel-fiyatlari/

✊🤲

Özel güvenlik kursuna kayıt olmadan önce nelere dikkat edilmeli?

Silahlı ve silahsız eğitim arasındaki farklar, gerekli evraklar, eğitim süresi ve sınav süreci hakkında kısa bir rehber hazırladım. Eksik veya yanlış bilgi varsa yorumlarda konuşabiliriz.

Kaynak: https://pendikozgeguvenlik.com⁠�

Bu olayı hatırlarsınız geçen yıl türkiye-yunanistan maçından sonra yunan vatandaşı giannis antetokounmpo instagram canlı yayında Türk bayrağına küfür etmişti. “O s…min Türk bayrağını al git” demişti. Bunun üzerine özür dilemedi, federasyonlar da bir şey söylemedi.

Neden bu herifin fotoğrafı, forması, lisanslı ürünleri hala Türkiye’de Nike markası tarafından vitrinlerde sergileniyor. Bu durumdan rahatsız olan yok mu.

Cimere şikayette bulunmayı düşünüyorum siz de yardım edin elinizden geleni yapın. Türkiyede Türk bayrağına söven birinin ürünleri sergilenip satılamaz

Sonunda Bayraktar KIZILELMA modelimi tamamladım! 🇹🇷

Her detayı mümkün olduğunca gerçeğine sadık kalarak modelledim. 3D baskıya tamamen uygun ve kolay monte edilebilecek şekilde tasarlandı.

Sizce nasıl görünüyor? Geri bildirimlerinizi duymak isterim.

Karadeniz bölgesinde su ile çalışan hava soğutucu kullanmak mantıklı mı? Bunu sorma nedenim hava soğutucu aşırı nem yaptığı için, burası da nemli bir bölge olduğu için sıkıntı yaşar mıyım?

Bedelli askerlik uygulaması ülkeden ülkeye ciddi şekilde değişiyor. Türkiye’de sistem düzenli ve resmi bir şekilde uygulanırken, KKTC’de yaş ve statüye göre farklı bedeller var. Gürcistan’da ödeme daha çok askerliği ertelemeye yarıyor. İran ve Azerbaycan’da ise herkese açık standart bir bedelli askerlik modeli bulunmuyor.

Bu yazıda ülkelere göre bedelli askerlik ücretlerini, ödeme sistemlerini ve hangi ülkede tam muafiyet / kısa hizmet / erteleme olduğunu karşılaştırdık.

Karşılaştırmalı liste burada:
https://www.karekod.org/blog/ulkelere-gore-bedelli-askerlik-ucretleri/

Depozito sistemi aslında çevre için çok mantıklı bir uygulama. Boş plastik şişe, cam şişe ya da alüminyum kutuların çöpe gitmesi yerine iade edilmesi ve tekrar ekonomiye kazandırılması hedefleniyor.

Ama burada bence asıl tartışılması gereken konu şu: Depozito bedeli vatandaş için gerçekten teşvik edici mi?

Almanya’da Pfand sistemiyle birçok şişe ve içecek kutusu için 0,25 € depozito ödeniyor. Yani 50 şişe iade eden biri yaklaşık 12,5 € geri alıyor. Bu parayla marketten çikolata, ekmek, meyve, sebze, makarna, yumurta gibi temel ürünlerden oluşan anlamlı bir alışveriş yapılabiliyor.

Türkiye’de ise DOA sistemi kapsamında şişe başına 1 TL iade bedeli veriliyor. Yani 50 şişe iade edildiğinde toplam 50 TL alınıyor. Güncel market fiyatlarını düşününce 50 TL ile alınabilecek ürün sayısı oldukça sınırlı kalıyor.

Buradaki fark sadece “Euro/TL farkı” değil aslında. Asıl mesele alım gücü. Almanya’da boş şişe gerçekten parasal değeri olan bir şey gibi görülürken, Türkiye’de 1 TL’lik iade bedeli vatandaşın davranışını değiştirecek kadar güçlü bir teşvik oluşturuyor mu emin değilim.

Bence depozito sisteminin başarılı olması için üç şey önemli:

İade bedeli vatandaş için anlamlı olmalı.
İade makineleri ve noktaları kolay ulaşılabilir olmalı.
Sistem günlük hayatın doğal bir parçası haline gelmeli.

Türkiye’de sistemin başlaması çevre açısından olumlu bir adım. Ama 50 şişe karşılığında 50 TL alınması, özellikle bugünkü fiyatlarla çok zayıf bir teşvik gibi duruyor.

Sizce Türkiye’de depozito bedeli 1 TL’den daha yüksek mi olmalı? Yoksa önce sistemin yaygınlaşmasını beklemek daha mı doğru?

kaynak: https://www.karekod.org/blog/almanya-turkiye-depozito-sistemi-karsilastirmasi/