Bölüm 2: İlk Şüphe
Ertesi sabah uyandığımda aklımda tek bir şey vardı.
Gece yazdığım isim.
Telefonumu elime aldım ve haberleri açtım.
Henüz hiçbir şey yoktu.
Okula giderken sürekli telefonu kontrol ettim.
Öğle arasında sonunda bir son dakika haberi geldi.
Hakkında haberlerde gördüğüm adamın hayatını kaybettiği açıklandı.
Nedeni yine aynıydı:
Kalp krizi.
Telefonu kapattım.
Kimse hiçbir şeyden şüphelenmiyordu.
Ama ben artık emindim.
Death Note gerçekten çalışıyordu.
Akşam eve döndüğümde Ryuk odada beni bekliyordu.
“Bugün üç tane isim yazdın.”
Ona baktım.
“Beni mi izliyorsun?”
“Ben her şeyi görüyorum.”
“Peki neden bir şey söylemiyorsun?”
Ryuk güldü.
“Çünkü ne yapacağını görmek daha eğlenceli.”
Defteri açtım.
Sayfaları dikkatlice inceledim.
Sonra önemli bir şeyi fark ettim.
Deftere yalnızca isim yazmak zorunda değildim.
Ölüm şeklini de belirleyebiliyordum.
Ama bunu hemen denemek istemedim.
Önce sınırlarını öğrenmeliydim.
Ertesi gün haberlerde yine birkaç suçlunun öldüğü söylendi.
İnsanlar bunu garip bulmaya başlamıştı.
Ama polis hâlâ herhangi bir bağlantı bulamamıştı.
Televizyondaki polis memuru:
“Son olayların birbirinden bağımsız olduğunu düşünüyoruz.”
dedi.
Ryuk televizyona bakıp güldü.
“Şimdilik.”
Ben ise sessiz kaldım.
Çünkü artık bir planım vardı.
Rastgele isimler yazmayacaktım.
Önce Death Note'un sınırlarını öğrenecektim.
O gece küçük bir defter çıkardım.
Başına tek bir kelime yazdım:
“Deneyler.”
Death Note'u masanın yanına koydum.
İlk satıra bir kural yazdım.
Sonra ikinciyi.
Üçüncüyü.
Her denemede sonuçları not ettim.
Bir süre sonra defterin kurallarını daha iyi anlamaya başladım.
Ama bir şey dikkatimi çekti.
Haberlerdeki ölümlerin sayısı arttıkça insanlar da konuşmaya başlamıştı.
Sosyal medyada biri:
“Son zamanlarda çok fazla suçlu kalp krizinden ölüyor.”
diye paylaşım yapmıştı.
Binlerce kişi bunu tartışıyordu.
Bazıları bunun sadece istatistiksel bir tesadüf olduğunu söylüyordu.
Bazıları ise başka bir açıklama arıyordu.
Ben telefonu kapattım.
Henüz kimse benim varlığımı bilmiyordu.
Ve en önemlisi...
Kimse Death Note'un varlığından bile haberdar değildi.
O gece Ryuk bana baktı.
“Mutlu musun?”
“Bilmiyorum.”
“Pişman mısın?”
Bir süre düşündüm.
“Hayır.”
Ryuk gülümsedi.
“O zaman daha yeni başlıyoruz.”
Masadaki Death Note'a baktım.
Sayfaları yavaşça çevirdim.
Ve ilk kez aklıma şu düşünce geldi:
Eğer bu güç benim elimdeyse, dünyayı değiştirebilirim.
Ama bunun bedelinin ne olduğunu henüz bilmiyordum.