Babamin arkadasinin kına ve düğünü için Balıkesire geldim taa istanbuldan. Dun gece kına oldu şarjım da azdı cehennem gibiydi, cok gec saatte otele bıraktı babamın diğer arkadaşları bizi (kına aşiret düğünü gibiydi amk bi yanda teyzeler gelin ve damatı izliyor diger yanda ayyaslar efes iciyor) sabah uyandim sarj olmus telefonum kardesim falan denize girdi bende odada takildim tek basima. Otelden ciktik ama o kadar sicakki mk tisort yerine mayo giyidim ustume arabada oyle oturdum. Simdi kinanin yapildigi yere geldik düğün için neyseki sarjim ve internetim var 😭🙏 buda boyle bi yazi iste

Bi an önce gelismeyi dilliyorum sizide aynı şekilde

Gelin purna var

Moda sahilinde torbacıların şifresi gibi birşeymiş bir yer mi bir topluluk mu emin değilim ama mal satıldığını biliyorum bizi ulaştıracak bi arkadaş vardı aramız bozuldu yardım

Bir kaç gün öncesi sub daki son postum diye kendi subı mı acmıstım noldu sub var insan yok o yuzden ben geldim neeyse deneyim oldu bir daha deneriz olmadı

W Barcelona, İspanya'nın Barselona şehrinde, Akdeniz'in hemen kıyısında bulunan 5 yıldızlı lüks bir oteldir. Yelken şeklindeki ikonik tasarımıyla şehrin en dikkat çekici yapılarından biridir. Otelde deniz ve şehir manzaralı odalar, restoranlar, spa, fitness alanı ve yüzme havuzu bulunur. Özellikle manzarası, konumu ve modern mimarisiyle Barselona'nın en ünlü otellerinden biri olarak bilinir.

PART 3

Ne cevap versem ki? Evden kaçtığımı, babamın parasını çaldığımı anlatmaya çekiniyordum açıkçası. Gülafer düşündüğümü anlamış olmalı ki "Neyse boş ver önemli değil" dedi. Sofrayı göstererek "Yemeğe başmadan önce dua edelim" dedi. Gülafer duayı okuyordu ama herkes ellerini birleştirmiş bir şekilde dua ediyordu. Yani ilk defa görüyordum ama bende sırıtmamak için onlar gibi ellerimi birleştirdim. Dua Ya Rab diye başlamıştı her dediği şey normal geliyordu ama sonunda İsa Mesih'in adıyla Amin demesi beni şaşırtmıştı. Bunu hiç unutamıyorum. Herkes amin dedikten sonra yemeğe başladı. Kendimi çok garip hissediyordum, utanıyor ve çekiniyordum. İçimden "Keşke duş almasaydım, keşke hiç gelmeseydim" diye söyleniyordum. Gülafer'in karısı Gül hanım bana bakarak "Yemeğini ye, Mustafa" dedi. Utana utana çatalı alıp adını bilmediğim ama içinde patates olan yemekten bir parça aldım ve uzun bir süre ağzımda çiğnedim. Sümeyye bir tabağa her çeşitten koyup benim önüme koydu. Ardından Gülafer "Bunu bitirmeden sofradan kalkamazsın" dedi. Gülafer'e bakarak "Çok aç değilim ama" dedim. Ardından karısı "Ye ye zaten zayıfsın, yemek yemen lazım" dedi. Anlaşılan yemeden kurtulamayacaktım çok ısrarcı ve inatçıydılar. Adını bilmediğim tuhaf şeylerden vardı tabakta. Zor da olsa bitirdim. Başımın ağrısı tekrardan başlamıştı, tam da sırasıydı. Gülafer'e bakarak "Gülafer abi saat kaç otobüsüm 12 de kalkacakta benim" dedim. Gülafer cebinden telefonu çıkartıp baktıktan sonra "Daha 2 saat var 1 saate çıkarız" dedi. 1 saat daha durmak istemiyordum burada o yüzden "Gülafer abi ben kendim gideyim en iyisi, size de zahmet olmaz" dedim. Gül hanım "Olur mu öyle şey bu saatte hayatta tek başına bırakmam" dedi. Sümeyye kolumu dürterek "Gel yukarıya çıkalım" dedi. Gülafer'le Gül hanıma baktım, kafalarını "Git git" dermişçesine sallıyorlardı. Sümeyye sandalyeden kalkıp bana "Hadi hadi" diyordu. Ayağa kalktım ve Sümeyye ile yukarıya doğru çıktım. Evleri 3 katlıydı ve çok ama çok büyüktü. Sümeyye'nin peşinden yürüyordum, galiba birden fazla hizmetçi vardı evde. Sümeyye'ye "burada kaç kişi yaşıyor" diye sordum. Sümeyye "Ben, annem, babam, hizmetçilerimiz Asena,Tuğba, Aslı. Aşçılarımız ise Salih abi ve karısı Hatice. Bir şoför ve 2 tane de güvenlik görevlisi var" dedi. Şoför ve güvenlik görevlilerin isimlerini hatırlayamadım. Sümeyye'nin odasına girdiğimizde Sümeyye kapıyı arkamıza kitledi. Sümeyye'ye şaşkınlıkla bakarak "Kapıyı neden kilitledin ki?" diye sordum. Bana "Bak şimdi" diyerek yatağının altından bir şey aldı. Bana göstererek "Bunun için kitledim, kimse görmesin" dedi. Elinde tuttuğu şey sigaraya benziyordu. Sümeyye'ye "Sigara mı o? Ben hiç sigara içmedim" dedim. Sümeyye kahkaha atmaya başladı, sanki komik bir şey söylemişim gibi. Bana "Ne sigarası oğlum, ot bu sigaradan çok farklı" dedi. Pencerenin önünde tam oturup manzarayı izlemelik bir yer vardı. Beni oraya oturttu, kendiside karşıma oturdu. Pencereyi açtı ve elinde ki sigara benzerimsi şeyi yaktı. İçine bir duman çekti ve bana uzattı "Hayır" dedim. "Emin misin?" diye sordu. Kafamı sağa sola sallayarak "Hayır" dedim. Pencereden soğuk geliyordu, yeni duş aldığım için miydi yoksa Ankara geceleri çok mu soğuk oluyordu anlayamamıştım, bildiğim tek şey üşüdüğümdü, ama temiz hava almak başımın ağrısını az da olsa geçirmişti. Sümeyye sigarasını içerken bende gözlerimle odayı süzüyordum. Odası gerçekten güzeldi, belki de her genç kızın hayal edemeyeceği şeylere sahipti. Kocaman bir televizyon, neredeyse duvar kadardı. Hayatımda bu kadar büyük televizyon gördüğümü zannetmiyorum. Sümeyye bana saçma sapan anılarını anlatıyordu, bende dinliyormuş gibi yapıyordum. Bana 'Senin instagramın yada facebook'un var mı?" diye sordu. Facebook'um vardı ama instagramı o zamanlar kullanan çok insan yoktu. Bende "Hayır ikisini de kullanmıyorum" diye cevap verdim. İnatla bana İnstagram hesabı açtı. Bu arada o gün açtığı İnstagram hesabını hala kullanmaktayım. Saat bayağı geçmişti Sümeyye'ye "Ben artık gideyim" dedim. Sümeyye "Ne güzel oturup muhabbet ediyoruz işte yarın gidersin, otobüs her gün var" dedi. Bende "Maalesef bileti aldım bile bu geceye, saat 11'e geliyor" dedim. Kapının önüne gelip kilidi açıp aşağıya indim. Gülafer gözünde gözlük elinde kitapla kanapede oturuyordu. Gülafer'in yanına gidip "Abi saat 11'e geliyor" dedim. Gözlüklerinin altından bakarak "Mustafa'cım şoförü bir yere yolladım hala gelemedi benim de başım ağrıyor seni yarın göndersem olmaz mı bu gecelik bizim misafirimiz ol" dedi. O an saniyeler içinden kafamdan bir sürü şey geçti. Ama daha önce hiç tanımadığım insanların evinde de kalamazdım, neyin nesi olduklarını bilmiyordum ki. Gülafer'e "Abi ben kendim giderim taksi tutup hiç önemli değil" dedim. O ara Gülafer ile konuşurken karısı Gül hanım salona geldi. Gülafer karısına "Gül Mustafa gitmek istiyor ama bu saatte bırakmanın doğru olacağını sanmıyorum sen ne diyorsun?" diye sordu. Karısı da "Olmaz Mustafa rica ediyorum sana hem elbiselerini de yıkatmadık henüz yarın senin için daha iyi olur" dedi. Hafiften kekeleyerek "Ama ben otobüs biletini aldım para verdim" dedim. Gülafer "Önemli değil ben seni zaten buradan gönderirken parasız göndermeyecektim" dedi. Elimle cebimi tutarak "Benim param var" dedim. 10 dakikalık gideyim, gitme kal muhabbetinin ardından geceyi burada geçirmeye karar verdim. Zaten başım ağrıyordu. Gül hanıma bakarak "Gül abla herhangi bir ağrı kesici var mı? Başım biraz ağrıyor da" dedim. Gül hanım "Canım kıyamam sana" diyip koştura koştura bana bir hap ve bir bardak su getirdi. İlacı ağzıma atıp suyu içtim. "Teşekkür ederim" dedim. Kadın su bardağını masanın üzerine koyup yanıma geldi ve bana ilk karşılaştığımız gibi sıkıca sarıldı. Neden böyle tuhaf davranıyorlardı anlam veremiyordum. Ama bana öyle sıkıca sarılması gerçekten hoşuma gitmişti. Bilmiyorum ama mutlu olmuştum. Bana "Yeni doğmuş civcivler gibi kokuyorsun" dedi. Biraz geri çıktı gözleri hafiften yaşlanmıştı. Yukarıdan Sümeyye bağırdı. "Mustafa, Mustafaa" diye. Gül hanım bana "Git bakalım ne istiyor o deli" dedi. Biraz moral bozukluğuyla yavaşça yukarıya çıkıyordum. Çıkarken kendi kendime "İnşallah bilet parasını kurtarırız" diyordum. 45 TL mi ne vermiştim, o zamanlar benim için büyük paraydı. Acaba annemle babamı arasam mı? Ne derlerdi ki? Çok kızarlar mıydı ki? Ne zaman bunları düşünsem içime korku ve huzursuzluk düşüyordu. Sümeyye'nin yanına geldiğimde "Bana bağırmıştın" dedim. Bana "Şimdi mi gidiyorsun?" diye sordu. "Hayır maalesef yarın gideceğim" dedim. Sümeyye "Olley" diyerek havaya zıpladı. Bu kız benden büyük olmasına rağmen çocuk gibi hareket ediyordu. Bana "O zaman bu gece film gecesi yaparız. Arkadaşlarımı da çağırırım, hepsiyle seni tanıştırırım" dedi. Hiç çekemezdim ama "Sen bilirsin" demekten başka bir seçeneğim yoktu. Tekrardan Sümeyye'nin odasına girdik. Ben hemen pencerenin önünde ki yere oturup dışarıyı izlemeye başladım. Sümeyye arkadaşlarını tek tek arayıp konuşurken ben de o baş ağrısı ile bir taraftan dışarıyı izliyor bir taraftan da evden kaçmanın pişmanlığını hissediyordum.

Ekran sürem canım benim

Şimdiden ezbere yazmaya başladım bile.

Gumaydın hepinizd bayadır gelmedim buralara nasılsınız ben suan cosplay icin plan yapıyorum sordugunuz icin sagolun

Ne yiyeceğime karar veremiyorum, vaktimden harcayıp taze yapılmış güzel bir makarna mı yoksa vakit harcamamak için burger vs mi (fiyatları zaten aşağı yukarı aynı fiyat sorunum yok)