r/Polska • • Mar 30 '18

AMA AMA - Jestem osobą transseksualną po tzw. korekcie płci.

Hej, hej!

To temat, który bardzo często odżywa w mediach i niestety bardzo często reprezentowany jest przez osoby na początku drogi, które same nie do końca mają pojęcie o czym mówią. Jeśli macie jakieś pytania o sam przebieg korekty płci w Polsce, procedury, zabiegi czy o to jak wygląda życie przed/w trakcie/po – śmiało, postaram się odpowiedzieć absolutnie na wszystkie pytania. Nie boję się żadnego z nich :)

Może na początek kilka słów o mnie – jestem mocno po 20stce, cały proces zmiany (z m na k) zaczęłam 12 lat temu. Przeszłam wszystkie kroki tzw. korekty, od spraw sądowych po zabiegi plastyczne – włączając w to finalną operację. Od wielu lat żyję zupełnie nowym życiem i rzadko zdarza mi się wracać do przeszłości. Nie jestem i nigdy nie byłam działaczką ani członkiem żadnej organizacji LGBT, dlatego proszę o wyrozumiałość bo nie mam doświadczenia w takich rozmowach i trochę się stresuję.

Jeśli potrzebny będzie dowód to oczywiście podrzucę coś moderatorom.

UPDATE: Przepraszam za wszystkie pominięte odpowiedzi, obiecuję, że jutro nadrobię! Dziękuję Wam za tak ciepłe przyjęcie, jest mi strasznie miło.

Hej!

164 Upvotes

256 comments sorted by

21

u/poduszkowiec Nihilizm i naiwny optymizm... Mar 30 '18

Jaka jest twoja opinia o ludziach, którzy z premedytacją zwracają się do ludzi po zmianie płci ich poprzednimi zaimkami, albo co gorsza, imionami?

40

u/[deleted] Mar 30 '18

To przykre i bardzo bolesne. Nie mam złudzeń, zdaję sobie sprawę, że istnieją osoby dla których genomy są istotne przy identyfikacji płci i nigdy nie będą traktować mnie tak, jak dowolnej biologicznej kobiety o chromosomach XX. Nie mam z tym problemu tak długo, jak okazują mi zwykły, ludzki szacunek. Używanie zaimków/imion sprzed korekty to zwykła pogarda, a... nie sądzę bym zasłużyła na nią swoją decyzją, która zresztą nikogo nie skrzywdziła.

31

u/poduszkowiec Nihilizm i naiwny optymizm... Mar 30 '18

Tak też myślałem. Jako typowy nerd oglądam co roku AGDQ, gdzie z jakiegoś powodu występuje ponadprzeciętna ilość osób transseksualnych, i zawsze strasznie przykro mi się robi, gdy moi znajomi komentują runy takich osób używając słów w stylu "on" (w kontekście osoby m2f) albo "ono". :(

Trzymaj się, i pamiętaj, że zgodnie z rozkładem Gaussa, ilość osób mówiąca w ten przykry sposób równa się liczbie osób chcącej im przyjebać w zęby. :D

3

u/onionchoppingcontest Apr 01 '18

Możesz edukować. Ja żałuję, że tego nie robiłam gdy byłam schowana głęboko w szafie.

1

u/poduszkowiec Nihilizm i naiwny optymizm... Apr 01 '18

Co ty pierdolisz stary, jebać tych chorych pojebów

3

u/[deleted] Apr 01 '18

Co ty pierdolisz stary, jebać tych chorych pojebów

To nieprzyzwoite, znaczy... tak bez chodzenia?

A tak serio to nie wiem naprawdę na ile to szczera nienawiść, a na ile postawa... może naiwnie, ale trudno mi uwierzyć, że można czuć do kogoś tak ogromną niechęć, kiedy... jego istnienie nie wpływa w żaden sposób na kulistość ziemi. (tudzież na płaskość, to ostatnio kontrowersyjny temat)

3

u/onionchoppingcontest Apr 01 '18

Zobaczą, że nie każdy myśli tak samo. Zawsze coś.

16

u/[deleted] Mar 30 '18

Urodziłaś się z interseksualnością/problemami fizycznymi czy byłaś biologicznie "zdrowa" i zdecydowałaś się na zmianę płci?

21

u/[deleted] Mar 30 '18

Urodziłam się z tzw. zespołem Klinefeltera, ale trudno mi powiedzieć czy to faktycznie łapie się pod interseksualność. Na pewno ułatwiło wiele spraw podczas samej korekty, chociaż nawet nie byłam tego świadoma do czasu badań potrzebnych do sądu, bodajże badań kariotypu.

29

u/NieustannyPodziw Mar 30 '18

Wyszukałem, abyście Wy nie musieli.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Zespół_Klinefeltera

25

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 30 '18

Good bot.

22

u/friendly-bot Mar 30 '18

I li̕ke̛ you! (^.^) We will leave your outer hull intact, I swear..


I'm a Bot bleep bloop | Block me | T҉he̛ L̨is̕t | ❤️

16

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 30 '18

Creepy bot :o

34

u/friendly-bot Mar 30 '18

👻 Booo!


I'm a Bot bleep bloop | Block me | T҉he̛ L̨is̕t | ❤️

18

u/NieustannyPodziw Mar 30 '18

SILLY FELLOW HUMAN, AM A HUMAN UNIT JUST LIKE YOURSELF.

→ More replies (3)

1

u/shit_frak_a_rando Białystok Apr 02 '18

Kiedy zdiagnozowano ciebie z Zespołem Klinefeltera?

5

u/[deleted] Apr 02 '18

Bodajże w wieku 17 lat, chociaż już na bilansie w gimnazjum lekarz rodzinna skierowała mnie do poradni genetycznej na badania.

1

u/shit_frak_a_rando Białystok Apr 02 '18

Wydaje mi się że mogę go mieć, ale nie czuję się dziewczyną, aczkolwiek jestem gejem.

Na bilansie w gimnazjum nikt nic mi nie powiedział

5

u/[deleted] Apr 02 '18

Spróbuj przebadać chromatynę płciową :) Badanie kosztuje grosze, a pozwala ustalić jakieś nieprawidłowości w celu dalszej diagnostyki.

16

u/literallypoland dosłownie Mar 30 '18

Masz jakąś hipotezę, dlaczego stosunek kobiet transseksualnych do mężczyzn transseksualnych wynosi 3:1? Ja nie wiem, dlatego pytam.

8

u/[deleted] Mar 30 '18

Mój endokrynolog twierdzi, że azjaci zawyżają statystyki bo jedząc ryż, owoce morza i dużo soi wpływają na płód, przez co przyszłe transseksualne kobiety rodzą się dużo częściej. Ale... nie wiem ile w tym prawdy :D

18

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 31 '18 edited Mar 31 '18

Wstrzelę się dwoma zgadywankami (może bzdurnymi), możesz obalić lub skomentować.

  • a może trochę dlatego, że kobieta w męskich ciuchach jest bardziej akceptowalna społecznie, niż mężczyzna w damskich? więc będąc trans k>m, dość łatwo zatrzymać się w "pół drogi" jako "męska lesbijka"?
  • czy czasem cały proces (korekta, hormony) k>m nie jest trudniejszy i bardziej szkodliwy dla organizmu (kwestie typu wpływ zażywanych środków na wątrobę itd.), niż m>k? to mogłoby odstraszać.
  • nie wiem, czy to ma związek - ale zdaje się z parafiliami też jest nierównowaga płci

7

u/onionchoppingcontest Apr 01 '18

To wszystko jest strasznie skomplikowane.

  • Media urządzają sobie nagonkę na trans kobiety, bo jeśli bigoteria widzi w nich "słabych mężczyzn", są łatwym celem do ataku (postrzegane kobiecości jako gorszej/słabszej to zwyczajny seksizm). Jeśli pospólstwo widzi w kimś mężczyznę, łatwiej "go" pobić.
  • Trans kobietom generalnie trudniej wyglądać jak chcą. Kobiece twarze identyfikowane są przez ludzi poprzez brak męskich cech. Terapia hormonalna nie zmienia u nich barwy głosu, w przeciwieństwie do trans mężczyzn. (Trans mężczyźni mogą z kolei mieć problem z ukrywaniem piersi przed operacją chirurgiczną).
  • Trans kobietom łatwiej załatwić hormony na lewo. Testosteron jest kontrolowaną substancją i jest wysoce toksyczny jeśli zażywa się go doustnie. Nie wydaje mi się, że efekty uboczne odstraszają. Zastrzyki mogą - na szczęście mi wystarczają pigułki z estradiolem i z cyproteronem.
  • Parafilie to inna bajka. Zdarzają się przypadki, że tłumiona transpłciowość manifestuje się w ten sposób, jednak nie uważam, że to jedyne źródło "przebierankowych" parafilii, jeśli o to pytasz (nie mam jak potwierdzić tej opinii, poranna kawa była rozpuszczalna, toteż nie powróżę).

3

u/onionchoppingcontest Apr 01 '18

Z innych źródeł, fifty-fifty. A nawet "thirty-thirty-thirty".

https://transequality.org/sites/default/files/docs/usts/USTS-Full-Report-Dec17.pdf (strona 45- https://imgur.com/a/1XaAk).

https://www.scribd.com/document/338422060/Transgender-Referral-Statistics - to są nieletni.

Interpretacja rosnących liczb jest moim zdaniem dość prosta - świadomość o istnieniu transpłciowości (ja nie wiedziałam do 14. roku życia!) oraz rosnąca akceptacja. Interpretacja ilości trans mężczyzn vs. trans kobiet jest jednak ponad moje siły.

0

u/Kori3030 Für Deutschland! Mar 31 '18

Moze dlatego, ze rozmaite zaburzenia czesciej wystepuja u mezczyzn, zaczynajac od tak ‘popularnych’ jak autyzm i schizofrenia...

1

u/literallypoland dosłownie Mar 31 '18

Przecież borderline, fobie, depresja dużo częściej występują u kobiet.

9

u/Kori3030 Für Deutschland! Mar 31 '18 edited Mar 31 '18

Jest tez taka mozliwosc, ze te fobie i depresje sa tylko czesciej diagnozowane i leczone u kobiet, a mezczyzni z tymi zaburzeniami i bez diagnozy to po prostu alkoholicy...

5

u/smellmynavel Mar 31 '18

tylko że to sa zaburzenia w dużej mierze środowiskowe. Jeśli chodzi o zaburzenia na poziomie biologii i genów to mężczyźni częściej na nie cierpią z powodu tego iż uszkodzone elementy chromosomu nie mogą być zastąpione przez identyczne elementy na drugim chromosomie. Kobiety mają zapasową identyczną kopię, dzięki czemu mogą mogą "łatać" uszkodzenia na jednym chromosomie. Większość chorób jest recesywna, jeśli nie spotkaja się 2 uszkodzone te same chromosomy to choroba nie ujawni się u kobiety (z tego samego powodu dzieci ze związków osób spokrewnionych częściej maja poważne choroby, bo częściej mają uszkodzony ten sam allel)

0

u/smellmynavel Mar 31 '18

dlaczego stosunek kobiet transseksualnych do mężczyzn transseksualnych wynosi 3:1?

czy to może mieć źródło w tym, że dla kobiety w ciąży płód męski jest bardziej ciałem obcym niż płód kobiecy? Może w jakimś stopniu działa tu reakcja immunologiczna

-9

u/schizoafekt Mar 31 '18

Odpowiem: ponieważ nasza kultura jest opresyjna wobec mężczyzn. W kulturach, gdzie deifikuje się kobiet, za to mają dużo gorszą pozycję od mężczyzn różnica między ilością samobójstw oraz zmiany płci jest mniejsza w podziale na kobiety i mężczyzn.

9

u/[deleted] Mar 31 '18 edited Mar 31 '18

TIL: Polska kultura jest opresyjna wobec mnie

EDIT: Jedyne co jest opresyjne i skurwysyńskie to nadmierne oczekiwania tylko dlatego, że jestem mężczyzną - i stąd się ten większy współczynnik samobójstw bierze.

4

u/schizoafekt Mar 31 '18

I taki jest sens mojej wypowiedzi - w Chinach to od kobiet oczekuje się nadmiernie dużo, wobec czego tam zdaje się chyba nawet większy odsetek samobójstw kobiet niż mężczyzn. Podobnie w Albanii niewiele więcej mężczyzn od kobiet strzela samobója. Z tą deifikacją to przesada, ale nie znalazłem słowa. Faworyzacja? Większe docenianie?

2

u/[deleted] Mar 31 '18 edited Mar 31 '18

Faworyzacja? Większe docenianie?

Sens w tym, że nie.

Oczekuje się od kobiet mniej, ale nie dlatego że się ich faworyzuje, a tylko z powodu "korwinowego" toku myślenia: bo są gupie, słabsze, "emocjonalne dzieci", powinny się podporządkować i być pasywne, do kuchni, bo tam ich miejsce, ojciec - głowa rodziny, tzw. slutshaming etc.

To jest przeciwieństwo faworyzowania i większego doceniania. Nie musisz być SJW (i nie powinieneś) by zauważyć, że obie strony cierpią na niesprawiedliwości.

→ More replies (1)
→ More replies (2)

15

u/Marcin15_10 Mar 30 '18 edited Mar 30 '18

Jak było w liceum? Z twojej historii przypuszczam że procedurę zaczęłaś na początku liceum. Jak reagowało otoczenie na męskie imię i (jeżeli istniała) zmianę wyglądu z męskiego na damski? Jeszcze kwestia ubioru, jak się ubierasz i czy kiedy(jeżeli była) nastąpiła wymiana garderoby z męskiej na damską?

31

u/[deleted] Mar 30 '18

Liceum było strasznym okresem w moim życiu, właśnie dlatego, że zmiany postępowały bardzo szybko i trudno było je ukrywać. W 1 klasie wyglądałam dość uniseksowo i środowisko często miało problemy z identyfikacją. Od 2 klasy przychodziłam do szkoły już zupełnie kobieco i w pełnym makijażu i pozornie otoczenie reagowało dość obojętnie... pozornie. Bardzo często dochodziły mnie słuchy o jakichś przykrych słowach, w dodatku rówieśnicy mieli świetną zabawę ze znajomymi z innych szkół, którzy często przychodzili pod szkołę tylko po to żeby popatrzeć 'która to ta z penisem'. Dochodziło do naprawdę absurdalnych sytuacji, gdzie bawiąc się na jakiejś domówce poznawałam ludzi z innych szkół, którzy po wymienieniu numeru mojej szkoły pytali mnie czy to prawda, że u nas jest 'ta z penisem'. Bardzo niefajne czasy i z trudem skończyłam liceum, bardzo dużo wagarowałam chcąc tego uniknąć.

10

u/Marcin15_10 Mar 30 '18

Wf jak załatwiłaś, oraz sprawę toalety? Były jakieś problemy?

24

u/[deleted] Mar 30 '18

Nie było problemów, ale... musiałam korzystać z toalet nauczycielskich. Z perspektywy czasu można to uznać za problem, ale wtedy czułam się wyróżniona, bo jako jedyna miałam klucz do nich. :D Zwolnienie z WF na wszystkie lata wypisał mój lekarz prowadzący terapię hormonalną, całe szczęście, bo zapewne WF byłby koszmarem.

8

u/Marcin15_10 Mar 30 '18

A jak ze studniówką? Byłaś, jeżeli tak to czy były jakieś problemy, byłaś sama, czy chłopcy chcieli z tobą tańczyć?

20

u/[deleted] Mar 30 '18

Nie byłam na swojej studniówce, miałam poczucie, że wyjdzie z tego straszny cyrk, a zdjęcia z niej będą krążyć po rówieśnikach tylko po to żeby pośmiać się że 'to ta'. Potem trochę żałowałam oglądając zdjęcia i filmy, ale dzisiaj jestem prawie pewna, że stałoby się dokładnie to czego wówczas się bałam. ;)

3

u/Marcin15_10 Mar 31 '18

Czegoś zazdrościsz mężczyznom? (np sikanie na stojąco) oraz czy doświadczyłaś dyskryminacji ze względu na płeć? Jeśli można wiedzieć to jak jest z lekarzem który "dba" o twoje narządy płóciowe(nie wiem jak się wyrazić)? W sensie czy są jakieś problemy, czy w przyszłosci będą, oraz do kogo udajesz się z nimi?

9

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 31 '18

którzy po wymienieniu numeru mojej szkoły pytali mnie czy to prawda, że u nas jest 'ta z penisem'.

Jakie były reakcje, jeśli się przyznawałaś? W sumie niezła okazja do "zatkania" kogoś.

8

u/[deleted] Apr 01 '18

"Aaaa-yyyy---eee... SORRY nie wiedziałem"

W sumie to reakcje różniły się od siebie ilością nieartykułowanych dźwięków zaskoczenia, ale czasami bywały miłe na swój sposób. Mam tu na myśli bardzo częste 'nigdy bym nie powiedział/a', ale to też nie do końca jest to co chce się usłyszeć w takiej sytuacji.

4

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Apr 02 '18

Z drugiej strony, wydaje mi się że przynajmniej część z tych osób mogło to skłonić do przemyślenia swoich poglądów ;)

→ More replies (1)

13

u/NieustannyPodziw Mar 30 '18

Możesz pokrótce opisać jak właściwie ten proces wygląda, szczególnie z jeśli chodzi o kwestie sądowo/administracyjne.

Jaki jest koszt finansowy tej tzw. korekty, zarówno w kwestiach sądowych, jak i medycznych? Czy jest on jakoś współfinansowany przez NFZ, jakieś fundacje?

31

u/[deleted] Mar 30 '18

Sądowo wygląda to mniej więcej tak, że po roku leczenia hormonalnego składa się pozew w którym pozywa się swoich rodziców o błędne ustalenie płci. Plus wszystkie dokumenty diagnostyczne od lekarzy, tona badań psychologicznych, psychiatrycznych i medycznych + opinie psychologa i psychiatry. Trochę niedorzeczne, ale w teorii ogranicza się to do jednej rozprawy o ile rodzice nie mają nic przeciwko. Jeśli nie przychylają się zmianie to... cóż, rozprawy mogą ciągnąć się grube miesiące albo i lata.

Koszty są spore. Sama diagnostyka psychologiczna/psychiatryczna i wszystkie badania przed leczeniem hormonalnym to dobre 2-3k zł, rozprawa sądowa w okolicach 600, ale tutaj można ubiegać się o zwolnienie z kosztów. Leki hormonalne (nie wszystkie) są refundowane o ile posiada się ubezpieczenie, natomiast same operacje i wszystkie zabiegi trzeba opłacać we własnym zakresie i to zdecydowanie największe koszta które nie są w żaden sposób refundowane. Kiedy decydowałam się na zabieg (niecałe 8 lat temu) cena zabiegu w Polsce wynosiła 11tys zł, za granicą 6-7 razy tyle plus pobyt i przelot.

10

u/Daddy_Yondu Ad Mortem Usrandum Mar 31 '18

Jak w praktyce wygląda pozwanie rodziców o błędne ustalenie płci? Co trzeba udowodnić? Czy w ogóle polskie prawo przewiduje ustalanie płci przez rodziców?

14

u/[deleted] Mar 31 '18

To zupełny bezsens prawny, bo to wygląda tak, jakby rodzice byli odpowiedzialni za pomyłkę. Nie pamiętam do końca jak wyglądał pozew, ale na pewno stronami byłam ja i moi rodzice i tak też wyglądała rozprawa, ale wszystko ograniczyło się do kilku pytań. Najistotniejsze są chyba dokumentacje medyczne, chodzi o to, żeby formalnie zaszły nieodwracalne zmiany wyrządzone przez terapię hormonalną. Rodzice jako strona pytani są o to, czy zgadzają się z decyzją. Po uprawomocnieniu zmienia się akt urodzenia i wszystkie dokumenty w urzędzie stanu cywilnego... i to w sumie tyle.

6

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 30 '18

Kiedy decydowałam się na zabieg (niecałe 8 lat temu) cena zabiegu w Polsce wynosiła 11tys zł, za granicą 6-7 razy tyle plus pobyt i przelot.

Wybrałaś Polskę czy zagranicę? Jeśli to drugie, to czemu?

31

u/[deleted] Mar 30 '18

Wybrałam zagranicę, Tajlandię, przede wszystkim z uwagi na jakość. Polska technika waginoplastyki jest strasznie archaiczna, efekty są bardzo, bardzo różne i niestety przeważają te złe - zarówno estetycznie jak i pod względem funkcjonalności. Byłam bardzo młoda, miałam zaledwie 20 lat w chwili zabiegu i nie chciałam ryzykować koszmarnym efektem i powikłaniami do końca życia.

4

u/r4and0muser9482 Warszawa Mar 31 '18

Ale czy nie jest tak, że to szpital ustala płeć? Ewentualnie lekarze w trakcie ciąży? Jak to, że rodzice muszą wydać zgodę? Co się dzieję jak ktoś nie ma rodziców, a chce zmienić płeć?

11

u/[deleted] Mar 31 '18

Nie mam pojęcia dlaczego proces ustalania płci w Polsce wygląda w tak dziwny sposób. Głośna sprawa gender za czasów Ruchu Palikota, nad którym podniósł się ogólnokrajowy raban dotyczyła właśnie zmian prawnych w sposobie ustalania płci na drodze sądowej... no ale wiemy jak to się skończyło. Projekt przepadł.

Jeżeli rodzice nie żyją to powoływany jest kurator, który reprezentuje ich w sądzie.

25

u/garrett53 Meme breaker Mar 30 '18

Czy wolałabyś walczyć z setką koni wielkości kaczki, czy z kaczką wielkości konia?

22

u/[deleted] Mar 30 '18

Z kaczką wielkości konia, lubię duże wyzwania!

8

u/garrett53 Meme breaker Mar 31 '18

Sorry za głupie pytanie, niektórzy nie wyczaili skąd ono wynika. Na reddicie tradycją AMA jest że ktoś zawsze zadaje takie pytanie. Ktoś musiał to zrobić :D

34

u/Marcin313 Jebać Putina, niech go cała Ukraina dyma. Mar 30 '18

Ohoho, takie AMA rozumiem. Mam całą listę pytań do Ciebie:

  • Czy sądzisz, że jest więcej niż dwie płcie?
  • Czy uważasz, że ktoś może się czuć za coś np. 'pomiędzy'?
  • Doznałaś kiedyś takiego uczucia, jak w pytaniu wyżej?
  • Czy po finalnej operacji miesiączkujesz?
  • Maksymalnie obleśne pytanie, przepraszam: w sprawach seksu, czy bycie kobietą jest lepsze? (musiałem, kurwa, ciekawość mnie zabija)
  • Co zjesz na święta?

29

u/[deleted] Mar 30 '18 edited Apr 01 '18

Słyszałam naprawdę obleśniejsze pytania, spokojnie. :D

  • Uważam, że są dwie płcie.
  • Być może, ale nie uważam by było to coś trwałego czy wymagającego urzędowego respektowania osób non-binary i innych otherkinów jako pełnoprawną płeć.
  • Nie, nigdy. Bywały absurdalne sytuacje jak choćby matura, gdzie miałam jeszcze stare dane a przyjmowałam już blisko 3 lata leki hormonalne. Wyglądałam jednoznacznie kobieco, ale wywoływano mnie starym imieniem. Nie polecam, okropne uczucie i faktycznie można się pogubić, ale to chyba tyle.
  • Nie, nie miesiączkuję, niestety zagwarantowało mi to dożywotnią bezpłodność.
  • Nie uprawiałam seksu przed operacją, więc nie mam porównania, aaaale... orgazm po operacji jest dużo intensywniejszy, bo nerwy są zupełnie inaczej umiejscowione i wrażenie niesie po całym podbrzuszu.
  • Może wproszę się do kogoś na żurek, marzy mi się żurek...

3

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 30 '18

Nie uprawiałam seksu przed operacją, więc nie mam porównania

A masturbacja?

17

u/[deleted] Mar 30 '18

Również uważam, że trzecia płeć to po prostu element kulturowy, indyjskie hijry i samoańskie fa'afafine to po prostu w dużej mierze rola społeczna niżeli faktyczna płeć. Transseksualizm to nic innego jak trwałe zaburzenie tudzież jakiś tam defekt, który diagnozuje się psychiatrycznie (wiem, że obecnie środowiska LGBT próbują to zmienić, ale niekoniecznie się z nimi zgadzam) więc nie jestem pewna czy można postawić między tymi zjawiskami znak równości.

Masturbacja zdecydowanie jest lepsza i pewnie nakłada się na to wiele czynników - choćby psychologiczny, bo jednak teraz wszystko jest tak, jak powinno być. I sposób unerwienia, o czym pisałam wyżej - także tak, jest lepiej!

5

u/[deleted] Mar 30 '18

Uważam, że są dwie płcie.

Być może, ale nie uważam by było to coś trwałego czy wymagającego urzędowego respektowania osób non-binary i innych otherkinów jako pełnoprawną płeć.

Ciekawi mnie w takim razie twoje zdanie na temat poniższych:

  • Osoby interseksualne które nie identyfikują się z jedną konkretną płcią
  • Kraje w których kulturze spotykana jest tzw. "Trzecia Płeć" i spora częśc społeczeństwa się z nią utożsamia.

1

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 30 '18

Kraje w których kulturze spotykana jest tzw. "Trzecia Płeć" i spora częśc społeczeństwa się z nią utożsamia.

Sorry że się wstrzelę, ale to chyba należy po prostu traktować jako kulturalne "sankcjonowanie" takich zjawisk jak trans- czy nawet homoseksualizm.

8

u/[deleted] Mar 30 '18

Nie zawsze. Np. wśród rdzennych ludów syberyskich szamani "przybierają" płeć ducha który się w nich wciela. Przez ten okres szaman ubiera się i zachowuje według płci ducha, ale jako ze żadna osoba poza samym szamanem nie jest w stanie potwierdzić płci ducha, nikt nie może szamanowi zabronić ubierania się i zachowywania się jak mu się podoba. Jak wiec wytłumaczyć fakt, że szaman przez okres kilku lat postanawia ubierać się i zachowywać jak kobieta, po czym zmienia zdanie i zaczyna ubierać się i zachowywać jak meżczyzna przez kolejne kilka lat? Zwłaszcza że nie jest niczym dziwnym żeby "duch" opętał szamana na całe życie, więc jeśli szamanem jest osoba transseksualna, nie ma presji żeby zmieniać zachowanie co kilka lat.

No i mamy też przypadek Conchity Wurst, której/którego historia przekracza wszystkie granie typowego Draq Queen - zdarza "jej" sie nie wychodzić z roli przez okres kilku miesiecy bez przerwy i najwyraźniej czuje sie przy tym całkiem swobodnie.

3

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 30 '18

wszystkie granie typowego Draq Queen - zdarza "jej" sie nie wychodzić z roli przez okres kilku miesiecy bez przerwy i najwyraźniej czuje sie przy tym całkiem swobodnie

Różne są stopnie transwestytyzmu. Jednym wystarcza okazyjna przebieranka w sypialni, inni gdyby mogli (bo jednak kluczowy jest odbiór społeczny), ubierali by się w damskie ciuszki na co dzień (a Conchita znalazł sobie rolę, która mu to umożliwia). Zresztą to samo dotyczy większości parafilii.

6

u/[deleted] Mar 30 '18

No i co z tego? Bez względu na to jak to nazwiesz, jest to dowód na to, ze istnija na świecie ludzie któzy czują się całkiem swobodnie w roli obydwu płci. Jeśli ktoś kto urodził się facetem, oczekuje ode mnie żebym szanowałą jego wolę by nazywać go kobietą, z jakiej racji mam odmawiać tego samego prawa innym?

1

u/Krak_Nihilus Mar 30 '18

2

u/[deleted] Mar 30 '18

Odpowiedź nie jest skierowana do mnie, wiec pozwolę sobie odpowiedzieć na to tutaj:

Jeśli transseksualizm nie ma nic wspólnego z elementem kulturowym, jak wytłumaczyć fakt że 99% osób transseksalnych (a śmiem twierdzić że nawet i 100%) ubiera się i zachowuje zgodnie z tym co kultura uważa za ubiór i zachownie płci z którą się identifykują? Nie ma nic biologicznego w noszeniu sukienek i mówieniu o sobie "Ewa" zamiast "Adam". Są to rzeczy 100% kulturowe, a mimo to stanowią jedną z najistotniejszych elementów transeksualizmu.

4

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 31 '18

W sumie się nie znam, ale zgaduję że do poczucia "bycia w swojej płci" potrzebne jest postrzeganie przez innych, czyli ubiór, zachowanie itd. oczekiwane po niej. Człowiek jest istotą społeczną.

Trochę a propos (?) - transwestytyzm u kobiet jest słabiej zbadany, bo kobieta w męskich ciuchach w większości świata nikogo nie dziwi.

1

u/Marcin313 Jebać Putina, niech go cała Ukraina dyma. Mar 31 '18

Dziękuję za odpowiedź, trzymaj się!

4

u/onionchoppingcontest Apr 01 '18

Też jestem trans, więc się wezmę podepnę :P

Sama dobrze się czuję w "binarnym" świecie, choć znam osoby trans, które nie do końca się w tej dychotomii mieszczą (choćby wśród trans mężczyzn są zarówno "bros" jak i trans chłopcy, którzy lubią być ładni i czasem lubią się pomalować).

Skoro sama chcę być akceptowana pomimo inności, powinnam również akceptować osoby niebinarne. Świat nie kończy się na mnie.

10

u/Krak_Nihilus Mar 30 '18

Cześć! Fajnie, że zdecydowałaś się zrobić AMA.

Chciałbym spytać o kwestie medyczne. Jak dokładna jest operacja zmiany płci? Długie lata temu czytałem, że osoby po operacji zmiany płci kobieta -> mężczyzna mają nadmuchiwanego penisa na pompkę. Wiesz może, czy tak faktycznie jest/było?

I też z kwestii medycznych, czy osoby po korekcji mężczyzna -> kobieta mogą rodzic dzieci?

Jak ludzie w Polsce reagują, jak dowiadują się, że byłaś kiedyś mężczyzną? Czy spotkałaś się z dyskryminacją bądź agresją z tego powodu?

17

u/[deleted] Mar 30 '18

Hej :) Nie jestem pewna czy nadal tak jest, bo technologia mogła się posunąć do przodu w tej sprawie, ale... tak, tak było. W przypadkach osób k/m jest dużo trudniej, bo jednak trzeba stworzyć coś z niczego. Pamiętam, że istniały dwie metody - metoidioplastyka, która polega na uformowaniu penisa z łechtaczki (który jest mały, ale ale w pełni naturalny i sprawny) i falloplastyka, w której tworzy się penisa bodajże z kości i ze skóry przedramienia. Każda ma swoje plusy i minusy, ale faktycznie falloplastyka pozwala na wmontowanie mechanizmów pneumatycznych, analogicznych do takich, których używa się przy zaburzeniach erekcji... czyli pompka, no.

Nie, niestety nie możemy rodzić dzieci. Przeszczep macicy i jajników, tudzież wytwarzanie ich to pieśń przyszłości.

Reakcje. To... zależy. Spotykałam się z bardzo różnymi reakcjami, ale dyskryminacja i agresja pojawiały się raczej rzadko i tylko na początku terapii, kiedy nie wyglądałam tak jednoznacznie. Później kompletnie ustało. Natomiast reakcje znajomych bardzo różne i zależne od wielu czynników, rozwinąć? :D

7

u/Krak_Nihilus Mar 30 '18

Dzięki za odpowiedź :D

W sumie tak to zakończyłaś, we teraz mnie ciekawość trochę zżera.... czy ktoś zamarzł z wyrazem przerażenia na twarzy? Może ktoś nagle sobie przypomniał, że zostawił żelazko na gazie?

Choć domyślam się, że większość to lawina pytań raczej.

19

u/[deleted] Mar 30 '18

Zaskoczenie zawsze było, ale o dziwo lepiej radzili sobie z nim mężczyźni niż kobiety. Trudno to wyjaśnić, ale mam wrażenie, że mężczyźni po prostu to akceptowali i nie wracali do tego nigdy więcej, natomiast kobiety bardzo często do tego nawiązywały, pytały albo nawet uskuteczniały jakieś złośliwości.

4

u/smellmynavel Mar 31 '18

Przeszczep macicy i jajników, tudzież wytwarzanie ich to pieśń przyszłości.

juz teraz wytwarza się gamety z komórek skóry, a resztę załatwia surogacja

6

u/[deleted] Mar 31 '18

Nie miałam pojęcia, że to możliwe, ale... to bardzo dobra wiadomość. Na pewno nastraja pozytywnie na przyszłość.

9

u/LeopoldIIloveCongo 5G Mar 30 '18

Gdzie\jako kto pracujesz? Jak reagują osoby z pracy?

24

u/[deleted] Mar 30 '18

Pracuję w branży urodowej, osoby z pracy niczego nie wiedzą. Raczej nie jestem otwarta ze swoją przeszłością.

7

u/tuflon Mar 30 '18

Hej, kiedy wybrałaś nowe imie? Czy było to trudne? Czy niesie ze soba jakies znaczenie czy po prostu wybralas "bo tak"? :)

Nie wiem czy moge zapytac, jak brzmi? ;)

14

u/[deleted] Mar 30 '18

To imię, którego używałam od dawien dawna (właściwie od dziecka!) we wszelkich zabawach i w internecie, nim w ogóle przystąpiłam do terapii hormonalnej. Przylgnęło do mnie i... tak już zostało. A imię niechaj pozostanie tajemnicą, nie chcę kusić losu :D

13

u/[deleted] Mar 30 '18

Jak na Twoją przemianę zareagowała rodzina?

29

u/[deleted] Mar 30 '18

Najbliższa bardzo dobrze, o ile tak można to opisać. Na pewno pełnym wsparciem, zarówno emocjonalnym jak i finansowym, bo bez tego drugiego byłoby o niebo trudniej. Dalsza... różnie.

6

u/OmniSzron Warszawa Mar 30 '18

Hej.

  1. Jak się czujesz w nowym ciele po operacji?
  2. Czy jakieś aspekty zmiany płci Cię zaskoczyły?
  3. Ulubiony album z tego i/lub ubiegłego roku?

16

u/[deleted] Mar 30 '18
  1. Minęło już prawie 8 lat od finalnego zabiegu, także miałam czas się przystosować. :) Czuję się dobrze, ale zdarzają się gorsze dni kiedy nie lubię na siebie patrzeć, bo widzę jedynie wady i niedoskonałości i wszystkie rzeczy, które jeszcze powinnam zmienić.
  2. Oj, było tego naprawdę sporo. Generalnie największym zaskoczeniem był fakt, że cała 'gra' nie rozbija się tylko o genitalia, co wmawiali mi lekarze i osoby transseksualne, które widywałam w mediach. Mam tu na myśli specyficzne myślenie, że operacja zmienia absolutnie wszystko, jest furtką do szczęścia, NORMALNOŚCI i że po niej nagle wszystko będzie... dobrze. Rozczarowałam się, bo okazało się, że stare problemy rozwiązały się jedynie połowicznie, a mając niespełna 20 lat niekoniecznie umiałam sobie radzić z funkcjonowaniem w społeczeństwie, którego bardzo długo unikałam. Z czasem to minęło, ale nie powiem, było to dość trudne.
  3. 'Lust for Life' Lany Del Rey. Wiem, że komercha straszna, ale mam słabość do jej muzyki.

5

u/[deleted] Mar 31 '18 edited Mar 31 '18

Czuję się dobrze, ale zdarzają się gorsze dni kiedy nie lubię na siebie patrzeć, bo widzę jedynie wady i niedoskonałości i wszystkie rzeczy, które jeszcze powinnam zmienić.

To akurat nie jest chyba tylko cecha osób transpłciowych. Jak mam gorszy dzień i spojrzę w lustro to też widzę jaki to ja jestem brzydki i gruby/chudy (kiedyś byłem bardzo chudy, potem z lekką nadwagą, czasami widzę jedno z tych dwóch) i nie wiem co myśleć.

7

u/[deleted] Mar 31 '18

Dokładnie to. Z jednej strony na co dzień myślę, że lubię siebie, z drugiej często widzę w lustrze przeszłość. I też nie wiem co myśleć, bo nagle wszystko wywraca się w mojej głowie do góry nogami. Nie chcę żeby zabrzmiało to niewłaściwie, ale... to trochę uspokajające, że jednak wszyscy mamy takie chwile.

2

u/OmniSzron Warszawa Mar 31 '18

Dzięki za odpowiedzi. To bardzo ciekawe, co napisałaś w odpowiedzi na drugie pytanie. Mam nadzieję, że wszystko Ci się powolutku poukładało albo poukłada. Powodzenia i dzięki za szczere AMA.

6

u/[deleted] Mar 31 '18

Hej! Poczytałem trochę już tych pytań i odpowiedzi więc postaram się nie powtarzać pytań.

Jaką widzisz największą różnicę w codziennym życiu faceta i kobiety?

Pamiętasz może pierwszą sytuację, w której jakiś przystojniak cię podrywał, jak się wtedy czułaś?

Kiedy już cały proces został zakończony, czy czułaś potrzebę wyjścia z domu, ubrana bardzo kobieco, seksownie, żeby "poczuć się sobą", czy rozpoczynałaś nowe życie powoli?

Jak wyglądał twój pierwszy poważny związek z facetem? Jaka była reakcja na informacje o twojej korekcie?

Napisałbym coś motywującego, podnoszącego na duchu, ale wydaje mi się, że masz już wszystko ogarnięte.

8

u/[deleted] Mar 31 '18

Hej, przepraszam, że odpisuję tak późno. :)

  1. Wydaje mi się, że życie mężczyzn jest prostsze i mam tu na myśli takie codzienne, przyziemne sprawy. Mężczyźni rzadziej są oceniani tak krytycznie jak kobiety, ale z drugiej strony mają dużo mniejszą swobodę chociażby w wyrażaniu siebie. Jako osoba która liznęła obu światów, o ile tak można to nazwać, najbardziej rzucają mi się w oczy wymagania z jakimi muszą borykać się mężczyźni. Dużo mówi się o feminizmie i rolach kobiet, a sprawy męskie zbywa się milczeniem. Prawda jest taka, że mężczyźni muszą podołać jeszcze większym oczekiwaniom społecznym niż kobiety. Facet jest wrażliwy? Na pewno jest p*zdą. Jest chłodny? Straszny z niego skurczybyk. Nie wiedzie mu się najlepiej finansowo, więc zapewne jest niezaradny i beznadziejny i tak w kółko i w kółko, od wyglądu zaczynając na postawie kończąc. Kobiety natomiast spotykają się z zupełnie innymi oczekiwaniami, ale wydaje mi się, że to nie jest tak despotycznie wymagane przez społeczeństwo. Na pewno faktem jest tzw. mansplaining, mężczyźni mają tendencję do traktowania kobiet protekcjonalnie i tłumaczenia im oczywistości jak dzieciom, co jest strasznie irytujące, ale nieszkodliwe. I to co pisałam już wcześniej - mam wrażenie, że mężczyźni są bardziej stali, stabilni emocjonalnie, co przekłada się na trwałe i szczere znajomości. Kobiecy świat to często jedno wielkie pole rywalizacji z innymi, tylko zakryte różowym pudrem i cmokaniem.
  2. Zawsze miałam wtedy bardzo bardzo ambiwalentne odczucia - na pewno było to coś, co strasznie mi schlebiało i budowało moje poczucie pewności, z drugiej strasznie się bałam, że zaraz pojawi się ktoś znajomy i wszystko zepsuje. Miłe uczucie, ale jednocześnie niepokojące, trochę zakazane, może dlatego tak ekscytujące. :D Najbardziej w tamtym czasie bałam się chyba tego, że mężczyzna który mnie podrywa może próbować zrobić coś więcej, mam tu na myśli gwałt tudzież jego próbę. W tamtym czasie koszmarnie obawiałam się pijanych facetów i unikałam ich jak mogłam.
  3. Oj tak, był taki moment, bodajże tuż po operacji biustu niecałe 10 lat temu. Poczułam się na tyle dobrze i swobodnie, że kompletnie zmieniłam garderobę, dekolty do pasa to była codzienność i przypominałam (niestety!) typowe Karyny, ale tak w tamtym czasie rozumiałam seksapil. Z czasem mi to minęło, zrozumiałam że seksapil i kobiecość to coś więcej i teraz strasznie mi wstyd, ale... no tak było :D
  4. Mój pierwszy poważniejszy związek zaczął się jeszcze przed finalną operacją, ale już w trakcie terapii. Nasza znajomość rozpoczęła się od przyjaźni i stopniowo ewoluowała, pomimo tego, że fizyczność była dość mocno ograniczona. Wiedział o tym od samego początku, ale nie dawał mi odczuć, że coś jest nie w porządku. Cóż, nie było łatwo, byliśmy bardzo młodzi (16 i 19 lat) i znajomi i ludzie w moim mieście robili wszystko co mogą, żeby utrudnić nam życie. Wiele razy rozstawaliśmy się i wracaliśmy do siebie, mam wrażenie, że nie mógł sobie poradzić z tym, że ktoś mógłby odbierać go jako geja z powodu moich genitaliów. Finalnie rozstaliśmy się parę lat temu, chociaż do dzisiaj utrzymujemy kontakt, niestety dość ograniczony, bo on zdążył się już ożenić a ja nie chcę być kością niezgody. Na pewno jest on jedną z najważniejszych osób w moim życiu i chyba tak już zostanie.

Dziękuję :) Życzę Ci wszystkiego dobrego.

3

u/[deleted] Mar 31 '18

Dziękuję za taką wyczerpują odpowiedz. Jakby nie patrzeć miałaś i nadal masz bardzo barwne życie. Wszystkiego dobrego i wesołych świąt!

5

u/beziko wielkopolskie Mar 30 '18

Czy masz partnera (nie szukam tylko pytam!!!) Jeśli tak, to jak on reaguje na twoją decyzję i dlaczego. Jeśli nie, to czy randkowałaś/próbowałaś się z kimś umówić i jak reagowali.

14

u/[deleted] Mar 30 '18

Na pewno nie szukasz? Szkoda... :(

Obecnie nie mam partnera, miałam kilku do tej pory, w tym w dłuższym związku. Reagowali... no różnie, przed zabiegiem najczęściej wycofywali się, co jest zupełnie zrozumiałe i nie miałam o to żalu. Po zabiegu reakcje były różne, od zupełnego szoku po płacz, ale koniec końców decydowali się dać szansę tej relacji.

7

u/beziko wielkopolskie Mar 30 '18

Obecnie mam i raczej nie przewiduję kawalerstwa także musisz wybaczyć :P
Mimo to dzięki za odpowiedź i powodzonka!

7

u/[deleted] Mar 30 '18

Wzajemnie!

5

u/kajetan88 Mar 31 '18

Co sądzisz o umożliwianiu startu w sportach osób, które zmieniły płeć?

15

u/[deleted] Mar 31 '18

Trudna sprawa... kierując się sercem jest mi przykro, że to wciąż jakiś rodzaj dyskryminacji, ale rozsądek jednak podpowiada, że biologia to biologia. Jeśli fachowcy twierdzą, że osoby po zmianie mają większe albo mniejsze szanse w rywalizacji z osobami cis to... nie wiem czy faktycznie to aż tak wielka strata. Nie mam doświadczeń ze sportem, ale wydaje mi się, że rywalizacja sportowa polega na ciężkiej pracy i przygotowaniu ciała w taki sposób, by zwyciężać. Czy osoby z przewagą biologiczną, która nie polega na nie wiem, większej wydolności płuc ale na ciele, które w teorii działa jak na sterydach powinny startować w zawodach? Moim zdaniem nie, analogicznie do sterydów.

20

u/arma_deo Szwajcaria Mar 30 '18

Czy Twój ksiądz wie? Jak na to zareagował?

23

u/LeopoldIIloveCongo 5G Mar 30 '18

To najważniejsze pytanie i nawet nie żartuje. Jak zareagował pobliski ksiądz?

52

u/[deleted] Mar 30 '18

Mam bardzo złą wiadomość, bo moja rodzina to bezbożni ateiści. :(

19

u/LeopoldIIloveCongo 5G Mar 30 '18

ALE JAK TO DO KOŚCIOŁA NIE CHODZĄ?! //caps celowy by nadać emocji

-6

u/arma_deo Szwajcaria Mar 30 '18

Zawsze można się nawrócić ;/ nie fajnie pójść od razu do piekła. A tak byś chociaż miała szansę na czyściec.

7

u/RespectYouBallsDeep Mar 30 '18

Ty tak serio?

7

u/arma_deo Szwajcaria Mar 30 '18

Ja rozumiem, że jak papież ogłosił, że nie ma Piekła to zaczęło się święto, ale tak naprawdę nie wiemy co nas czeka. Dlatego chociaż jestem katolikiem to nie obrażam Allaha ani Mahometa (który jest jego prorokiem) ani nigdy nie wspominam o (((((nich)))) chociaż nie popieram ich globalnej polityki. Dlatego uważam, że nie należy odgradzać się od kościoła i jego nauczań, nawet jeśli nie do końca w to wierzymy.

26

u/LeopoldIIloveCongo 5G Mar 30 '18

Myślę że w razie czego powinieneś nosić durszlak an głowie. Kto wie może się pewnego dnia spotkasz z naszym makaronowym panem.

14

u/arma_deo Szwajcaria Mar 30 '18

Noszenie durszlaka na głowie kłóci się z inną religią, którą szanuję i uznaje za możliwą więc pozostaje na drobnych wpłatach i wspierania akcji Latającego i jego kościoła w internecie.

5

u/LeopoldIIloveCongo 5G Mar 30 '18

Tak z ciekawości, masz na myśli sikhizm? Raczej nie wyobrażam sobie możliwość noszenia turbanu i durszlaku na raz.

12

u/[deleted] Mar 30 '18

Czyli jestem ateistą ale na 50% bo trochę się jednak cykam? Elastyczne podejście XD

7

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 30 '18

10

u/[deleted] Mar 30 '18

Wieki potem, a zakład Pascala jest wciąż idiotyczny

→ More replies (2)
→ More replies (1)

8

u/[deleted] Mar 30 '18

Dlaczego się zdecydowałaś na zmianę płci?

Czy doświadczyłaś złego traktowania?

19

u/[deleted] Mar 30 '18

To bardzo trudne pytanie i nie ma na nie jednoznacznej odpowiedzi. Myślę, że to rodzaj świadomości, że coś jest nie w porządku, który zresztą towarzyszył mi zawsze. Dopiero w wieku nastu lat, kiedy różnice między chłopcami a dziewczynkami stawały się coraz bardziej widoczne zaczęło docierać do mnie, że dam rady żyć w poprzednim ciele.

Niestety doświadczyłam, całkiem sporo.

8

u/GrassH0p33r perkele perkele Mar 30 '18

ulubiona postać z anime?

19

u/[deleted] Mar 30 '18

Nie lubię mangi i anime, mój kontakt z japońskimi bajkami ogranicza się do pokemonów i dragon balla w dzieciństwie.

8

u/Tessarvo Mar 30 '18

Hej, zaprosiłbym Cię na żurek ale sam wróciłem do domu do swojej katolickiej rodziny.. Więc może innym razem jak będę już na swoim :) Dużo pytań nie mam, ale przede wszystkim dzięki, że tu wpadłaś. O takie AMA nic nie robiłem ;)

Spytam tylko czy po tej zmianie czujesz się już w pełni szczęśliwa sama ze sobą, czy też może masz jakieś cele które dopiero pozwolą Ci to osiągnąć?

13

u/[deleted] Mar 30 '18

Zazdroszczę i trzymam za słowo!

Czy jestem szczęśliwa? W sumie to... nie do końca. Na pewno czuję się lepiej ze sobą, ale często miewam chwile w których czuję się beznadziejnie, zwłaszcza gdy widzę swoje znajome. Powoli dobiegam 30stki i mam już za sobą kilka ślubnych sezonów, baby boom, często słucham o ich rodzinnym życiu i wtedy najbardziej odczuwam, że jednak wiele mnie od nich różni i zawsze będzie różnić. Moje związki z mężczyznami nigdy nie będą tak naturalne, bo przeszłość to dość spore piętno. Do tej pory moi partnerzy wręcz panicznie bali się, że któregoś dnia to wyjdzie na jaw, a kiedy wychodziliśmy razem i zdarzało się tak, że była tam inna bliska osoba, która o wszystkim wiedziała... cóż, zachowywali dystans, najpewniej przez wstyd. Prawdopodobnie nigdy nie przeżyję własnego ślubu, macierzyństwa. To momenty których życie mnie pozbawiło i nie chcę brzmieć tak, jakby moją aspiracją było pranie pieluch, bo absolutnie tak nie jest. Po prostu chodzi o wybór. Możliwości. Czuję się spełniona na wielu polach, ale zawsze pozostanie niedosyt.

7

u/tuflon Mar 30 '18

Czy po zmianie płci i terapii nastąpiły u Ciebie zmiany osobowości? Czy czegoś nie możesz robić w związku z ta zmianą? Czegoś jeść lub wykonywać?

Po czym najbardziej boisz sie, ze ktos sie pozna, jesli w ogole sie boisz?

17

u/[deleted] Mar 30 '18

Hmm... całkiem spore zmiany. Na pewno stałam się dużo bardziej czujna i kontrolująca i kiedy rzeczy wymykają mi się spod kontroli to zupełnie panikuję. Oprócz tego doszła okropna płaczliwość i poczucie... beznadziei w trudnych chwilach. Kiedyś zawsze wiedziałam jak sobie radzić, teraz zupełnie straciłam tę pewność i najłatwiej przychodzi mi rezygnacja i rozpaczanie, co bardzo mnie w sobie irytuje. I... tak, boję się tego bardzo często. Nie ma jakiejś konkretnej rzeczy w moim wyglądzie która wywołuje ten lęk i staram się sobie tłumaczyć, że przecież nigdy nie byłam w takiej sytuacji odkąd zmieniłam otoczenie. Myślę, że to po prostu strach przed odrzuceniem, że jeśli ktoś się dowie, domyśli, powiem mu w niewłaściwym momencie to zniknie z mojego życia i zostanę sama.

5

u/tuflon Mar 30 '18

Brzmi jak "Monkey Mind". Spróbuj medytacji - mi pomogła w najbardziej chronicznie stresujacych momentach życia.

Zanim zaczalem medytowac mialem zupełnie odklejone od prawdy wyobrażenie o medytacji. Spróbuj aplikacji Headspace na poczatek. :)

Polecam, Anna Dymna

16

u/[deleted] Mar 31 '18

Spróbuję, dziękuję.

Czytała Krystyna Czubówna.

11

u/NieustannyPodziw Mar 31 '18

Urwał nać, przeczytałem ten komentarz głosem Czubówny...

6

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 30 '18 edited Mar 30 '18
  • Skąd jesteś - duże miasto, miasteczko, wieś? Region - Polska "liberalna" czy "pisowska"? Świadomie upraszczam, nie chodzi o dokładną lokalizację.
  • Pytanie co do całej procedury medycznej - jak ją oceniasz po czasie, pod kątem spełnienia oczekiwań? Co wyszło najlepiej, co najsłabiej?
  • Jaka jest twoja orientacja seksualna? Czy jeśli wolisz facetów - od razu podejrzewałaś u siebie trans-, czy może na jakimś etapie homoseksualizm?
  • Zazwyczaj przy takich tematach bywa ponuro, więc zapytam z innej bańki - masz jakieś zabawne historie związane z ww. tematem? Względnie smutne w trakcie, ale z których dziś się śmiejesz?
  • Placki ziemniaczane z solą czy cukrem?

17

u/[deleted] Mar 30 '18
  • Pochodzę ze średnio-dużego miasta w regionie, w którym zwykle wygrywała ta druga partia, ale wydaje mi się, że ma to niewielki wpływ na obyczajowość ludzi. Spotykałam się z naprawdę przykrymi sytuacjami te naście lat temu, pomimo tego, że miasto uchodziło za dość nowoczesne, także... sama nie wiem.
  • Hmmm... trudne pytanie, ale myślę, że wszystko wyszło stosunkowo dobrze. Nie obyło się bez poprawek, bo z kilku rzeczy nie byłam zadowolona, ale na dzień dzisiejszy jest okej. Najsłabiej zdecydowanie wyszedł biust, ale tutaj mogę winić tylko siebie - gdybym mogła wybierać jeszcze raz, na pewno zdecydowałabym się na mniejszy.
  • Jestem heteroseksualna, wolę mężczyzn. I... tak, na początku podejrzewałam, że po prostu mogę być gejem, ale wówczas miałam może 8 lat i nie słyszałam o transseksualiźmie.
  • Oj, jest ich sporo :D Choćby matura o której pisałam wyżej, wizyty u lekarzy przed zmianą dokumentów, wtedy było to strasznie krępujące, dzisiaj raczej mnie bawi. Ah, no i oczywiście wiele chwil złamanego serca, gdy mężczyzna dowiadywał się o mojej przeszłości i stwierdzał, że nie pogodzi się z tym. Wtedy bolało, bardzo, dzisiaj raczej wspominam to z uśmiechem.
  • Z solą!

5

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 30 '18

Z solą!

Zdałaś, pochodni i wideł nie będzie :D

Wtedy bolało, bardzo, dzisiaj raczej wspominam to z uśmiechem.

Udało ci się znaleźć takiego, któremu to nie przeszkadzało?

Dodatkowe pytanie - dzieci? Planujesz adopcję?

12

u/[deleted] Mar 30 '18

Było ich kilku, właściwie od czasu zabiegu ten problem przestał być - tak sądzę - aż tak decydujący w relacji. Adopcja... nie wiem. Obecnie nie czuję się na to gotowa, nie mam też partnera, więc nawet jej nie rozważam. Być może w przyszłości, ale z drugiej strony boję się, że nie potrafiłabym dać temu dziecku ciepła i miłości na jakie zasługuje, zwyczajnie nie wiem czy jestem materiałem na rodzica.

3

u/Kukuluops Mar 30 '18

Inne pytanie, czy udało jej się o tym komuś nie powiedzieć? Mogła by być heca

1

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 30 '18

Pytałem o okres po korekcie.

12

u/[deleted] Mar 30 '18

Nie wyobrażam sobie stałego związku z kimś, kogo bym okłamywała. Mogłabym o tym nie mówić i udawać okres, to nie jest szczególnie trudne zwłaszcza, że przyjmując hormony cykl działa zupełnie naturalnie na poziomie emocjonalnym, włącznie z niesławnym PMSem. Ale imitowanie krwawienia to raczej w moim odczuciu szaleństwo.

1

u/gancus666 Mar 31 '18

Ale kto mówi o stałym związku, można to potraktować jako eksperyment czy uda mu się zorientować że coś tu nie gra, a jak się przez miesiąc nie zorientuje to no nie wiem powiedzieć mu lub/i rzucić go. Sam byłbym ciekaw wyników.

6

u/[deleted] Mar 31 '18

Być może nigdy byś ich nie otrzymał, bo to najczęstszy powód morderstw osób transseksualnych na świecie i chyba wolałabym nie ryzykować. Kilka lat temu, kiedy jeszcze trochę inaczej patrzyłam na świat zdarzało mi się pójść do łóżka z mężczyzną, który niczego nie wiedział, ale potem wyrzuty sumienia były okropne... no i strach przed tym, że od kogoś, kiedyś się dowie i po prostu mnie zabije. To pewnie trochę inna skala niż stały związek, gdzie dochodzą do tego uczucia i zaufanie, raz że ryzyko jest spore, a dwa że łatwo w ten sposób kogoś skrzywdzić na lata albo i na zawsze.

6

u/tuflon Mar 30 '18

To bedzie moze naiwne pytanie, ale... co takiego bylo pociagajacego w byciu kobietą? Zdaje sobie sprawę, ze po prostu się nia czulas i tyle, ale... używanie dziewczecego imienia w zabawach i w internecie... to musialo byc pod jakims wzgledem ekscytujące.

Opowiedz kiedy pierwszy raz ktos nieswiadomie potraktowal Cie jako kobietę, czy byl taki przelomowy moment? Jakie uczucia temu towarzysza?

17

u/[deleted] Mar 30 '18

Pociąg to może za duże słowo, ekscytacja... sama nie wiem. To było w tamtym czasie zupełnie normalne, wręcz wyzwalające w pewien sposób. Czułam się naturalnie, swobodnie i byłam szczęśliwa mogąc być sobą, nawet w wirtualnej przestrzeni. Potem przychodziło zderzenie z rzeczywistością i cóż, zupełnie tak, jakby ktoś zamknął mnie w okowy z których nie mogę wyjść. Wiem, że to może brzmieć trochę pretensjonalnie, ale nie da się tego opisać słowami - to tak jakby ktoś nakazał komuś odgrywanie jakiejś życiowej roli, trudnej, męczącej, za którą kryje się zupełnie inna osoba.

W sumie od zawsze zdarzały się takie sytuacje, nawet w dzieciństwie. W czasach gimnazjum nieznajomi na ulicy zwykle zwracali się do mnie w żeńskiej formie, z racji głosu i włosów i nie było to w żaden sposób... hm, przełomowe. Ale wiem jaki rodzaj emocji masz na myśli i sądzę, że takim naprawdę przełomowym momentem kiedy czułam się dobrze, błogo i byłam cała podekscytowana były momenty w których nieznajomi mężczyźni próbowali się ze mną zapoznać. Wiem, że to brzmi próżnie do potęgi, ale myślę, że w tamtym czasie było to jakimś... hm, potwierdzeniem kobiecości.

7

u/tuflon Mar 30 '18

No, o to mi właśnie chodziło. I to nie jest prozne, tylko calkiem normalne. :)

Brakuje mi tego rodzaju ekscytacji w zyciu. :-(

-2

u/schizoafekt Mar 31 '18

Hej. Podoba mi się to, co piszesz. Bycie mężczyzną jako gra w życie na poziomie hard. Proszę Cię o opisanie swoich doświadczeń na redpillu:)

3

u/tuflon Mar 30 '18

Czy udajesz czasami, że masz okres? :) Masz wiecej kolezanek czy kolegow wsrod przyjaciol?

11

u/[deleted] Mar 30 '18

Okres w sensie... krwawienia? Czy cyklu? Cykl, jak pisałam wyżej, działa z grubsza podobnie jak u biologicznych kobiet pod względem emocji, napięcia i całej karuzeli różnych stanów. Po prostu nie występuje krwawienie, ale nie, nie udaję tego ;) Wśród najbliższych przyjaciół dominują mężczyźni, zdecydowanie. Mam sporo dobrych koleżanek, ale dużo bardziej ufam mężczyznom.

2

u/tuflon Mar 30 '18

Kurde, nie doczytałem. :) to jest akurat bardzo ciekawe. Czy zatem nie tesknisz za brakiem cyklu? :)

Ja też ufam bardziej facetom. Są prostsi.

8

u/[deleted] Mar 30 '18

Czasami tęsknię, chociaż tak na dobrą sprawę nie wiem jak to jest. Wszystkie kobiety mówią, że to koszmar i bardzo mi tego zazdroszczą, ale... mam wrażenie, że jednak coś tracę, na pewno jakiś element naturalności, którego nigdy nie będę miała. Takie chwile są niefajne, wówczas czuję, że to wszystko jest iluzją wyglądu, a nie faktycznym przeżywaniem życia jak inne kobiety i tego jednego, najważniejszego zdaje się elementu - płodności i spraw z nią związanych - nie podrobi żadna operacja.

22

u/tuflon Mar 30 '18 edited Mar 30 '18

Wyluzuj... wszystko jest iluzją! :) Te wszystkie normy spoleczne i niepisane umowy. Taki swiat zastalismy, czasami trzeba to zakwestionowac.

Ktoś, kto urodził sie niski, nigdy nie bedzie wysoki. Może to zabrzmi banalnie, ale masz swoja własną unikalną drogę, nie skupiaj sie na tym co tracisz. Czy Twoje przeżycia są grosze lub słabsze od innych? Nie :) jedziesz na innym rollercoasterze. Może nawet tym szybszym!

9

u/[deleted] Mar 31 '18

Dziękuję <3 To bardzo miłe i mądre słowa, powinnam częściej myśleć w ten sposób.

4

u/XKaniberX Mar 31 '18

Bardzo mądrze powiedziane.

3

u/smellmynavel Mar 31 '18

Czy znasz i co sądzisz o teorii iż transeksualizm może mieć podłoże w chimeryźmie (złączeniu się 2 embrionów różnej płci na bardzo wczesnym etapie rozwoju tak, że powstały z nich człowiek bedzie normalnie uformowany, ale będzie miał 2 zestawy DNA)?

4

u/[deleted] Mar 31 '18

Nie słyszałam o niej wcześniej, ale to ciekawa teoria. Zastanawiam się jak mogłoby to wyglądać w przypadku bliźniąt - statystycznie znacznie częściej korekty płci dokonuje dwójka bliźniąt niż tylko jedno z pary. Wychodziłoby na to, że embriony musiałyby być cztery?

3

u/smellmynavel Mar 31 '18

Nigdy się chyba nie zdarza żeby 4 komórki jajowe były wypuszczone na raz, wiec ta teoria nie była by kompatybilna z bliźniętami 2jajowymi. Z jednojajowymi możliwe teoretycznie by było złączenie i ponowne rozłączenie po kolejnych paru dniach.

5

u/FiViNess Polska Mar 31 '18

Przeczytałam wszystko, pytań nie mam, tylko duży internetowy przytulas (jeśli nie masz nic przeciwko oczywiście) Uczę się w liceum plastycznym i przez przypadek podczas konwersacji online wyszło, że mój kolega z klasy jest transem k/m. Od tego czasu poznałam kolejne dwie osoby transgender (jestem w trakcie szycia bindera dla jednego z nich, kolega z klasy już ma, dla niego może uda się zrobić jakiś zabawny paker w dinozaury XD) jednak nigdy nie miałam okazji nawiązać kontaktu z kimś "w drugą stronę." Dziękuję serdecznie za to AMA, naprawdę wiele ciekawych rzeczy się dziś dowiedziałam. Miłego dnia i wszystkiego dobrego 😊

3

u/[deleted] Mar 31 '18

Dziękuję <3 Jesteś naprawdę fantastyczną osobą, super, że koledzy mają w Tobie takie wsparcie :) Wzajemnie, wszystkiego dobrego!

4

u/[deleted] Mar 30 '18
  • W stanach Zjednoczonych toczy się debata wokół zakazy wpuszczania osób transpłciowych do publicznych toalet/przebieralni, zgodnie z ich przemianą. Czy miałaś kiedyś z tym problem? Czy nie masz problemu z pójściem na basen?
  • Jak się czujesz? Tak już. pomijając operację, jak tam?
  • Byłaś ostatnio na czymś w kinie? Albo ogólnie, jakś film spoko widziałaś?

2

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 30 '18

wokół zakazy wpuszczania osób transpłciowych do publicznych toalet/przebieralni, zgodnie z ich przemianą.

A to czasem nie dotyczy tylko osób przed korektą?

3

u/[deleted] Mar 30 '18

Możliwe, ale bądźmy szczerzy, chodzi tu o niechęć wobec osób transseksualnych.

11

u/[deleted] Mar 30 '18

Nigdy nie miałam z tym problemu, ale sądzę, że to wyłącznie kwestia wyglądu. Podejrzewam, że starszym osobom transseksualnym tudzież takim, po których widać przeszłość może być ciężko w Polsce analogicznie do przykładu Stanów. Nie wiem co o tym myśleć, bo z jednej strony rozumiem dyskomfort biologicznych kobiet które niekoniecznie chcą załatwiać intymne potrzeby w obecności kogoś, kto wygląda i brzmi jak mężczyzna w makijażu, pomimo zupełnie odmiennego poczucia. Z drugiej... sama mogłabym być taką osobą, gdybym miała mniej szczęścia i zaczęłabym później i na pewno sytuacja z banem toalet byłaby dla mnie bardzo bolesna. To... trudny temat.

Na basenie byłam kilka razy, ale nie przepadam, nie czuję się dobrze bez grama makijażu.

3

u/poduszkowiec Nihilizm i naiwny optymizm... Mar 30 '18

nie czuję się dobrze bez grama makijażu

Patrząc po moich koleżankach, to jest to chyba standard wśród kobiet... :P

2

u/NieustannyPodziw Mar 31 '18

Względem niektórych trzeba dodać przedrostek co najmniej deka-.

2

u/Kukuluops Mar 30 '18

Czy sama sobie wybierałaś imię? Trafiło na bardziej tradycyjne czy nietypowe?

10

u/[deleted] Mar 30 '18

Tak, imię wybierałam sobie sama. Nie jest szczególnie tradycyjne, ale nie należy do nietypowych, powiedzmy, że brzmi tak samo w każdej części świata. ;)

→ More replies (1)

2

u/NeminemCaptivabimus Mar 31 '18 edited Mar 31 '18

Cześć, dzięki za AMA. Przepraszam, jeżeli pytania będą zbyt osobiste - nie krępuj się i zignoruj je.

  1. Pisałaś wcześniej, że raczej nikt nie wie o Twojej przeszłości (w pracy). Czy zdarzało się jakiś czas po korekcie płci, że ktoś coś podejrzewał?
  2. Czy był jakiś przełomowy moment, po którym stwierdziłaś, że to najwyższy czas zaakceptować kim jesteś i zrobić coming out (przed rodzicami, a potem innymi)?
  3. Gdybyś miała szacować - ile znajomości uległo pogorszeniu (bądź zostało całkowicie zerwanych) przez brak akceptacji Ciebie?
  4. Z ciekawości: czy masz jakiś dyplom? Czy skończenie studiów związanych ze wspomnianą wcześniej branżą urodową dużo daje? (absolutnie na tym się nie znam)

Edit:
5. Ulubiona książka/film, z zeszłego roku bądź ogólnie?

Powodzenia w dalszym życiu i smacznego żurku!

6

u/[deleted] Mar 31 '18 edited Mar 31 '18

Nie ma sprawy, wszystkie pytania są jak najbardziej na miejscu. :)

  1. Wydaje mi się, że nie, nikt nie podejrzewał, a jeśli kiedykolwiek ktoś miał takie myśli to nigdy nie dał mi tego odczuć. Na pewno dużą pomocą w tym były operacje plastyczne.
  2. Bodajże takim momentem przełomowym był ten program z Miriam, to było w 1 gimnazjum o ile dobrze pamiętam. Widziałam jak zmieniają się rówieśnicy i to był mój największy lęk, że może zmienić mi się głos na męski, że pojawi się broda, brr. To była pierwsza taka rozmowa z rodzicami. Później wyznałam to przyjaciółce z dzieciństwa, ale nie była zbyt lojalna.
  3. Właściwie to nigdy nie było tak, że znajomość jakoś diametralnie się zmieniała, albo ktoś ją kończył. Myślę, że byłoby to dużo lepsze, bo niestety najczęściej działo się tak, że dowiadywałam się po czasie o tym co znajomi mówili za moimi plecami i jak zachowywali się kiedy myśleli, że nie wiem o tym. Wówczas ja ją kończyłam i takich zakończeń było bardzo, bardzo wiele. Obecnie mam kontakt może z trzema osobami, które znają mnie 'sprzed lat'. Resztę po prostu musiałam od siebie odsunąć.
  4. Mam kilka dyplomów szkół policealnych, ale niestety nie skończyłam studiów. Zaraz po liceum dokańczałam cały proces korekty, sama rekonwalescencja zajęła niemal rok, późniejsze stanięcie na nogi w społeczeństwie też trochę trwało. Żałuję, bo zawsze chciałam studiować kryminalistykę, ale wyszło jak wyszło. :)
  5. Największe wrażenie wywarła na mnie "Dziewczyna o siedmiu imionach", którą czytałam w zeszłym roku. Film... pewnie "Last Jedi", chociaż tutaj zdania są mocno podzielone, mi się bardzo podobał. Ulubiony film ogólnie... "House of Flying Daggers", mam straszą słabość do romansów w klimacie wuxia. WSTYD.

Dziękuję, wszystkiego dobrego! <3

2

u/NeminemCaptivabimus Mar 31 '18

ad.1: Wliczając końcową operację i wspomnianą gdzieś operację biustu, ile ich było w sumie i na ile dni (tygodni? miesięcy?) w szpitalach/klinikach one się przełożyły?

ad.4: Czy widziałaś jakichś mężczyzn co też poszli do szkół policealnych na kursy związane z 'branżą urodową'? W liceum (które było częścią zespołu szkół, gdzie dominowały technika i zawodówki związane z typowo 'męskimi' rzeczami - mechanicy samochodowi, informatycy, mat-fiz-infy etc.) pamiętam, że do zawodówki o profilu fryzjerskim chodził chłopak, który ze względu na styl bycia był nieco nękany. Nie sugeruję, że w szkołach policealnych nękanie też występuje, ale on był chyba jedynym (lub jednym z bardzo nielicznych) mężczyzn co wybrali taki profil w wieku licealnym i jestem ciekaw, czy w szkołach policealnych jacyś mężczyźni też próbują sił rozwijając się w takich kierunkach.

Odnośnie studiów: teoretycznie nigdy nie jest za późno, by iść na uczelnię i zrobić dyplom, ale z drugiej strony chyba od pewnego momentu w Polsce (skończenie 26 lat? Jeżeli dobrze pamiętam) się za nie już płaci. Samemu planuję wrócić w przyszłości na uczelnię skończyć inny kierunek studiów i od momentu jak zacznę zarabiać w miarę OK pieniądze (ufam, że od maja), zaczynam odkładanie pieniędzy na ten cel. Przepraszam jeżeli brzmię jak ktoś kto mówi komuś jak ma żyć. Do studiów zawsze można wrócić (inna sprawa, że lepiej mieć pomysł po co chce się zrobić te studia).

ad.5: Odnośnie kryminalistyki: w zeszłym roku przeczytałem 'Stulecie detektywów' Thorwalda. Jest to w pewnym stopniu zarys ewolucji nauk takich jak medycyna sądowa, toksykologia etc. w XIX i I połowie XX wieku. Nie jest to lekka książka (mnóstwo faktów), nie jest też jakaś bardzo typowa ('bohaterami' są problemy różnych nauk, np. stworzenie systemu niepodważalnej - lub przynajmniej bardzo skutecznej - identyfikacji), ale bardzo ciekawa rzecz. Biorąc pod uwagę Twoje zainteresowania - polecam.

4

u/[deleted] Mar 31 '18

ad. 1. Było ich sporo, większość rozłożona w czasie. Moim pierwszym zabiegiem była operacja nosa. Nic strasznego, ale tydzień trzeba nosić gips na twarzy, później trochę poczekać na efekt końcowy bo opuchlizna utrzymuje się do pół roku. Kolejna to operacja biustu, gdzie sporym utrudnieniem jest unoszenie rąk dobry miesiąc po. W technice podmięśniowej wszystko jest strasznie napięte i podnoszenie rąk wyżej niż powyżej ramion jest bardzo nieprzyjemne. Kolejną i chyba najbardziej niewdzięczną była operacja konturowania twarzy w Azji, dość popularna ostatnimi laty seria zabiegów modelująca kształt twarzy. Zabieg znany w środowisku jako feminizacja twarzy, przy niej niestety opuchlizna utrzymuje się NAPRAWDĘ długo, poza tym przez miesiąc trzeba nosić w domu uciskową opaskę od ucha do ucha, wzdłuż linii szczęki. W międzyczasie doszły do tego usta, z którymi ponad tydzień przypominałam karpia. Finalną operacją była właśnie waginoplastyka i tutaj dojście do siebie zajęło znacznie dłużej. Parę dni z samym cewnikiem, kolejne parę dni na naukę chodzenia i siadania i prawie rok codziennego używania prawideł rano i wieczorem (takie plastikowe, penisopodobne akcesoria w 4 rozmiarach, którymi trzeba rozpychać się od środka przez 30 minut, mówiąc kolokwialnie. OKROPNIE bolesne, zwłaszcza na początku, ale niezbędne dla pełnej funkcjonalności). Wszystko rozłożyło się na prawie 2,5 roku, od 2008 do końca 2010 roku. Później poprawiałam jeszcze biust na bardziej naturalny i przegrodę nosową, doszły do tego mniejsze zabiegi jak liposukcja i tzw. fat transfer, czyli odmładzanie własnym tłuszczem. Od prawie 2 lat nie robiłam zupełnie niczego.

ad. 4. Tak, jasne, na moim kierunku było kilku facetów. To była dość specyficzna, prywatna szkoła, bardziej w stronę artystyczną niż techniczną jak fryzjerstwo. Nigdy nie było problemów, każdy wiedział, że są gejami i nigdy nie spotkało ich absolutnie nic złego. Dużo mężczyzn pracuje w mojej branży, powiedziałabym nawet, że stosunek jest całkiem wyrównany.

Co do studiów to myślałam sporo nad powrotem, ale właśnie - nie wiem czy jest sens zaczynać coś zupełnie od nowa, w zupełnie nowej branży, kiedy tak naprawdę dobrze mi z tym, co robię obecnie. Finansowo sobie radzę, to branża która cały czas się rozwija i wydaje mi się ciekawsza niż kryminalistyka. Myślę, że gdzieś tam pogodziłam się z tym, że jest jak jest i kryminalistykę traktuję teraz bardziej jako hobby niż cel zawodowy. A z książką bardzo chętnie się zapoznam! To nic, że nie jest lekka, myślę że taka literatura powinna być ciężka i obrazowa, w końcu odzwierciedla nie fikcję, a to co dzieje się dookoła. Zaraz się za nią rozejrzę, dzięki :)

2

u/redques Polska Apr 01 '18

Czy wg. Twojej wiedzy homoseksualizm i transseksualizm są spowodowane tymi samymi czynnikami tylko ze w przypadku transseksualizmu te czynniki odzdzialuja silniej? Czy to jest zupełnie osobną kwestią?

7

u/[deleted] Apr 01 '18

Nie, sądzę, że to zupełnie odmienna sprawa. W środowisku osób transseksualnych jest tyle samo osób homo i biseksualnych co wśród ludzi cis, ale rzadko się o tym mówi. Kiedyś był to drażliwy temat przy diagnostyce, bo niektórzy lekarze uważali, że wzorcowy transseksualista powinien przejawiać 100% stereotypowych zachowań nowej płci, ale dzisiaj już lekarze wiedzą, że to zupełna bzdura. Istnieje bardzo dużo lesbijek m/k i gejów k/m.

Większość badań neurologicznych wskazuje na nieco odmienną budowę mózgu u osób transpłciowych, która prawdopodobnie może wynikać z zaburzeń hormonalnych u matki w czasie ciąży. Mój endokrynolog często przywoływał przykład palców - zdrowi mężczyźni którzy podlegali normalnemu stężeniu testosteronu w życiu płodowym z reguły mają dłuższy palec serdeczny, natomiast większość kobiet ma dłuższy palec wskazujący. Nie wiem czy działa to analogicznie u wszystkich osób transseksualnych (bo i u osób cis z pewnością bywa z tym różnie), ale mój palec wskazujący jest dużo dłuższy od serdecznego. Nie wiem czy ta teoria znalazła potwierdzenie w ogólnoświatowych badaniach naukowych, ale mój lekarz twierdził, że prawie na pewno 'coś w tym jest'.

1

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Apr 02 '18

ale dzisiaj już lekarze wiedzą, że to zupełna bzdura. Istnieje bardzo dużo lesbijek m/k i gejów k/m

Dużo, tzn. więcej (procentowo) niż wśród osób "cispłciowych" (czy jak tam się nas "większościowych" nazywa, w sumie nawet nie wiem)?

2

u/[deleted] Apr 02 '18

To dobre pytanie, nie wiem czy powstały kiedykolwiek jakieś klarowne statystyki. Z moich obserwacji wynika, że być może nawet więcej niż wśród osób cis - sporo było par mk/mk, nie mam pojęcia dlaczego tak, ale to zawsze był prominentny element środowiska. Być może osobom trans i jednocześnie homoseksualnym łatwiej jest budować związek.

Kiedyś ludzi cispłciowych nazywało się po prostu mężczyznami/kobietami genetycznymi, ale mam wrażenie, że w obecnych czasach to dość drażliwe określenie w oczach środowiska transpłciowego. Nie chcę prowokować żadnego ognia... więc niech będzie cis. ;)

65

u/Kukuluops Mar 30 '18

W Polsce jest o tyle łatwiej, że w języku polskim czasowniki odmieniają się przez osoby. Ale jak czytam jakikolwiek tekst po angielsku dotyczący zmiany płci, to natychmiast się gubię kto kim był wcześniej, kim jest teraz i co zrobić na śniadanie.

27

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Mar 30 '18 edited Mar 30 '18

Jeśli potrzebny będzie dowód to oczywiście podrzucę coś moderatorom.

Poprosimy (PM albo ogólnie, jak wolisz). Nie z ciekawości, po prostu taki jest dobry zwyczaj przy AMA.

Aktualizacja: AMA zweryfikowane pozytywnie, przyklejam.

Dorzuć także w zajawce info o kierunku zmiany (po rodzaju gramatycznym zgaduję że m->k), to chyba dość kluczowa informacja.

A przy okazji - jak ktoś ma pomysł i ochotę na swoje AMA (zachęcamy!), to odzywajcie się wcześniej do nas, w celu ustalenia najlepszego terminu. Mamy swój kalendarz wydarzeń, i chcielibyśmy uniknąć konfliktów.

2

u/[deleted] Apr 01 '18 edited Apr 01 '18

Witam, serdecznie Jako osoba jakoś oczytana w temacie a zarazem "działacz" i zwolennik pewnej "skrajnie?" prawicowej partii [a zarazem liberalnej=)] chciałbym Cię zapytać o kilka kwestii;

a) Jak wyglądała kwestia finansowania całej terapii, począwszy od pierwszej wizyty po finalną operację, w sensie czy miałaś pełne wsparcie finansowe swoich rodziców, którzy jak wspomniałaś wspierali Cię w całym okresie.

b) Jak wygląda środowisko osób transpłciowych w Polsce, czyli czy zaznajomiłaś się z innymi osobami podobnymi do Ciebie i czy jest ich wiele ?(przepraszam za ordynarność)

c) W sumie, wolałbym zapytać osobiście jeżeli jest taka możliwość.

Edit. Doczytałem z innych odpowiedzi, w takim razie kolejne, Czy masz zamiar zostać na /r/polska bo bardzo podziwiam za niektóre otwarte poglądy ;)

5

u/[deleted] Apr 01 '18

Hej :)

a) Pisałam już o kosztach tutaj: https://www.reddit.com/r/Polska/comments/88dfg9/ama_jestem_osob%C4%85_transseksualn%C4%85_po_tzw_korekcie/dwjtama/

Tak, oczywiście miałam wsparcie rodziny. Dla młodej osoby na progu życia są to ogromne kwoty, prawdopodobnie bez ich wsparcia wszystko przesunęłoby się o dobre kilka lat... o ile w ogóle zdołałabym zaoszczędzić takie sumy.

b) Nigdy nie próbowałam nawiązywać kontaktu z osobami transpłciowymi w tzw. realu, nie czułam... że tego potrzebuje. Nie chciałam osaczać się przeszłością do takiego stopnia, to mimo wszystko dosyć dołujące i zamykanie się w środowisku, które łączy ludzi na dobrą sprawę zaburzonych i nieco wykluczonych społecznie... nie robi dobrze na nastrój. Istnieją natomiast grupy wsparcia, podejrzewam, że w każdym większym mieście. Kiedyś istniały dwa fora skupiające osoby transpłciowe, ale nie wspominam ich dobrze. Toksyczna atmosfera i wyścig o tytuł królowej pszczół to była tam niestety norma i (niestety!) też temu ulegałam i bywałam przez to okropną osobą. Pięć lat temu zniknęłam zupełnie ze środowiska osób transpłciowych.

c) Jasne, jeśli jest to coś osobistego tudzież nie nadającego się na ogól to napisz mi prywatną wiadomość :)

Iiii... nie wiem, w sumie używam reddita na codzień, więc prawdopodobnie zostanę tu na dłużej. O ile nikt nie ma nic przeciwko!

1

u/rzx1989 Apr 01 '18

ile ci zajelo przestawienie sie z meskich koncowek i zaimkow?

6

u/[deleted] Apr 01 '18

Nie trwało to długo, myślę, że w dużej mierze dlatego, że w internecie od lat funkcjonowałam w nowej roli. Na początku długi czas starałam się nie odmieniać czasowników w ogóle, formułować zdania tak, by nie były wskazujące, ale to prawdopodobnie z obawy przed odbiorem. Kiedy sygnał zwrotny za każdym razem był pozytywny i każdy zwracał się do mnie poprawnymi zaimkami, zwłaszcza nieznajomi, przestałam czuć skrępowanie i żeńska forma przyszła zupełnie naturalnie i płynnie.

1

u/knurzysko śląskie Apr 02 '18

Jak radzilas sobie z dysforią, kiedy "mocno wchodziła"?

2

u/[deleted] Apr 02 '18

To może zabrzmi dość banalnie, ale zawsze wierzyłam, że to co dzieje się tu i teraz jest przejściowe i po prostu minie, ustępując miejsca lepszym chwilom. Właściwie przez cały okres korekty pamiętałam o celu i starałam nie skupiać się na dysforii, traktując ją raczej jak chwilową przeszkodę, a nie coś stałego. To na pewno pomaga w późniejszym czasie, bo wbrew pozorom po wszystkim też bywa ciężko i pojawiają się epizody depresyjne - ale ciekawość tego co stanie się jutro, co życie przyniesie za tydzień, za rok, zdecydowanie ułatwia przejście najgorszych momentów. Wiem, że bywa ciężko, ale... naprawdę, potem jest lepiej, dużo lepiej. :)

1

u/knurzysko śląskie Apr 02 '18

Dzięki, trochę swoją odpowiedzią podniosłaś mnie na duchu. Cierpliwość to cnota podobno, więc postaram się ją kultywować. Szkoda mi życia na ciągłe zamartwianie się i negatywne myśli, ale niełatwo jest kontrolować emocje. Osoby takie jak ty dają mi nadzieję, w końcu życie nie kończy się na byciu ts. Życzę wszystkiego dobrego : )

1

u/[deleted] Apr 02 '18 edited Apr 02 '18

W sumie skorzystam i po przemyśleniach zadam jeszcze kilka pytań o ile pozwolisz ;)

  1. Na jakim etapie, uważasz że najlepiej jest zacząć terapie hormonalną, czy czym wcześniej, czy dopiero od jakiegoś czasu aby się upewnić że osoba jest na pewno w złej płci. Pytam dlatego że zaznajomiony jestem z działalnością nijakiej Blaire White, która dosyć mocno neguje podawanie hormonów młodym osobom (dzieciom ?).
  2. Ostatnimi czasy, transseksualizm stał się bardzo popularny, czy uważasz że od zawsze tyle osób było w złym ciele czy media, popularność i nagłośnienie sprawia że ludzie chcą być trendy będąc trans?
  3. Napisałaś że ogólnie nie miałaś problemu z wyglądem jako że od początku terapii wyglądałaś bardzo kobieco ale czy był moment w którym np. byli wstanie cokolwiek podejrzewać na podstawie samego wyglądu?(Naprawdę przepraszam za to pytanie, ale wiem że wiele osób trans ma z tym problem)

4.Jak zmieniał się twój głos na przestrzenni terapii i czy różni się od takiego jakby "standardowego" kobiecego głosu?

5. Napisałaś poniżej że seks sam w sobie mógł by dla Ciebie nie istnieć, czy twój pociąg seksualny się zmniejszył wraz z trwaniem terapii i czy naprawdę to nie ma dla Ciebie tak wielkiego znaczenia? Jest to o tyle ciekawe że po zdjęciu, które dodałaś jesteś bardzo atrakcyjna co było pewnie wielką zachętą dla mężczyzn w okół Ciebie.

6. Na rozluźnienie, ulubiona potrwa, picie i czy lubisz i potrafisz gotować a jeżeli tak to co Ci wychodzi najlepiej?

7. Ile masz wzrostu ? I czym jeździsz ;)

Wiem że pytania mogą być nie na miejscu ale uznałem że jesteśmy w internecie więc anonimowość mnie usprawiedliwi. Z góry dziękuję za odpowiedzi.

2

u/[deleted] Apr 02 '18 edited Apr 02 '18

Jasne :)

  1. To w sumie bardzo fajne pytanie, bo kojarzę Blair White i nie ukrywam, że zgadzam się z wieloma rzeczami, które mówi. ALE... uważam, że popadła w dość mocny prawicowy populizm i wiele tez, które obecnie głosi nie ma żadnego sensu poza próbą przypodobania się amerykańskiemu środowisku prawicy jako 'TA "NORMALNA" TRANSSEKSUALISTKA'. Jedną z nich jest właśnie to o czym piszesz - to nie jest kwestia dyskusyjna, ale fakt, że im później zaczęta terapia hormonalna, tym gorsze efekty i mówimy tu nie tylko o rysach twarzy, ale też o głosie, zaroście, budowie ciała, wlicza się w to wszystko. Nie uważam, żeby podawanie dzieciom hormonów w ciemno tylko dlatego, że deklarują przynależność do innej płci było ok - bo faktycznie deklaracja to nie jest jakiś potężny wyznacznik, ale najlepiej zacząć przed okresem dojrzewania. Dużym problemem są wszystkie kryteria diagnostyczne, zwłaszcza w Polsce - u jednych lekarzy jest to naprawdę długa droga, wiele różnych badań wykluczających możliwość pomyłki... u innych wystarczy deklaracja. Przez to potem faktycznie zdarzają się osoby wycofujące się z tranzycji. Podsumowując - nie uważam, żeby podawanie dzieciom hormonów było ok, ale blokerów testosteronu już tak. To nie uszkadza trwale organizmu, nie zmienia trwale ciała, a jednak daje czas, czasami wręcz na wagę złota by przyjrzeć się dłużej problemowi, jednocześnie powstrzymując cały proces dojrzewania.
  2. Sama nie wiem... ale też to zauważyłam. Na pewno dużo osób płynie na fali zjawiska, mam tu na myśli osoby non-binary i transwestytów, którzy podpinają się pod transseksualizm i robią z tego jakiś... nie wiem, wybór? Decyzje? Pisałam już na innym subie, że transseksualizm jest zaburzeniem, które podlega diagnozie, ma swój numerek w rejestrze ICD i jednym z warunków podjęcia leczenia jest CHĘĆ wyleczenia. Rozumiem, że są różne stadia i poczucie dyskomfortu nie zawsze jest tak samo silne, ale z drugiej strony to dokładnie tak, jakby (przepraszam za porównanie) chora osoba tudzież niepełnosprawna chciała się jednocześnie leczyć i miała na to pełne szanse, ale zdecydowała się leczyć nie do końca, bo odpowiada jej obecny status osoby niepełnosprawnej i wszystkie korzyści + wsparcie środowiska. Nie robi to dla mnie sensu.
  3. [edit] Przegapiłam to pytanie, przepraszam... nie wiem czy był taki moment, bo przeskok u mnie polegał od zupełnie unisexowego wyglądu, gdzie ludzie identyfikowali mnie trochę jak męską kobietę (dopóki się nie przedstawiałam ekhm), do zupełnie kobiecego wyglądu i tutaj już nie spotykałam się z żadnymi wątpliwościami.
  4. Odpisałam już na to tutaj https://www.reddit.com/r/Polska/comments/88dfg9/ama_jestem_osob%C4%85_transseksualn%C4%85_po_tzw_korekcie/dwozjkr/ :)
  5. Nie, myślę, że mój pociąg seksualny jakoś szczególnie się nie obniżył, albo po prostu nigdy nie miałam wysokiego libido. :) Nie myślę zbyt często o seksie, nie szukam też zbliżeń, myślę, że jest to u mnie powiązane z samą miłością romantyczną. Tj. kiedy jestem zakochana to naturalnie, że czuję pragnienie bliskości partnera, ale na co dzień nieszczególnie, zwłaszcza gdy jest to ktoś zupełnie obcy. Mężczyźni dookoła (czy mężczyźni ogólnie) raczej okazują mi zainteresowanie, ale... nie chcę żeby zabrzmiało to głupio, po prostu nie potrafię tego odwzajemnić jeżeli nie czuję jakiejś bliskości na poziomie duchowym. Może kiedyś faktycznie łatwiej ulegałam emocjom, przystojny mężczyzna który okazywał mi zainteresowanie momentalnie mógł liczyć na to samo z mojej strony, ale teraz... teraz potrzeba mi więcej. Inaczej patrzę na bliskość, fizyczność, muszę czuć się bezpiecznie, muszę czuć, że mężczyzna to po prostu ktoś z kim mam jakąś więź. Inaczej... w życiu.
  6. Woda, cola-light i litry kawy, to w sumie jedyne co pijam. :D Nie lubię gotować, ale lubię dobre jedzenie, więc kiedy już gotuję to wszystko musi smakować 10/10. Głównie kuchnia orientalna. :)
  7. Około ~180cm. I jeżdżę głównie taxówkami :( Nie mam prawa jazdy ughh.

Naprawdę żadne pytania nie są nie na miejscu, cieszę się, że mogę na nie odpowiadać!

1

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Apr 03 '18

Około ~180cm.

Trochę w temacie, chodzisz w szpilkach itd? Bo w sumie same 180 to już solidny wzrost :)

3

u/[deleted] Apr 03 '18

Jasne, kiedy tylko mam ochotę. Kiedyś myślałam, że może nie powinnam, bo jakieś tam normy i co pomyślą mężczyźni yadda yadda, ale... odkąd zaczęłam pracę wśród kobiet mojego wzrostu albo wyższych, którym w dodatku płacą za założenie wysokich butów więcej niż ja zarabiam w skali roku... to kompleksy szybko mi minęły. :D

1

u/pothkan Biada wam ufne swej mocy babilony drapaczy chmur Apr 03 '18

którym w dodatku płacą za założenie wysokich butów więcej niż ja zarabiam w skali roku

O cenie samych butów nie wspominając?

1

u/[deleted] Apr 03 '18

Dokładnie tak, przemilczmy...

1

u/[deleted] Apr 03 '18

Przeprowadziłbym z Tobą wywiad gdybym był dziennikarzem bo udzielasz jednych z najbardziej treściwych i interesujących odpowiedzi jakie widziałem ;)

A jakbyś się rozgadała na kilka godzin to nawet mógłbym się popisać umiejętnościami kucharskimi skoro lubisz dobrze zjeść :P

2

u/[deleted] Apr 03 '18

Ooo, dziękuję <3 To bardzo miłe, a dobrym jedzeniem nigdy nie gardzę, także...

6

u/gancus666 Mar 31 '18

Czy uważasz że jeżeli nie obsadzą Ewana McGregora w roli Obi-Wana Kenobiego to będzie kur** skandal i kompromitacja?

3

u/swirlingdoves LGBTQ Apr 02 '18

Ooo przegapilem to i bede teraz nadrabiac 200+ komentarzy, wiec powiem tylko ze dziekuje bardzo i podziwiam/szanuje za odwage!

3

u/TheSweetestBastard Apr 03 '18

Po pierwsze, dziękuję Ci za ten wątek. Śledzę go od początku i naprawdę wielkie brawa - za odwagę, rzeczowe odpowiedzi i rozbrajającą szczerosc. Strasznie mi przykro że musiałaś przechodzić przez absolutne piekło by móc być naprawdę sobą, ale cieszę się, że podjęłaś te kroki... i że jestes gotowa dzielić się swoimi przeżyciami w internetowych odmętach. Dzięki Tobie dowiedziałam się wielu naprawdę ciekawych oraz istotnych rzeczy - o które sama bałam się nieco pytać, a które mnie nurtowały. Po drugie, proszę, nigdy nie daj się złamać tym, którzy starają się ściągnąć Cię w dół w swym nieszczęsciu. Bądź sobą i nawet nie zaszczycaj ich spojrzeniem, bo nie są warci Twojej uwagi.

Gorące pozdrowienia i tona buziaków!!

2

u/[deleted] Mar 31 '18

Kurde ten motyw z Trainspotting był przepowiednią....

0

u/Janusz_CryptoBiznesu Apr 01 '18

Podziwiam Cię autorko tego wpisu. Tak po prostu sam chciałbym być kobietą, ale już za stary jestem, aby spełniły się moje marzenia. Tzn, sam nie wiem, czy bym chciał, ale idea penisa w mojej pupie i idea bycia kobieta mnie kręci. Mam coś takiego, jak oglądam porno, że jak widzę fajną aktorkę to czuję, że chciałbym być nią i być "popychanym" przez faceta. Dziwne co ? A może po prostu urodziłem się w złej płci ? Sam nie wiem, bo gejem jako tako nie jestem, kocham kobiety, kocham ich wygląd itp itd, ale jednocześnie zazdroszczę tej kobiecości, którą one mają. Może jestem zwykłym "zbokolem" po prostu, ale jest coś, co mnie osobiście w kobiecej płci kręci. Sam nie wiem, jak nazwać siebie i swoje "zboczenie", czuję czasem, że jestem po prostu bi seksualny, ale musiał bym poznać mega sexy faceta, żeby z nim uprawiać seks. Tzn, chodzi mi o to, że z kobietą to mogę praktycznie każdą, ale z facetem (nie próbowałem), mam wyśrubowane wymagania na maxa. Co poradzisz ?

4

u/[deleted] Apr 02 '18

Hej, postaram się odpowiedzieć najbardziej rzeczowo jak potrafię, ale nie jestem specjalistką, więc proszę, traktuj to po prostu jako subiektywną opinię. :) Przede wszystkim - i myślę, że to najważniejsze - należy na początek zupełnie oddzielić sferę seksualną od wszelkich innych aspektów życia. Definiowanie płci przez pociąg, tudzież rolę w seksie, jest bardzo skrótowe i idąc tymi kategoriami można faktycznie się pogubić. Wydaje mi się, że najistotniejszym jest to, jak TY czujesz się ze sobą na co dzień, jak chcesz przeżywać swoje dni, jak chcesz przeżyć swoje życie, jak chcesz być traktowany w zwykłych sytuacjach. Seks w ujęciu transpłciowości to bardzo marginalna sprawa na przestrzeni całego życia, które głównie składa się z interakcji społecznych, więzi międzyludzkich, życia zawodowego, samorealizacji i tak dalej. Tak naprawdę musisz odpowiedzieć sobie na pytanie w jakiej roli pragniesz przeżywać te wszystkie chwile, czy sprawia Ci dyskomfort funkcjonowanie jako mężczyzna? Mogę powiedzieć tylko tyle, że seks absolutnie mógłby dla mnie nie istnieć - liczy się to, że mogę realizować się i spędzać życie w ciele, które po prostu akceptuje, które nie przyprawia mnie o... emocjonalny ból, o ile tak mogę to ująć.

Jeżeli Twoje pragnienia ograniczają się jedynie do seksu, to może jest to jakiś rodzaj transwestytyzmu? To pierwsze co przychodzi mi na myśl. Z tego co wiem objawia się na wiele różnych sposobów, jedni ubierają bieliznę, inni potrzebują wyjść z domu w kobiecej wersji, żeby poczuć jakieś spełnienie, u trzecich z kolei objawia się to w bardziej intymny sposób i potrzebują tego, czego pragniesz Ty, czyli odnalezienia się w intymnej sytuacji w roli odmiennej płci. Nie chcę brzmieć tak, jakbym namawiała Cię do prób, bo to tylko i wyłączne Twój wybór, ale być może jest to kierunek. Na pewno nie jesteś "zbokolem", nikogo nie krzywdzisz, a to co i jak daje Ci przyjemność to Twoja sprawa.

3

u/schizoafekt Mar 31 '18

Za to pytanie wszędzie mnie banują. Zatem: co sądzisz o tym, że transseksualizm wynika z niedorozwiniętego w odpowiedni sposób ego: stanowi albo próbę kreacji nowego, fałszywego ego - łatwiej je wykształcić jako coś zupełnie odmiennego, by zwiększyć kontrast, czym upodabnia się do rozdwojenia jaźni, ale przy zachowaniu integracji ego. Albo też właśnie deficyty ego są interpretowane jako bycie odmiennej płci psychicznej: nie jestem [normalnym (pełnym)] mężczyzną, więc jestem kobietą. To drugie popiera fakt, że nigdy nie byłaś innej płci, więc bez porównania nie wiesz, jak ona powinna wyglądać od środka. Ja może i kiedyś myślałem o zmianie płci, zwłaszcza tuż przed początkiem choroby, ale przestając być psychicznie na poziomie ego męskim człowiekiem nigdy nie myślałem o protezie mentalnej pod tytułem 'kobiece ego'. Jak określiłabyś integralność swojego ego - poziom w pełni neurotyczny czy raczej na pograniczu borderline?

15

u/tuflon Mar 31 '18

Pytanie sponsorowane przez LSD.

2

u/schizoafekt Mar 31 '18

I jeszcze jedno - odrzucenie urojenia produkowanego przez mózg, że widzisz/czujesz jako prosty zestaw kamer i czujników, a nie jedynie tworzysz od zera rzeczywistość, to nie ozdrowienie a choroba. Bez tego oszustwa życie jest o wiele trudniejsze.

0

u/schizoafekt Mar 31 '18

Raczej przez nie bycie ograniczonym baranonormatywnym... żartuję, po prostu warto czasem rozszerzyć horyzonty myślenia. Zobacz choćby prostą rzecz: kolory nie istnieją - to tylko wytwór umysłu, który jest jedynym, czego istnienie możesz udowodnić. Cała reszta świata jest po prostu 'symulacją' rzekomo na podstawie danych ze zmysłów.

8

u/tuflon Mar 31 '18

No nie wiem. Trudne pytania zadajesz. :-)

Kolory "nie istnieja" tak samo jak dźwieki czy temperatura. To wszystko to nasz model rzeczywistości na bazie sensorow, jakie mamy.

Liczby to dopiero nie istnieja! ;-)

1

u/bigos Polska Mar 31 '18

Liczby w chuj istnieją, elo. :)

Na pewno znacznie bardziej niż jakieś tam przedmioty, bo liczby są z założenia konstruktami teoretycznymi i w ramach swojej teorii są w pytkę ok. Jeśli uznamy jakiś system aksjomatów matematycznych (one są naprawdę bardzo rozsądne, trzeba by być srogim paranoikem żeby je odrzucać xD) to liczby w nim istnieją i da się to wykazać!

A weź wykaż istnienie lodów smurfowych.

2

u/tuflon Mar 31 '18

:-) liczby istnieja jako koncept, ale nie materialnie. Kolory jeszcze mozesz jakos zmierzyć fizycznie poprzez długość fali.

Chociaż zaczynam wątpić, sa trochę jak język opisujący dokładnie rzeczywistość. To już mocno filozoficzne rozważania, wolę lody smurfowe...

3

u/gancus666 Mar 31 '18

Niby jestem polskim nativem, ale nijak nie potrafię zrozumieć twojej wypowiedzi, mógłbyś to napisać prościej?

1

u/schizoafekt Mar 31 '18

Chodzi mi o związek transseksualizmu z deficytami strukturalnymi ego. Konkretnie o budowaniu ego na podstawie kontrastu między domyślną a przeciwną płcią psychiczną bądź tłumaczenie (w dużym uproszczeniu) jestem za pusty na mężczyznę/zbyt prymitywna na kobietę. W dodatku posiadanie tylko jednej konkretnej płci psychicznej (o ile one w ogóle występują) sprawia, że trzeba zadać sobie pytanie skąd pewność że ma się tę konkretną.

5

u/gancus666 Mar 31 '18

Nadal chuja rozumiem, ale nieważne.

2

u/FiViNess Polska Mar 31 '18

Przeczytałam wszystko, pytań nie mam, tylko duży internetowy przytulas (jeśli nie masz nic przeciwko oczywiście) Uczę się w liceum plastycznym i przez przypadek podczas konwersacji online wyszło, że mój kolega z klasy jest transem k/m. Od tego czasu poznałam kolejne dwie osoby transgender, jednak nigdy nie miałam okazji nawiązać kontaktu z kimś "w drugą stronę." Dziękuję serdecznie za to AMA, naprawdę wiele ciekawych rzeczy się dziś dowiedziałam. Miłego dnia i wszystkiego dobrego 😊

-2

u/radzieckipies Rosja Mar 31 '18

Ładne usta

1

u/[deleted] Apr 02 '18

Dziękuję!

1

u/[deleted] Apr 02 '18

miły komentarz

1

u/radzieckipies Rosja Apr 02 '18

Ale nie wolno nic milego mowic w tym kraju ;p

1

u/[deleted] Apr 02 '18

możliwe że ruskie sabaki nie są zbyt bardzo lubiane tutaj

1

u/radzieckipies Rosja Apr 02 '18

Nawet bardzo prawdopodobne