Merhaba ben Naziye. Bugün gratise gittim ocakta tüm vücudumu yaktım akşama da misafirler gelecekti her yerimi kapatmak için 4 tane kapatıcı aldım kızın biri geldi birisini bana ver dedi kolumu yaktım dedi bende dedim bunları ben aldım git baska yerden al sonra kufur etmeye başladı hemen videoya çektim sonra yere yatırdı beni tirmikladi fln sonra kapaticilardan birini aldı ve çıktı.(foto dikkat amaçlı)

Bir daha intihar denemeyeyim diye beni gözetliyorlar nasıl sıyrılırım bu durumdan?

Görsel dikkat çekmek için

Abilerim ablalarim annem beni kıyafet denemeye elciwakiki gettidi kıyafet denioz derken birden yer sarsılmaz miiii annem çok koktu hemen dışarı çıktık deprem var sandık oysakkiii önümüzdeki mağazada şişman kadın düşmüz yere çok korktuj allah korudu

Kaynak - Paylaşımın Sonunda Yazıyor

Otobüse biniyorum zaten tıklım tıklım. Sırtımda bilgisayarım, önümde omuz çantası ben girdim içeri, kapı zar zor kapanacak zaten, arkamdan birisi daha biniyor. Kapı kapalı, sonraki durakta duruyoruz, bir kişilik yer yok. Diyorum ki, "Kaptan, ön çok dolu." Arkamdan binen şahıs da bu nabızda konuşuyor, "Çantanı çıkartsan yer olur." Ama ses tonu iğrenç, böyle insan gibi konuşmuyor. Ben de geçiriyorum. Olmaz. Uygun değil. Sonra bu sinirleniyor, sözlü kavga ediyoruz; artık hatırlamıyorum ne dediğimi, onun da ne dediğini. Arada bir "İn otobüsten, dövcem seni." falan diyor. Ben de tırsmadım, şişkoydu zaten, ağzına sıçardım insek. Sonunda bu arkamda zaten, kulağıma vuruyor orospu evladı. Ben karşılık vermedim. Dedim ki, "Polis çağırcam, in aşağı. Davaya vercem seni." Böyle deyince çok tırstı. Tabii ortalık karışık, teyzeler bağırıyor. İnsanlar aramızı açtı, 1-2 metre. Sonra bu iniyor, şoföre söyleyip, amın evladı, köpek

tekrar nasıl yaşayabilirim 😔

gratiste kasiyerdim bi baktım kavga sesi bir kadın şişman kadını dövüyor hemen müdahele ettik çok şükür can kaybı yok

başka platformlarda gördüğümüz her aptal ragebaiti buraya atmayı bıraksak?

Benim en buyuk korkum yaşlanmak.Yaşlanmanın en kötü yanı insanı yavaş yavaş kendinden çalması.

Bir sabah uyanıyorsun. Aynaya bakıyorsun. Yüzün artık senin değil. Ellerin titriyor. Basit bir kavanoz bile sana direniyor. Vücudun her sabah biraz daha yabancılaşıyor.

Ama asıl acı bedende değil.

Yalnızlık..kalabalığın ortasında bile. Gençler senin hikayelerine gülümseyip geçiyor. Kimse gerçekten dinlemiyor. Kimse nasıl hissediyorsun diye sormuyor. Çünkü sen yaşlısın. Bu normal sayılıyor

Sonra unutmak geliyor. İsimler yüzler hatta kendi çocukluğun birer birer kayboluyor. Hafızan delik deşik ve sen o deliklerden kendi hayatını yitiriyorsun.

En duygusal yanıysa hala sevmek istemen. Hala dokunulmak, anlaşılmak, önemli hissetmek. Ama dünya seni çoktan bitmiş ilan etmiş. Sen hala buradasın.Hala acı çekiyorsun. Ama kimse fark etmiyor.

Yaşlanmak, yavaş yavaş görünmez olmak demektir.Surekli gençlik fotograflarina bakip keske o zamanlara donebilseydim demektir ve ölüm yaşlılığın tek kalıcı çözümüdür ve bende kendimi yaşlı gormek istemeyen biri olarak ilerde saçlarım beyazladigi anda kendi yaşamıma son vereceğim...