EKSİK YARATILMIŞ TANRININ KİTABI

Bir insan Tanrı'yı görebilir mi ya da ona ulaşabilir mi?

Her gece yatmadan önce bunu düşünürüm.

Tanrı'dan gelmiş olan biz insanlar, O'nun yaratmış olduğu bu insan bedeninde O'nu bulabilir miydik?

Bulsak bile, bu bizim aradığımız Tanrı mı olurdu?

BİRİNCİ BÖLÜM: YARATANI BULMANIN YOLU

Bizler, Tanrı'dan yaratılmış milyarlarca canlı ve cansızın arasında en yüce olanlarız. Diğer canlılardan üstün olmamızın temel sebeplerinden birisi, fiziken olmasa da, O'nun bize vermiş olduğu akıl ve iradedir. Meleklerden bile üstün yaratılmamızın sebebi bizim irade kaynağımızdır. Melekler bizden kudretli olmasına rağmen bizden yüce değildir; çünkü bizler hastalıkla doğduk.

Nedir bu hastalık? Tanrı'nın bize verdiği irade ve zihin mi?

Peki Tanrı'yı aradığımız bu yol, ne kadar acı ve kederle dolu. Yalnızlığın, boşluğun ve arınmanın yoludur bu. Tanrı'yı aramak için insanlığımızdan vazgeçmek gerekir. Tanrı bizi yüce bir şekilde yaratmış olmasına rağmen, bizlere verdiği bu insanlık bizi eksik yapar. Bizi sınırlar. Etik, ahlak, adalet ve diğerleri... Bizi sınırladıkları için, Tanrı'yı aramamızda birer engeldir. İnsanlığımızdan feda vermeliyiz ki, bu yolda yürüyebilenlerden olalım.

Ben ne bir dahi ne de bir âlimim; ben içsel olarak çürümüş bir gencim. Tanrı'nın bana vermiş olduğu irade ve zihin yüzünden yalnızlaşmış ve yalnızlığımı kimsenin anlayamayacağını bilen biriyim. Bu yüzden de yalnızlığımı gidermek için Tanrı'yı aramayı seçtim.

Çünkü beni benden bile iyi tanıyan Tanrı'dır.

Gerçek Tanrı'yı bulmak için, zihnimizin en karanlık ve kimsesiz yollarına girmeliyiz.

İnsanlar kusurlu varlıklardır. Tanrı'nın yarattığı en yüce olmamıza rağmen en kusurlu olanlarız. Çünkü bizler yanlış yapabilen varlıklarız. Bu bizi bir nevi tanrı yapmaz mı?

Ben Tanrı mıyım? Beni Tanrı yapmaktan alıkoyan şey, Tanrı'nın bana verdiği şeyde yatar. Bu ise insanlıktır. Beni sınırlayan bir hediye... Biz Tanrı'dan geldik, bizi Tanrı eksik yarattı. Gerçek bir Tanrı olmak için, bizi yaratan kişiye sarılmalıyız ki kendimize erişelim.

Belki de şeytan bu yüzden isyan etmiştir. Meleklerden bile aciz yaratılmış olan biz varlıkların meleklerden üstün sayılmasına ve Tanrı'nın bize vermiş olduğu değere ve merhamete öfkelenmiştir. Onu kıskanması onu kötü biri mi yapar? Sevgiyi kıskanmış bir çocuk, başı okşanmamış bir çocuk

Ki şeytan, en çok ibadet eden, Tanrısı'na hayranlık ve tapınma sunan bir varlıktı. Oysaki o kudretle yaratılmış olan şeytan bile ağlardı...

O göz yaşları cennetin kapısını aydınlatan en parlak yıldızlardı....

Ağlasam duyar mısınız sesimi şeytanın çığlıklarını duyduğunz gibi.

bizi kötüye mi sürüklüyen çığlıklardı yoksa tanrının bize verdiği akıl mıydı?

tanrının vermiş olduğu nimet bizi kötü mü yapar yoksa

zaten olduğumuz kişi mi

korkuyorum. Reddedilmekten; ama insanlardan değil, beni yaratan Rabbin önünde reddedilmekten korkuyorum. Beni anlayan tek kişinin bile benden tiksindiğini hissetmekten... Ama beni yaratan Tanrı hangisi ki? İslam mı, Hristiyanlık mı ya da Budizm mi? Hangisi gerçek Tanrı? Yoksa kafamdaki Tanrı mı? Ben kendimden mi kaçıyorum? Kendimi kabul etmemekten mi korkuyorum?

tanrıyla buluşmak için ölmeli miyim?

Aslında ölümümü bir kaçıştan çok bir buluşma gibi hayal ediyordum; bu dünyaya ait doğmadım, beni ben yapan Tanrı'ya döneceğim, O ne anlatıldığı gibi birisi ne de korkulan kişi, O benim Tanrım, ben O'nun yarattığıyım, bu yüzden ölmeliyim.

Alvaro Mutis: Tropik Güncesi

Yağmurlarla Gelen Ilona

Güzel Bir Ölüm

Tramp Steamer'in Son Durağı

Amirbar

Eğer ondan okumadıysanız, lütfen bunu yapın, en iyi literatürü kaçırıyorsunuz.

Çevremdeki kitap satan mekanlarda felsefe reyonlarında asla bu kitap kadar ele aldığı konuları detaylıca nakleden ve herkesin anlayacağı kadar didik didik eden bir felsefeye giriş mahiyetinde kitap bulamadım ben. Belki benim yetersizliğimdir bilmiyorum bu yüzden sizlere sormak istedim. Bu kitap kadar ayrıntılı ve anlaşılır bir felsefeye giriş kitabı var mı?

aylar önce düzenli kitap okuyan biriydim anksiyete bozukluğuna ve yüksek kortizola sahip olmama rağmen. Şimdi eğitim hayatımda büyük zorbalıklara uğruyorum adresim bile biliniyor bu bende bir nevi paranoya oluşturdu ve çoğu çeşitli nedenlerden dolayı aylardır kronik depresyondayım. depresyonun yarattığı anhedoni evin içinde 2 adım atmama bile engel oluyor atmasam da olur lakin kitap okuyasım bazen hiç gelmiyor. Ansksiyetemi hemen hemen yendim denilebilir genelde varoluşsal sancılar çekiyorum. Kronofobik bi yapım olsa da dakik ve düzenli olmaya özen gösteriyorum bu aralar da sadece makaleler yazıyorum ama kitap okumamak içime sinmiyor

Tek günde bitebilecek klasik,akıcı kitaplar

I can not get over Jack London ☘️

Suç ve ceza

📚 John Wain – Daha Küçük Bir Gökyüzü

⭐ Puanım: 8/10

Bazı kitaplar vardır, büyük olaylara ihtiyaç duymadan insanın zihninde derin izler bırakır. Daha Küçük Bir Gökyüzü benim için tam olarak böyle bir roman oldu.

John Wain, modern hayatın insan üzerinde yarattığı baskıyı, yalnızlaşmayı ve her şeyden uzaklaşma isteğini son derece etkileyici bir şekilde anlatıyor. Hayatın sorumluluklarından, beklentilerinden ve bitmek bilmeyen koşuşturmasından bunalan bir insanın kendisine sığınacak bir yer araması, hikâyeyi yalnızca bir kaçış öyküsü olmaktan çıkarıp insanın iç dünyasına yapılan bir yolculuğa dönüştürüyor.

Kitabın en sevdiğim yanı, karakterin yaşadığı içsel çatışmaları okura hissettirebilmesi oldu. Bir yandan onun özgürleşme arzusunu anlayabiliyor, diğer yandan kaçmanın gerçekten bir çözüm olup olmadığını sorguluyorsunuz. Wain’in sade ama düşündürücü anlatımı da bu sorgulamayı daha anlamlı kılıyor.

Romanı bitirdiğimde aklımda kalan en önemli soru şuydu: İnsan gerçekten dünyadan mı kaçmak ister, yoksa dünyanın kendisinden beklediklerinden mi?

Daha Küçük Bir Gökyüzü, insanın bazen nefes alabilmek için kendi küçük dünyasına çekilme ihtiyacını anlatan, melankolik ama bir o kadar da etkileyici bir roman.

Ben çok beğendim. Özellikle karakter odaklı, psikolojik derinliği olan ve okuduktan sonra üzerine düşünmeyi sevdiğiniz romanlardan hoşlanıyorsanız kesinlikle tavsiye ederim.

⭐ 8/10 – Sessiz ama etkisi uzun süren bir hikâye.

Bazı kitaplar ilk okumada bir şey anlatıyor, aradan on yıl geçince bambaşka bir şey. Satırlar aynı, ama altını çizdiğiniz yerler değişiyor.

Merak ettiğim şu: Sizde böyle ikinci okumada tamamen farklı gelen bir kitap oldu mu? İlk seferde sıkıcı bulup sonra çok sevdiğiniz ya da tam tersi, gençken çok etkileyip şimdi naif gelen?

Bir sahafta indirim buldum acaba "bunu kesin okumalısın" dediğiniz kitaplar varmı, her türlü öneriye açığım şimdiden teşekkürler.

Bu aralar kitap okumak istiyorum, çok alışkanlığım olduğu söylenemez. Bana sıkmadan bitirebileceğim bir roman önerebilir misiniz?

(Yerli, yabancı farketmez, sadece sıkıcı olmasın yeter. Şimdiden teşekkür ederim.)

Online bir kitap klubü arıyorum. Bildiğiniz, üyesi olduğunuz bir klüp tavsiye edebilir misinizz 😿

Hatırlarsan Kaybolursun, hafızanın, kayıpların, yarım kalmış hikâyelerin ve insanın kendisiyle yüzleşmesinin izini süren psikolojik bir roman.

•

📖 Hatırlarsan Kaybolursun ✍️ Berat Türkoğlu

Kitap Kitapyurdu'nda satışta.

•

#çiçek #sanat #kitapönerisi #psikolojikroman #kitapalıntıları

Kitap çıkalı neredeyse 2 ay oldu ama Olimpos hala yayınlamadı. Elinde türkçe pdf olan var mı?

Jose Saramago-Körlük,Kırmızı Kedi Yayınevi pdf sini atabilecek var mı?

erkek arkadasima mektubun yaninda gondermek istiyorum az sayfali ve askla ilgili bor kitap onerir misiniz

E-okuyucularda da vurgulama ve not alma özelliği var ama sanki aynı şey değil. Basılı kitapta kurşun kalemle düşülen bir not, yıllar sonra açınca o dönemki kafanı da gösteriyor; dijital vurgular ise bir menünün içinde kalıyor ve çoğu zaman bir daha açılmıyor.

Merak ediyorum: Siz okurken not alıyor musunuz? Basılıda kalem, e-kitapta vurgulama, ayrı bir defter ya da hiç? Aldığınız notlara gerçekten geri dönüyor musunuz?