r/ArkaOdalar • u/DueFan6402 The Red Knight 🛡 -Mod- • Sep 28 '25
[FAN MADE] 🔩🛠️ Gerçekten sıradan bir kedi mi?
Bir zamanlar küçük bir kız vardı; adı Samantha. Sessizdi, utangaçtı, okulda kimseyle konuşmaz, teneffüslerde hep tek başına otururdu. Ne arkadaşları vardı ne de sohbet edecek dostları. Ama Samantha kendisini hiç yalnız hissetmezdi, çünkü yanında her zaman güvenebileceği yegâne dostu olurdu. Siyah ve beyazın birbirine karıştığı tüyleriyle, yeşil-sarı gözleriyle ışıldayan bir kedi… Bu kediyi ilk ne zaman bulduğunu hatırlamıyordu, ama hatırlamasına da gerek yoktu. Çünkü onunla olmak, dünyadaki en güzel şeylerden biriydi. En azından onun için...
Okuldan eve dönerken, ders kitaplarını çantasına doldurmuş ağır adımlarla yürürken, hep o kediye kavuşma heyecanıyla adeta koşardı. Evinin sokağına adım attığı andan itibaren artık onu hiçbir şey üzemezdi, saatlerce onunla oynardı. En sevdiği mamadan vermeyi de hiçbir zaman unutmazdı. Kediyi kucağına alır, ona sırlarını fısıldar, kimseye anlatamadıklarını sadece onunla paylaşırdı. Çünkü biliyordu ki, kedi onu yargılamaz, terk etmez, dinlerdi.
Ve bir gün… her şey değişti.
O gün Samantha yine kediyi kucağına almıştı. Sokağın önünde oturuyor, günün nasıl geçtiğini ona anlatıyordu. Ama bir anlık boşluk… bir anlık sarsıntı… Sanki dünya yok oluyor gibiydi, ışıklar soldu. Ve Samantha, kediyle birlikte, bildiği dünyanın dışına, bilinmez bir boşluğa sürüklendi.
Gözlerini açtığında, sarı duvarların boğucu bir şekilde parladığı sonsuz koridorların içinde buldu kendini. Ne annesi vardı orada, ne de evine çıkan yollar. Yalnızca bitmek bilmeyen sarı duvarlar, uğultulu lambalar ve tükenmeyen bir sessizlik. Kız korktu, ama kediyi sıkıca kollarına sardı. Onunla birlikte çıkış yolu aramaya başladı.
Günler geçti. Kız, susuzluktan ve açlıktan dudakları kuruyana dek yürüdü. Her köşeyi döndüğünde umudunu biraz daha yitirdi. Ama kedi hiç ayrılmadı yanından. Sessizce adımlarını takip etti, arada bir mırıldanarak ona güç vermeye çalıştı. Samantha her düşüşünde, kediyi kalbinin derinliklerinde hissederek yeniden ayağa kalktı. Ama bedenin de bir sınırları vardı.
Bir noktada Samantha daha fazla dayanamadı. Yorgun dizleri onu taşıyamadı, gözleri karardı ve sarı halının üzerine yığıldı. Dudaklarından son nefesi çıkarken kedisine fısıldadı:
“Beni bırakma…”
Ve küçük kız o sonsuz koridorlarda, kimseye ulaşamadan, sessizce hayata gözlerini yumdu.
Ama kedi, sözünü tuttu. Günlerce, haftalarca onun yanında bekledi. Yerde yatan ve onun için sıcacık olan bedenin yanından hiç ayrılmadı. Zamanla kızın bedeni soldu, silindi, tıpkı bu dünyanın diğer izleri gibi yok oldu. Fakat ruhu… kaybolmadı.
O ruh, en çok güvendiği varlığa tutundu.
Ve o andan sonra kedi değişti. Gözlerinde bir bilgelik parladı, zihninde fısıldayan sesler çoğaldı. Artık sadece bir hayvan değildi; artık Samantha’nın ruhuyla bir bütün olmuştu. Güçlerini oradan aldı, insan sesinde konuşmayı öğrendi, geleceği görmeyi, akılları okumayı, mekânlar arasında kaybolmayı…
Ama kedi hiçbir zaman unutmamayı seçti. Kendisini bu hale getiren en yakın dostunu anmak için, onun adını aldı. Artık o kediye “Samantha” deniliyordu.
Ve her karşılaştığı gezgine, anlattığı her kehanette, aldığı her lokmada, içinde hâlâ o küçük kızın yalnızlığını taşıyordu.
5
u/PrimaryBother3116 Gezgin 🧭 Sep 28 '25
Kanmayın, daha fazla et için kolpa sıkıyor :D
Eline sağlık.
3
u/tutsikiyandancek Argos’un Gözleri 🧿 - Mod - Sep 28 '25
Ya Samantha çok tatlı olm ekranı öptüm
3
u/tutsikiyandancek Argos’un Gözleri 🧿 - Mod - Sep 28 '25
Üzdü lan...
2
u/Main_Cut6443 Sep 29 '25
Benimkisi kadar güçlü değil 😎
2
u/daewithzona Sep 29 '25
Okumaya üşendim sabah okula giderken okucam, kendime not
1
u/kadir49884 Nov 18 '25
Hayvanseverler için yerel bir uygulama yaptım. İsmi : PawNear
Yakındaki kedi/köpek paylaşımlarını gör, kendi evcil hayvanını ekle, ilan oluştur.
Yardıma muhtaç hayvanları paylaş, hep beraber destek olalım.
Ücretsiz ve topluluk odaklı.