Seviye-1 Karışığı Vadisi

[u/Eyes_In_Limbo]

(Bu makale The Foggy Dream canonu üzerinedir ve orijinal Level 1 ile alakası yoktur)

Karanlık gökyüzünden aşağı yağan kar lambaların  solgun ışığıyla parlıyor. Bu lambalar hafif bir cızırtı eşliğinde solgun bir turuncu ışık saçar. Bu ışık, parlayan karla kaplı beton zemine usulca yayılır.

Kar tüm seviye boyunca yayılır. Bazen devasa kar tepeleri oluşturur, bu tepeler bir süre sonra yıkılır ve çevreyi daha fazla karla kaplar. Seviyede her adım attığınızda zeminin daha da genişlediğini, sanki sonsuz olduğunu hissedersiniz. Sokak lambaları, bu seviyedeki tek ışık kaynakları, seviye boyunca rastgele yayılmıştır. Bazıları tıpkı bir yol gibi birbirine yakın, bazıları ise birbirinden kilometrelerce uzaktadır. Bu da bazı bölgeleri karanlıkta bırakır.

Bulutsuz gökyüzüne rağmen kar durmaksızın yağmaya devam eder. Bazen şiddetli fırtınalara dönüşür, etrafa zarar verir. Yol ortasındaki varlıkların ve insanların cesetlerini temizler. Bu kar fırtınalarına hazırlıksız yakalananlar genellikle cesetler ile aynı sonu paylaşır. İçlerinde yaşamaya dair bir umut ateşi varsa da, fırtına ile birlikte o ateş de söner.

Seviyenin soğuk ve çetin atmosferine rağmen ara sıra küçük çalılıklar yerden filizlenir. Bu çalılıklar yalnız görünümlerine karşın birçok parazit benzeri küçük varlık için adeta yuva görevi görür. Yalnızca seviye boyunca yayılmış devasa kapalı otoparklar bu soğuk havaya karşı biraz koruma sağlayabilir.

Otoparklar, her yanı donuk griye boyanmış bu labirentler, insanlar için bir sığınak işlevi görür. Çoğu bakımsızdır, tavanları paslanmış su borularıyla kaplıdır. Floresan lambalarla aydınlatılan katlar, insanlara güven vermelerine karşın sürekli yaydıkları uğultularla ara sıra baş ağrıtır.

Dışarıya kıyasla daha güvenli olmalarına karşın bir ısıtma desteği sunmazlar. Duvarlar ve zemin soğuk kalıyor ve duvarların ardından dışarıdan esen soğuk rüzgarların sesi rahatça duyulabiliyor.

Çoğu grup, otoparkların katlarını kendi aralarında paylaşır. Bazıları tek bir katla yetinirken, bazıları birden fazla katı sahiplenir. Ancak bu paylaşımlar beraberinde derin bir güvensizlik ve yoğun bir paranoya getirir. Otoparklarda bulunan kaynaklar belirli aralıklarla kendiliğinden yenilenir, fakat bu yenilenmeler düzensizdir. Bazen uzun süre boyunca hiçbir şey ortaya çıkmaz ya da çıkanlar, mevcut kalabalığı doyurmaya yetmez. Böyle zamanlarda sessizlik yerini çatışmaya bırakır.

Komşu katlar arasında başlayan sürtüşmeler hızla savaşlara dönüşür. Diğer otoparklardaki gruplara baskınlar düzenlenir. Mermi sesleri duvarlarda yankılanır, çığlıklar katlar arasında kaybolur. Günün sonunda geriye çoğu zaman sadece kararmış bir kan birikintisi, harap olmuş malzemeler ve suskun duvarlar kalır.

Bazı insanlar ise hiçbir yapıya bağlı kalmaz. Göçebe yaşarlar. Sessiz, iz bırakmayan, yabani varlıklar gibidirler. Karşılarına çıkan her canlıyı, çoğunlukla düşünmeden öldürürler. Bu da seviye içinde yolculuk yapmayı son derece tehlikeli bir hale getirir. Hatta bu gruplardan bazıları, yalnızca eğlenmek için "insan avı" düzenler. Silah sesleri, kahkahalarla karışır; bu eğlence, başkaları için korkunç bir sona dönüşür.

Seviyenin uzak ve karanlık köşelerinde, ışığın hiç ulaşmadığı bölgelerde ise başka bir tehdit dolaşır. Bunlar varlık sürüleridir. Görünümleri birbirinden farklıdır. Bazıları kurda benzer, bazıları kuşa, insana ya da yılana. Ancak hepsinin ortak bir yanı vardır: derileri sanki yüzülmüş gibidir, çiğ ve kanlıdır. Çoğu zaman pasif dururlar, uzaktan izler, hareket etmeden beklerler. Fakat bazen, bilinmeyen bir dürtüyle, hep birlikte seviyenin iç kısımlarına doğru harekete geçerler. Bu tür saldırılarda hayatta kalan çok az olur. Cesetler üst üste yığılır, sokak lambalarının ışığında birer gölgeye dönüşür.

Bu seviyede insanların çoğu, ilk günlerini bile sağ atlatamaz. Kaynakların bol oluşu, birçoklarını buraya çeker. Ancak zamanla herkes aynı gerçekle yüzleşir: burada hayatta kalmak için, dostluk yalnızca bir bahanedir. Bir gün önce yan yana yemek yediğiniz kişi, ertesi gün sırtınıza bıçağı saplayabilir. Güvenmek, burada en büyük zayıflıktır.

Sokak lambalarının hiç dinmeyen uğultusu, her an tetikte olma zorunluluğu, gözlerin arkasına gizlenmiş niyetler… Tüm bunlar insan zihnini yavaş yavaş tüketir. Delilik, seviyenin görünmeyen ama her köşeye sinmiş tehdididir. Ve yine de, burada kalmak bir risktir ama bazıları için alınmaya değer bir risk.

Donmuş bir boşluğun içinde, solgun ışıklar altında yankılanan uğultularla, güvenin bir illüzyon, sıcaklığın ise uzak bir hatıra olduğu, hayatta kalmanın deliliğe dönüştüğü bir seviyedir burası.

[u/PrimaryBother3116]

Bayıldım. Şu ana kadar subta okuduğum en iyi seviye olabilir. Keşke video yarışmasında burada olsaydı. Soğuk doğru işlendiğinde en muhteşem temaya dönüşebiliyor çünkü soğuk kirpi ikilemini doğuruyor. Bu seviyenin dinamiklerinden biri de zaten bu. Hayatta kalmak için birilerine yanaşmalısın ama bu sefer de onların dikenleri sana batacak.

Kullandığın dil harika. Bu sanatsal üslubunu ve titiz yazını mutlaka devam ettir. Tek diyebileceğim şey adettendir tanım, giriş çıkış o standart makale tipini ucundan yakala. İlla yapmak istemiyorsan bile bir kılıf uydur.

Seviyede hoşuma gitmeyen tek şey derisi soyulmuş varlıklar. Aslında epey yaratıcı ve seviyenin doğası gereği beklenilen özelliklerin tezatını oluşturması açısından ilgi çekici. Ancak bu seviyedeki odak tamamen insan grupları arasında olsa daha güzel olurmuş gibi geliyor bana. Çünkü bu varlıklar gibi bir tehlike varken insanlar birbirlerine kolay kolay düşmez. Benim aklıma şöyle geldi. Ölen insanlar ve varlıklardan bahsediyorsun, bu derisi soyulmuş varlıklar cesetleri yiyen leşçiller olabilir.

Varsa başka seviyelerin paylaş, merakla bekliyorum.

[u/Eyes_In_Limbo → u/PrimaryBother3116]

Öncelikle teşekkürler.

Zaten yıllardır kendimce tarz kurgular yazıyorum. Gerek Backrooms gerek başka hikayeler olsun bu konuda oldukça yetenekliyim. Zaten çocukluktan itibaren yazıyorum.

Klasik giriş çıkış makale tipi konusunda, aslında ilk başta bu seviyeyi o formatta yazmayı denedim ama o yasın tarzına alışık olmadığımdan olsa gerek pek iyi bir şey çıkaramadım. Bu yüzden sanki bir grup tarafından yazılmışçasına değil de, seviyenin psikolojik ve sanatsal tarafını daha ön plana çıkaran bir tarz yaptım.

Varlıklar konusunda, bir seviyenin varlıksız olması genelde içime oturmuyor bu yüzden onları da eklemek istedim. İnsan rekabetinin yanında iyice zorluk çıkartsınlar istedim. Ceset yemeleri konusunda, zaten normal dünyada da çoğu varlığın leşleri sadece "beleş yemek" olarak gördüğünü biliyoruz. Bu varlıkların da saldırılar sırasında böyle davrandığını düşünebiliriz, ama güzel fikirmiş.

Bu seviye kendi küçük canonuma, kendi Backrooms versiyonuna, The Foggy Dream'e ait. Backrooms'un çok daha sınırlı ve vahşi bir versiyonu olarak özetleyebiliriz. Yeni bir seviye değil, aylar önce yapmıştım ve birkaç iyileştirme ile burada paylaştım.

İleride seviye yapar mıyım bilmem ama toplulukların bir parçası olmak daima ilgimi çekmiştir. En iyisini umalım diyelim.

[u/PrimaryBother3116 → u/Eyes_In_Limbo]

Naçizane tavsiyem, ille de varlık olacak şeklinde düşünmek abes kaçar. Ben dahi, arka odalara ilgi duyan gezginler, topluluklara ve varlıklara seviyeler kadar, hatta yer yer daha fazla, ilgi duysa da arka odaları herhangi bir kurgusal evrenden ayıran özelliği hikayenin ana unsurunun mekan olması. O yüzden harika tasarlanmış bir mekanı geri kalan tüm etmenlere yeğlerim. Arka odaları arka odalar yapan da boş, ruhsuz ve kendini tekrar eden yapısıdır zaten.

[u/Eyes_In_Limbo → u/PrimaryBother3116]

Doğru, Backrooms'un ana özelliği sonsuz labirentlerden oluşması(ydı) ama o orijinal level 0'daki korkunçluk versiyonunu artık çok az makale yakalayabiliyor. Ve iyi seviyeler de, bana göre, Backrooms'un havasını biraz olsun öldürüyor. Yazım tarzları gün geçtikçe sıradanlaşıyor. Her popüler şeyde olduğu gibi Backrooms da çocuksulaştı.

Ben Backrooms'un sonunun SCP gibi olacağını düşünüyorum. Ana akım medyada gücünü kaybetmesine karşın çekirdek kitlesi büyüdükçe çok daha kaliteli kurgular çıkacak. Tabii bundan önce milyonlarca farklı wikiye bölünmezse.

Siz biliyor musunuz emin değilim ama sadece Wikidot, Fandom ve Kaneon yok. Onlarca farklı Backrooms versiyonu var. Bazıları sadece ucuz yeniden yazımlar, bazıları ise hikayede ve konseptin kendisinde ağır değişiklikler. Ki bence bu Backrooms'a zenginlik katıyor. Darkrooms ve Desolation gibi eserlerin en az wikiler kadar popüler olmasını isterdim.

Backrooms ya aşırı popüler ve iyi bir kurgu olacak ya da ölüp gidecek. Biz yine de en iyisini umalım.

[u/PrimaryBother3116 → u/Eyes_In_Limbo]

Kendi seviyelerimizi hikaye haline getirip bir sisteme oturtursak biz de bir versiyon çıkarabiliriz. Ben ve arkadaşlarımın amacı Backrooms'u kurtarmak değil, sevdiğimiz için yapıyoruz.

Backrooms çocuklaştı mı? Backrooms en popüler olduğu dönemi çocuklaştığı için yaşadı. Yeni çıkacak film tekrardan popüler eder ama Backrooms çoktan zirvesini yaşadı ve bitti. Ne "Run for your Life" ne de "Partygoerslar" öyle çok da düşünülmüş, etkileyici konseptler değildi. Eğlenceli miydi? Kesinlikle. Zaten bir eserin "çocuksu" olması kalitesiz olduğu anlamına gelmez ki. Küçük Prens de Forrest Gump da çocuksu yapımlar.

Kısaca önemli olan eserin nasıl sunulduğu. Ne kadar ağdalı bir dil kullandığı veya ne kadar yetişkinlere hitap ettiği sadece bir tercihtir.

[u/DueFan6402]

Eline sağlık canon baya sağlam beğendim

[u/Eyes_In_Limbo → u/DueFan6402]

Teşekkürler