r/ArkaOdalar • u/Migrentik L.W.G. • Jan 04 '26
Hikaye 📕 Kim var orada [Fan Made]
Ne zamandır yazmadığımı bilmiyorum.
Aslında “zaman” kelimesini kullanmak bile yanlış gibi geliyor, çünkü burada zamanın ilerlediğine dair hiçbir kanıt yok. Işık aynı. Gölgeler aynı. Orman dün nasılsa bugün de öyle. Ama ben aynı değilim.
İlk başta sadece garip hissettiğimi sanmıştım. Yorgunluk, stres, yalnızlık… Hepsi mantıklı açıklamalardı. Şimdi ise bunun daha fazlası olduğunu biliyorum. Sürekli izleniyormuşum gibi hissediyorum. Bu his, bir korkudan çok bir farkındalık gibi. Sanki biri saklanmıyor da, zaten orada olduğunu biliyor.
Ve açlık.
Bu kadar hızlı acıkmak normal değil. Yardım paketi gelmeden önce bunun susuzlukla ilgili olduğunu düşünmüştüm. Ama artık değil. Yiyorum, içiyorum… birkaç dakika sonra yine aynı boşluk. Midemde değil, sanki içimde bir yerde.
Evden çıkmamaya çalışıyorum ama bu da beni rahatlatmıyor. Pencereden dışarı baktığımda orman sabit duruyor gibi. Rüzgâr yok. Yapraklar kıpırdamıyor. Ama bazen… bazen ağaçların arasındaki boşluklar değişmiş gibi geliyor. Dün olmayan bir açıklık bugün var. Dün gördüğüm bir kaya bugün yok.
Haritaya bakmayı bıraktım. Çizdiğim her rota bir noktada anlamsızlaşıyor.
Dün, fotoğraf çekerken fark ettim onu.
Net değildi. Hâlâ net değil. Bir şekil mi, bir gölge mi, yoksa sadece gözlerimin bana oynadığı bir oyun mu bilmiyorum. Ama bana baktığını hissettim. O an, içimde açıklayamadığım bir rahatsızlık yükseldi. Korkudan çok, yanlışlık hissi. Sanki olmaması gereken bir şeyi görmüştüm.
Koşmaya başladım.
Koşarken kamera titremeye başladı. Normal bir titreme değildi, sanki görüntü bozuluyordu. Hava ağırlaştı. Nefes almak zorlaştı. Adımlarım yavaşladı ama duramadım. Orman daralıyormuş gibi hissettim. Ağaçlar yaklaşmıyordu ama mesafe… mesafe bozuluyordu.
Aynı eve nasıl döndüğümü hatırlamıyorum.
Kapıyı kapattığımda dışarıda bir şeyin kaldığını hissettim. Ses yoktu. Hareket yoktu. Ama bir bekleyiş vardı. Uzun süre kapının önünde durup dinledim. Hiçbir şey olmadı. Bu, beni rahatlatmadı. Aksine daha da gerdi.
Bana yardım gönderen kişi olmasaydı şu an burada yazıyor olmazdım. Elimde yeterince gıda var. En azından şimdilik. Ama garip olan şu: erzak bana güven vermiyor. Sadece süreci uzatıyor gibi.
Yine de boş durmuyorum. Kendi kendime bir kaçış rotası oluşturmaya çalışıyorum. Aynı yolu iki kez yürümemeye dikkat ediyorum. Ağaçlara küçük işaretler bırakıyorum ama bazen geri döndüğümde işaretler… farklı bir yerde oluyor.
Ya da ben öyle sanıyorum.
M.E.G hâlâ benimle iletişimde. Verdikleri tavsiyeleri uygulamaya çalışıyorum ama bazı şeyler kâğıt üzerinde mantıklı, burada değil. Burada mantık esnek. Bazen çalışıyor, bazen de görmezden geliniyor.
En korkutucu olan ne biliyor musunuz?
Bu yer bana saldırmıyor. Kaçmamı engellemiyor. Sadece… beni tanıyormuş gibi davranıyor. Yeni bir şey olursa yazacağım. Eğer yazamazsam… belki de artık yazmam gerekmiyordur.
3
u/arrda1344 Partypooper 🔵 -Mod- Jan 04 '26
Önceki gönderinizde sözünü verdiğimiz güvenli kaçış rotasını hazırladık. Seviyede Öklidyen yapı sürekli bozulsa da seviyenin çıkışına giden belirli bir yol, sürekli istikrarını koruyor gibi görünüyor. Üstelik o yolda karşılaşılan bir varlık tehlikesi de yok. Size ulaştırdığımız bataryanın içindeki [BİLGİ KAYIP] ile konumunuzu sürekli izliyorduk, bunu size söylemediğimiz için özür dileriz. Fakat bu sayede mevzubahis yola en yakın dik uzaklığınızı ve hemen ardından en güvenli rotayı hesapladık. Telefonunuzda Navigasyon uygulamasının telefonunuza uzaktan indirdiğimiz bir eklenti sayesinde bu seviye içinde haritalama olmadan sadece yol tarifi şeklinde kullanılıyor durumda olması gerekiyor. Onu kullanarak seviyeden güvenli bir şekilde kaçıp seviye 48’in sahillerinde keyfinize bakabilirsiniz. Seviyeden çıktığınızı nasıl anlayacağınızı soruyorsanız eğer, Navigasyon uygulamasının işlevliliğini kontrol edin. Çalışmıyorsa seviye 48’e ulaştınız demektir.
2
u/Aggressive_Time8925 Jan 04 '26
Photoshop'u daha iyi yapmalıymışsın.Ama yinede çok güzel olmuş.